KÜNYE
Danıştay 15. Daire Başkanlığı 2013/1108 E., 2017/244 K.·T.C. Danıştay Onbeşinci Daire
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2017
- Esas No
- 2013/1108
- Karar No
- 2017/244
- Temyiz Eden (Davacı)
- —
- Vekili
- —
- Karşı Taraf (Davalı)
- -
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
İstemin Özeti
Davacının üyesi olduğu S.S.... nolu .......ne ... İli-... Beldesi arasında güzergah tahsisi yönündeki İl Trafik Komisyonu Başkanlığı işleminin geri alınmasına ilişkin 08.12.2004 tarihli işlemin iptali yönündeki ... gün ve E:..., K:... sayılı ... İdare Mahkemesi kararının Danıştay Sekinci Dairesi'nin 16.05.2007 gün ve E:2006/2782, K:2006/2969 sayılı kararı ile onanması üzerine.
05.01.2005 ile 30.09.2005 tarihleri arasında yolcu taşımacılığı yapılamaması sebebiyle uğranıldığı iddia olunan ... TL maddi zararın yasal faizi ile birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,... İdare Mahkemesi'nce. 05.01.2005 ile 30.09.2005 tarihleri arasında ... İli-...
Beldesi güzergahında çalışma rushatı bulunmadığından anılan dönem ilişkin meşru, kabul edilebilir bir zararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolunda verilen kararın, davacı tarafından hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir. Düşüncesi : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onbeşinci Dairesi'nce, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşüldü:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararın Bozulması" başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında; temyiz incelemesi sonucu Danıştayın; a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı kuralına yer verilmiştir.
Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların incelenmesinden, temyiz istemine konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Danıştay Danıştay 15. Daire Başkanlığı, E. 2013/1108, K. 2017/244, 16 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama