Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2022/3832 K.2024/2819

Dava konusu istem: 19/02/2020 tarih ve 31044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 23. maddesinin iptali istenilmiştir. Daire kararının özeti: Danıştay Sekizinci Dairesinin 12/10/2022 tarih ve E:2020/4265, K:2022/5545 sayılı kararıyla; Anayasa'nın 124. maddesi, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 7., 8. ve 9. maddeleri ile 20/03/2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 26., 27., 43. ve 44. maddelerinde yer alan kurallar aktarılarak,

20/03/2012 tarih ve 28239 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nde, dava konusu değişiklik öncesinde; önceki sözleşmenin bitim tarihinden en geç 30 gün önce çalışma izinlerinin uzatılma onayının toplu olarak alınmak üzere milli eğitim müdürlüklerine verileceği düzenlenerek, kurum müdürünce, mevcut personelden sözleşmesi dolacak ve gelecek dönemde de kurumda çalışmaya devam edecek olan personelin çalışma izni uzatma onayının alınma usulünün yılın belirli bir dönemine hasredilmesi şeklinde bir uygulama bulunmazken; yapılan dava konusu değişiklikle.

Yönetmelik'in "Çalışma izinlerinin uzatma onayı" başlıklı 27. maddesinde yeniden yapılan düzenleme uyarınca; artık, kurum müdürünce eğitim personelinden görevine devam edeceklerin listesi ile birlikte yeniden düzenlenen sözleşmelerin, Haziran ayı içerisinde ve önceki sözleşmenin bitim tarihinden en geç 30 gün önce çalışma izinlerinin uzatılma onayı toplu olarak alınmak üzere milli eğitim müdürlüklerine verileceği ve milli eğitim müdürlüklerince kurum ve eğitim personelinin mağduriyetine meydan verilmeyecek şekilde eski sözleşmenin bitim tarihinde çalışma izinlerinin uzatılma onayının verileceğinin anlaşıldığı,

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu düzenlemenin, kurumda çalışan personelden görevine yine aynı kurumda devam edeceklerin çalışma izinlerinin uzatılmasına ilişkin olduğu ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinin veya diğer özel öğretim kurumlarının yıl içinde yeni bir personel istihdam edememeleri veya yeni başlayacak personele çalışma izni alınması için Haziran aynın beklenmesi yönünde bir uygulama içermediği ve davalı idarenin bu düzenlemeyi uygulamada, çalışma izni uzatma onaylarının kurumlar tarafından ihmal edildiğinin gözlemlenmesi üzerine, iş ve işlem takviminin şeffaf ve denetlenebilir olması amacıyla yaptığının anlaşıldığı,

Anayasa'nın 124. maddesi uyarınca, davalı idarenin, "görev alanlarını ilgilendiren kanunların uygulanmasını sağlamak" kapsamında 5580 sayılı Kanun'un 8. maddesinde öngörülen çalışma izninin düzenlenmesi usulünü belirlemek konusunda yetki sahibi olduğu,

Bu itibarla, 5580 sayılı Kanun'a aykırılık taşımadığı ve kamu yararı amacıyla getirildiği anlaşılan dava konusu madde hükmünde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle,

davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, özel eğitim kurumlarının yılın 12 ayında hizmet veren ve personel alan kurumlar olduğu, öğretmenlerin çalışma izinlerinin süresinin uzatılması amacıyla yapılacak başvuruların Haziran ayı ile sınırlandırılmasının 5580 sayılı Kanun'a aykırı olduğu gibi özel eğitim kurumlarını da çalışamaz hale getireceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Sekizinci Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c) Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.