Danıştay İdare Dava Daireleri Kurulu E.2023/1532 K.2023/3220

. VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onuncu Dairesinin 12/01/2023 tarih ve E:2022/8877, K:2023/69 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: 10/03/1993 tarih ve 21520 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Serbest Bölgeler Uygulama Yönetmeliği'nin 14. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin 3. alt bendinin iptali istenilmiştir.

Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 12/01/2023 tarih ve E:2022/8877, K:2023/69 sayılı kararıyla;

Davacı tarafından yenilenen dava dileçesinde; uygulama işleminin öğrenildiği tarihin 19/04/2022 olduğu; ancak bu işlemin yürütülmesinin Mahkemece 11/05/2022 tarihinde durdurulduğu, ardından Mahkemece yürütmenin durdurulması isteminin 01/06/2022 tarihinde reddedildiği, bu karara karşı yapılan itirazın da 30/06/2022 tarihinde reddedildiği, davalı idarece tasfiye ve tahliye için 22/08/2022 tarihli yazı ile 12/10/2022 tarihine kadar kendilerine ek süre verildiği, bu anlamda iptale konu Yönetmelik hükmüne dayanan uygulama işleminin zarar doğurmaya devam ettiği, ne zaman ki idari yollar ile sorunun çözülemeyeceğinin anlaşılması üzerine tasfiye ve tahliye için kendilerine verilen sürenin son günü olan 12/10/2022 tarihinde davanın açıldığının ifade edildiği,

Davacı tarafından, davanın süresinde açıldığı iddia edilmişse de; dava konusu Yönetmelik hükmü dayanak olarak gösterilerek tesis edilen uygulama işleminin davacıya 19/04/2022 tarihinde tebliğ edildiği ve davacının anılan işleme karşı ilk derece mahkemesinde altmış gün içinde iptal davası açtığı, Yönetmelik hükmü bakımından da uygulama işlemine bağlı olarak dava açma süresinin işlediği dikkate alındığında; davacının uygulama işleminin tesis edilmesinden sonra başlayan yargı ve idari başvuru sürecinden sonuç alamamasının ardından açılan davanın süresinde olduğunun kabulünün mümkün olmadığı;

bir başka deyiş ile "sorunun bu şekilde çözülemeyeceğinin 12/10/2022 tarihinde anlaşıldığı" şeklindeki iddianın, hem uygulama işlemi hem de düzenleyici işlem için başlayan ve 12/10/2022 tarihinden önce son bulan dava açma süresini canlandırmacağı,

Bu sebeple, davacı hakkında tesis edilen uygulama işleminin öğrenildiği 19/04/2022 tarihinden itibaren en geç 20/06/2022 tarihinde açılması gereken davanın, 12/10/2022 tarihinde açıldığı dikkate alındığında, davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle, davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Yönetmelik hükmünün kendi aleyhine uygulandığını ilk öğrendiği tarihin 19 Nisan 2022 olduğu iddia edilse de, işlemin etkisinin ve zararlarının halen devam edildiği, anılan yönetmelik hükmünün diğer ruhsat sahiplerine de uygulanmaya devam edildiği, olayda zaman aşımının varlığından söz edilmemesi gerektiği, aleyhindeki işlemin 30/11/2022 tarihindeki tutanakla tümüyle uygulandığı ve taşınmazının mühürlenerek kullanılamaz hale geldiği, olağan yollarla sonuç alamadığını gördüğü için dayanak Yönetmeliği dava konusu ettiği, temyize konu kararın hakkaniyete aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın usul ve hukuka uygun bulunduğu ve temyiz dilekçesinde öne sürülen nedenlerin, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan; "a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, b) Hukuka aykırı karar verilmesi, c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.