Karar Özeti
Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılıktan 2014'te mahkûm edilen sanığın dosyasında, hükmü temyiz eden katılan 07.01.2017'de ölmüş, mirasçılarına yapılan tebligata rağmen mirasçılar temyize başvurmamıştı. Daire, katılmanın hükümsüz kaldığını belirleyerek incelemeyi yalnızca sanık müdafiinin temyiziyle sınırlı yaptı.
CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılanın ölümüyle katılma hükümsüz kalır ve vekâlet ilişkisi sona erer; mirasçılar kanun yoluna başvurmazsa katılan temyizi yok sayılır. Adli para cezasının ödenmemesi hâlinde izlenecek yöntem 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde düzenlendiğinden ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararına göre bu husus infazda dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmaz.
TCK'nın 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesi iptali ve 7242 sayılı Kanun değişikliğinin de infazda gözetilebileceğini belirten Daire, esasa dair aykırılık bulunmadığından hükmün onanmasına 18.09.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verdi.
Uygulamada Etki — Av. Aycan Ceylan değerlendirmesi
Katılanın yargılama sırasında ölmesi hâlinde mirasçıların süresinde katılma ve kanun yolu iradesi göstermesi şarttır; aksi hâlde mağdur tarafın temyizi ortadan kalkar. Sanık cephesinden ise adli para cezasının hapse çevrilmesi ve TCK 53 uygulamaları gibi konuların bozma değil infaz aşaması meselesi sayıldığı bilinmelidir.
Bu değerlendirme, kararın Yargıtay tam metnine dayalı genel hukuki bilgilendirmedir; sonuç taahhüdü içermez ve somut dosyanız için mutlaka avukatınıza danışınız.