Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/29 K.2021/322

Mahkememizde görülmekte olan Sıra Cetveline İtiraz (İflas Tasfiyesinde Düzenlenen Sıra Cetveline Yönelik Kayıt Kabul Ve Terkin Talebi (İİK 235)) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili dava dilekçesi ile özetle; ... Ticaret Mahkemesi'nin 23.12.2015 tarih ve ... esas sayılı ilamı ile ... Dinlenme Yerleri A.Ş.'nin iflasına karar verildiğini, iflas idaresinin müvekkilinin 18 ayrı icra dosyasından olan toplam 1.767.979,68-TL alacağını 4. sıradan reddettiğini beyan ederek, müvekkili alacağının iflas masasına kaydına ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ... Dinlenme Yerleri A.Ş.'nin, ... Ticaret Mahkemesi'nin 23.12.2015 tarih ve ... esas sayılı ilamı ile iflasına karar verildiğini, davacının alacak başvurusunun 22 nolu ara karar ile reddedildiğini, zira davacı alacağını elektrik abonelikleri ve bu aboneliklere ilişkin tüketim bedellerine dayandırmış ise de, alacak başvurusu ekinde belge sunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

KABUL VE GEREKÇE

Dava, sıra cetveline itiraz (Kayıt Kabul) davası niteliğindedir.

Somut olayda, ... Dinlenme Yerleri A.Ş.'nin ... Ticaret Mahkemesi'nin 23.12.2015 tarih ve ... esas sayılı ilamı ile iflasına karar verildiği ve iflasın 23.12.2015 günü açıldığı, davacının 1.945.798,00-TL alacağının kabulü için iflas idaresine başvuruda bulunduğu, müflis şirket iflas idaresinin 08.03.2017 tarih ve 22 nolu kararı ile davacının alacak talebinin 4. sıra kapsamında tamamının reddedildiği, ret kararının davacıya 01.01.2020 tarihinde tebliğ edildiği, bu suretle işbu sıra cetveline itiraz davasının 15 günlük yasal süre içerisinde (23.01.2020 tarihinde) açıldığı dosya kapsamı ile sabittir.

Mahkememizce davaya konu 18 adet takip dosyasına konu faturaların belirlenmesi ve bu faturalara ilişkin iflas tarihi olan 23.12.2015 tarihi itibariyle var ise davacı alacağının tespiti amacıyla elektrik mühendisi ve mali müşavir bilirkişiden talimat yoluyla bilirkişi raporu alınmış, ibraz edilen 12.02.2021 tarihli bilirkişi heyet raporundan 18 adet takip dosyasına istinaden iflas tarihi itibariyle davacının, müflis şirketten 829.031,94-TL asıl alacak, 962.771,24-TL faiz ve ferileri olmak üzere toplamda 1.791.803,18-TL alacaklı olduğu, davacı şirket ticari defterlerinde anılı takip dosyalarına ilişkin ödeme kaydının yer almadığı belirlenmiştir.

Mahkememizce takip dosyalarına konu ödeme olup olmadığının tespiti amacıyla müflis şirketin ticari defterlerinin incelenmesi maksadıyla davalı vekiline 18.03.2021 tarihli celse tutanağının tebliği suretiyle müflis şirket ticari defterlerinin ibrazı için kesin süre verilmiş, usulüne uygun tebligata rağmen davalı vekili tarafından müflis şirket ticari defterleri mahkememize ibraz edilmemiştir.

Öncelikle, belirtmek gerekir ki kayıt kabul davalarında ispat yükünün davacı-alacaklıda olup, davacı alacağın mevcudiyetinin ve belirtilen miktarda olduğunu ispat etmek zorundadır.

Bu kabulden hareketle, ibraz edilen 12.02.2021 tarihli heyet bilirkişi raporuna göre iflas tarihi itibariyle davacının 18 adet takip dosyasına istinaden müflis şirketten toplam 1.791.803,18-TL alacaklı olduğu, davalı vekilinin anılı takip dosyalarına ilişkin olarak ödeme yapılıp yapılmadığının tespiti amacıyla müflis şirket ticari defterlerinin mahkememizce istenmesine rağmen kesin süre içerisinde ticari defterlerin bulunduğu mahalli mahkememize bildirmediği ve ayrıca takip dosyalarına ilişkin olarak ödeme iddiasında bulunmadığı saptanmakla; iflas tarihi itibari ile davacının davalıdan 1.791.803,18-TL alacaklı olduğu,

ancak davacının talebinin dava dilekçesinde açıkça 1.767.979,68-TL olduğu, mahkememizce maddi hata yapılmak sureti ile 1.791.803,18-TL üzerinden hüküm kurulduğu ancak ilamın taraflara henüz tebliğ edilmediği nazara alınarak, HMK 304/1.maddesi uyarınca hüküm taraflara tebliğ edilmediğinden resen maddi hata düzeltilmek suretiyle talep ile bağlı kalınarak 1.767.979,68-TL alacağın iflas masasına kayıt ve tesciline karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm fıkrası tesis kılınmıştır.