Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/589 K.2025/125

Türk Ulusu Adına Yargılama Yapmaya ve Hüküm Vermeye Yetkili

... 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

KARAR

ESAS NO

2024/589 Esas

KARAR NO : 2025/125

DAVA : ALACAK

DAVA TARİHİ : 07/09/2024

KARAR TARİHİ : 25/02/2025

KARAR YAZIM TARİHİ : 27/02/2025

Mahkememizde açılan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili ; Müvekkili ile davalı ile arasında ticari ilişki bulunduğunu, ticari ilişki kapsamında müvekkilinin verdiği hizmet kapsamında davalı tarafa faturalar düzenlediğini, ancak davalı tarafından ödeme yapılmadığını belirterek, 126.318,00 TL alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

YANIT

Davalı vekili ; Davacı ile müvekkili arasında dava konusu faturalardan kaynaklanan hiçbir hizmet ve malzeme alımı bulunmadığı, dava konusu faturaların hiçbir zaman müvekkili tarafından kabul edilmediği ve müvekkilinin davacıya herhangi bir borcu bulunmadığı, davacının haksız kazanç elde etmek amacıyla huzurdaki davayı açtığını, davacının tüm işlerinin karşılığının müvekkili tarafından eksiksiz biçimde ödendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

DELİLLER

- Servis kayıtları ile Faturalar, -Cari hesap ekstresi, -Arabuluculuk anlaşamama tutanağı, -Davalının mal alım beyannamesi, -Bilirkişi raporu.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Davadaki talep, taraflar arasındaki iş makinesi kiralama ve aynı araç için verilen servis hizmetleri dolayısı ile oluşan davacı alacaklarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili tarafından dava konusu kiralama, tamir ve bakım faturaları ile servis kayıtları dosyamıza sunulmuştur.

Tarafların ticari defterleri mahkememize bildirilmiş, davalı şirketin mal alım beyannameleri ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğünden temin edilmiştir

Taraflar arasında iş makinaları ile ilgili kiralama sözleşmesi bulunmakla birlikte, sözleşme kapsamındaki makinalar için servis hizmeti de verildiği için, alacağın kiralama değil servis hizmeti verilmesini içerek karma sözleşme olması, taraflar tacir ve işin de ticari işletmeleri ile ilgili olması nedeni ile ticaret mahkemelerinin görevli oldukları kabul edilmiştir.

Davalı tarafın 17/09/2024 tarihli dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları, yazılı olmayan sözleşme ilişkisi 2023 yılına ilişkin olup, sözleşmeden kaynaklanan alacaklar için BK'nun 146. maddesinde ön görülen süre dava tarihi itibarı ile dolmadığı için zaman aşımı itirazının, her iki tarafın merkezleri ...'da bulunduğu için yetkisizlik itirazının, davacı faturaları davalının mal alım beyannamesinde yer alıp, ilişkinin tarafları davacı ve davalı olduğu için husumet itirazının ve aynı konuda açılmış ve kesin hüküme bağlanmış davanın varlığına ilişkin delil olmadığı için kesin hüküm itirazının reddine karar verilmiştir.

Davanın niteliği itibarı ile davacının taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, bu ticari ilişki kapsamındaki işleri yerine getirdiğini, sonuç olarak talep ettikleri kadar davalıdan alacaklı olduklarını kanıtlamaları gerekiği kabul edilmiştir.

Tarafların ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapmak suretiyle sunulan, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu ile, davacı ile davalı arasında 08/07/2023 tarihli fatura ile başlamış bir ticari ilişki bulunmaktadır. Bu ticari ilişki nedeni ile davacı tarafından düzenlenen faturaların toplam bedeli 161.280,80 TL olup, davalı ödemesi 34.962,80 TL olduğu için davacının davalıdan 126.318,00 TL alacaklı olduğu anlaşılmıştır.

Davacı kayıtlarına göre 16 adet faturaya konu işin yapıldığı ve davalıdan 126.318,00 TL alacaklı olunduğu, üstelik davacının tüm faturalarının davalının mal alım beyannamesinde yer aldığı, fakat bu faturalardan 15 tanesi davalının defter kayıtlarında yer aldığı anlaşılmıştır. Durum bu olmakla birlikte davalı kayıtlarına göre de davacının davalıdan 126.318,00 TL alacaklı olduğunun kayıtlı olduğu, ticari kayıtların birbirlerini doğruladıkları, bu hali ile davacının tüm kayıtlar ile alacağının varlığını kanıtladığı kabul edilmiştir.

Davalı vekili borçlarını ödediklerini söylese de, her iki taraf kayıtlarına göre yapıldığı kabul edilen ödemeler dışında halen davacının davalıdan talep ettiği kadar alacağı bulunduğu, bu alacağın da ödendiğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı, davalı davadan önce temerrüte düşürülmediği için dava tarihinden itibaren faiz talep edilmesinin mümkün olduğu, taraflar tacir olduğu için faizin türünün de avans faizi olması gerektiği kabul edilip, aşağıdaki hüküm oluşturulmuştur.