Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/783 K.2025/126

...

DAVA

İtirazın İptali (Ticari Nitelikteki Haksız Fiilden Kaynaklanan (2918 S.K.Hariç))

DAVA TARİHİ : 18/11/2024

KARAR TARİHİ : 25/02/2025

GEREKÇELİ KARAR TARİHİ : 27/02/2025

Mahkememizde görülen davanın açık yargılaması sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki hizmet sözleşmesi kapsamında müvekkili tarafından düzenlenen fatura bedellerinin ödenmemesi üzerine başlatılan ... esas sayılı icra dosyasının davalının haksız itirazı nedeni ile durduğunu iddia ederek davalının icra takibine vaki itirazının iptaline, davalı aleyhine takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın görevsiz mahkemede açıldığını, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını, davayı kabul anlamına gelmemek kaydı ile bahsedilen sürede temizliğin tamamlanmasının mümkün olmadığını ve fatura bedelinin fahiş olduğunu, faturanın kendilerine tebliğ edilmediğini, fabrika temizliğinin dava dışı üçüncü kişiye yaptırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava; hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren TTK'nun 4. maddesinde ticari davalar belirtilmiş olup buna göre bir davanın ticari dava sayılabilmesi için; kanuni düzenleme ile görevin Ticaret Mahkemesine verilmesi veya TTK'nun 4. maddesinde sayılan unsurları taşıması (TTK'da yer alması veya TTK'nun 4/1 b, c, d, e, f fıkralarındaki davalardan olması) ya da her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan dava olması gerekmektedir.

TTK'nun 5. maddesinde ticari davalara ticaret mahkemelerinde bakılacağı, ticaret mahkemeleri ile diğer mahkemeler ve Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu, göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir. Görev hususu kamu düzenindendir ve yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekmektedir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 11. maddesinin ikinci fıkrası "(2) Ticari işletme ile esnaf işletmesi arasındaki sınır, Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenir." hükmünü amirdir.

Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayicinin Ayrımına İlişkin Karar uyarınca, esnaf ve tacir ayrımı, esnaf faaliyetinin türüne göre 213 sayılı VUK’nin 177. maddesindeki parasal sınırlar esas alınarak belirlenir. Birinci sınıf tacirler hiç bir koşulda esnaf olarak kabul edilemez.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 176. maddesine göre tüccarlar, birinci sınıf ve ikinci sınıf olmak üzere ikiye ayrılır. Birinci sınıf tüccarlar, bilanço esasına göre defter tutanlardır. İkinci sınıf tüccarların ise işletme hesabına göre defter tutanlardır. Davacının ikinci sınıf tüccar olup işletme defteri tuttuğu, gelen vergi kayıtlarındaki gayrisafi hasılasının belirlenen sınırların altında kaldığı dikkate alındığında davacının tacir olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle, tarafların sıfatı, davacının iddiasını ve davalının savunmasını dayandırdığı hukuki sebepler dikkate alındığında eldeki davanın ticari dava niteliğinde olmadığı değerlendirilerek, davaya genel görevli olan Asliye Hukuk Mahkemeleri'nin bakması gerekeceği kanaati ile Mahkememizin görevsiz olduğunun tespiti ile davanın görev dava şartı yönünden reddine dair karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

... · ¸¸ ¸¸