KÜNYE
- Mercii
- Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2021
- T.C. ANKARA 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ Esas-Karar No
- 2020/541 Esas - 2021/220
Karar Metni
609 kelime·3 dk okuma·13 bölüm
Türk Ulusu Adına Yargılama Yapmaya ve Hüküm Vermeye Yetkili
ANKARA 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
KARAR
ESAS NO
2020/541 Esas
KARAR NO : 2021/220
DAVA : RÜCUEN ALACAK
DAVA TARİHİ : 21/10/2020
KARAR TARİHİ : 05/04/2021
YAZIM TARİHİ : 09/04/2021
Mahkememizde açılan rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
DAVA
Davacı vekili ; Davalının maliki olduğu ve davacıya sigortalı ... plaka sayılı aracın dava dışı ... idaresinde iken ...' a ait ... plaka sayılı araç ile neden oldukları kaza sonucu yaralanan ...'nın sigorta tahkim komisyonuna başvurusu üzerine oluşan zararlar için ödeme yaptıklarını,trafik sigortası genel şartlarının B.4 maddesine göre sigortalı davalıya rücu koşulları oluştuğu belirtilip, ödedikleri miktarın davalı sigortalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
YANIT
Davalı ; Sigortalı aracı kullanan dava dışı sürücünün bu aracı kullanmak için yeterli sürücü belgesine sahip olduğunu belirtip, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
DELİLLER
-Davalıya ait araç için düzenlenen sigorta poliçesi, -Sigortalı aracın ruhsat örneği, -Davacı tarafından üçüncü kişiye yapılan ödemeler ile ilgili kayıtlar, -Arabulucu anlaşmazlık son tutanağı, -Davalının tacir olduğuna ilişkin kayıtlar, -Sigortalı araç sürücüsünün sürücü belgesi örneği ve bu sürücü belgesi ile çekici kullanabileceğine ilişkin yazı , -Tüm dosya kapsamı.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE
Davadaki talep, davacıya sigortalı aracın neden olduğu kaza sonucu zarar gören üçüncü kişi için yapılan ödemenin sigortalı davalı tarafından sigortalı aracın yetersiz sürücü belgesi olmayan kişiye kullandırdığı iddiası ile yapılan ödemenin davalı sigortalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Vergi dairesinin 03/11/2020 tarihli yazılarından anlaşıldığı gibi, davalının bilanço esasına göre defter tuttuğu için birinci sınıf tacir olduğu, ayrıca sigortalı araç ticari nitelikli olarak kayıtlı olup, davalının tüketici sayılamayacağı, bu hali ile sigorta ilişkisi TTK da düzenlendiği için davanın mutlak ticari dava olduğu, bu nedenle mahkememizin görevli olduğu kabul edilmiştir.
Davalının maliki olduğu ve davacıya sigortalı ... plaka sayılı çekici niteliğindeki araç için 31/10/2019 tarihinde kaza tarihi içinde koruma sağlayan trafik sigorta poliçesi düzenlenmiştir. Davacıya sigortalı ... plaka sayılı araç dava dışı ... idaresinde iken 18/02/2020 tarihinde ...' a ait ... plaka sayılı araç ile kazaya neden olmuştur. Bu kaza sonucu yaralanan Berna'nın sigorta tahkim komisyonuna başvurusu üzerine oluşan zararlar için davacı tarafından ödeme yapılmıştır.
Davacı taraf sigortalı araç sürücüsünün çekici niteliğindeki ticari aracı kullanmaya yeterli sürücü belgesi olmaksızın araç kullandığı için sigorta genel şartlarının B.4 maddesine göre sigortalı davalıya rücu koşulları oluştuğunu belirtilip, ödedikleri miktarın davalı sigortalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Kaza sonucu üçüncü kişinin poliçe kapsamındaki zararlarını karşılayan sigorta şirketinin trafik sigortası genel şartlarında belirtilen sınırlı sayıdaki durumların gerçekleşmesi halinde somut olayda olduğu gibi üçüncü kişi için yaptığı ödemeyi kendi sigortalısı olan davalıdan talep etmesi mümkündür.
Bu durumlardan biride trafik sigortası genel şartlarının B.4 maddesi olup, sigortalı aracın yeterli sürücü belgesi olmayan kişiye kullandırılması halinde üçüncü kişiye ödenen miktarın sigortalıdan talep edilmesi mümkündür.
Somut olayda sigortalı araç sürücüsünün 18/04/1998 tarihinde aldığı B sınıfı ve 19/02/1992 tarihinde aldığı E sınıfı sürücü belgeleri mevcut olup, emniyet müdürlüğünün 12/02/2021 tarihli yazılarından da anlaşıldığı gibi, bu sürücü belgeleri ile ÇEKİCİ tipi araçları kullanmasının mümkün olduğu, bu hali ile davalı sigortalıya rücu koşullarının oluşmadığı ve davanın reddi gerektiği kabul edilip, aşağıdaki hüküm oluşturulmuştur.
Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2020/541, K. 2021/220, 5 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama