Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/198 K.2018/1692

Mahkememize ait ...................... sayılı karar iledavanın kabulüne karar verilmiş davacı vekilince temyiz edilmiş ve Yargıtay 3.Hukuk Dairesi Başkanlığının 25/01/2018 tarihli 2017/17178 esas 2018/748 karar sayılı kararı ile davacı vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar verilerek bozulmasına karar verilere gönderilen dosyanın mahkememizce yapılan açık yargılamasında,

DAVACININ TALEBİ

Davacı vekili dava dilekçesinde, bir ticari işletme olan davacı şirketin elektrik aboneliği yönünden serbest tüketici sınıfında olduğunu, davalı şirketin ise elektrik dağıtımı yaptığını, bu hizmete karşılık elektrik enerjisi bedeli yanında hizmet bedeli de aldığını, bu kapsamda davalı tarafın EPDK'nın 875 sayılı kararına istinaden 01.01.2008 - 30.09.2010 tarihleir arasında nispi olarak perakende satış bedeli tahsil edildiğini, buna ilişkin EPDK'nın 875 sayılı kararının ve davalının uygulamasının hukuka aykırı olduğunu, sayaç başına sabit ücret alınması gerektiğini, anılan Kurul kararının Danıştay tarafından iptal edildiğini,

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 05.02.2014 tarihli içtihadına göre sayaç okuma bedeline ilişkin dava haklarının bulunduğunu, bu şekilde davacı şirketten toplam 65.741,81.TL tahsil edildiğini, maktu sayaç okuma bedelinin tenzili sonrasında haksız ödenen 65.170,63.TL'nin ödeme tarihlerinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

DAVALININ CEVABI

Davalı taraf davanın reddini savunmuş, davanın özelleştirme öncesinde ve dava konusu dönemde faaliyet gösteren TEDAŞ'a yöneltilmesi gerektiğini, kendileri yönünden davanın husumet yönünden reddedilmesini, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinde TEDAŞ'ın sorumluluğunun açıkça düzenlendiğini, davalı şirketin yasal mevzuat çerçevesinde hareket ettiğini, uygulamada kusuru bulunmadığını, kusur var ise EPDK'ya ait olması gerektiğinde davanın da ona yöneltilmesini, dava hakkının zamanaşımına uğradığını, davacı tarafın faturalara süresi içinde itiraz etmediğini, bu nedenle fatura içeriğinin kabul edilmiş sayılacağını,

perakende satış hizmet bedelinin yasal dayanağının bulunduğunu, bu kapsamda yapılan tahsilatların kamu hesaplarına aktarıldığını, davalının yaptığı uygulamanın yasal zorunluluktan kaynaklandığını, son dönemdeki Yargıtay kararlarında kayıp-kaçak bedeli için iade kararları verilmişse de bunun kayıp kaçağın yasal dayanağın bulunmamasından kaynaklandığını halbuki perakende satış hizmet bedeli yönünden yasal dayanağı bulunduğunu, davacının talep ettiği hususlarla ilgili yasal düzenleme yapılması için bir yasa tasarısı hazırlandığını, EPDK tarafından belirlenen tarifelerin dışında dağıtım şirketlerinin keyfi uygulama yapamayacağını ileri sürmüştür.

DELİLLER ve GEREKÇE: Derdest dava elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasıdır. Sözleşmenin tarafı olan abone, kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürmektedir.

Uyuşmazlık, abonenin kendisinden daha önce yürürlükteki mevzuata uygun biçimde tahsil edilen perakende satış hizmet bedelinin, mevzuatın sonradan iptali gerekçesine dayanarak iadesini isteyip istememeyeceği noktasındadır.

Bilindiği gibi Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun 875 sayılı kararı ile belirlenen geçiş dönemi tarife uygulamaları başlıklı ikinci bölümünün B bendi gereğince sayaç okuma hizmetlerini içeren perakende satış hizmet bedeli tüketilen enerji bedeli üzerinden nispi biçimde tahsil edilmekteydi. Danıştay 13. Dairesi tarafından iptal edilen bu hükmün yürürlükten kalkması sebebiyle artık sayaç okuma hizmetlerinin maktu bir ücrete tabi olması söz konusudur.

Bu iptal kararı Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 2011/1901 sayılı kararıyla belirtildiği üzere serbest tüketici konumundaki aboneler yönünden hüküm ifade edecektir.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 05.02.2014 gün ve 2013/20678 esas sayılı kararında belirtildiği üzere “Danıştayın iptal kararları geçmişe etkilidir. İptal kararları, iptali istenen tasarrufu ve ona bağlı işlemleri yapıldıkları tarihten itibaren ortadan kaldırır. İşlem hiç yapılmamış gibi hüküm ve sonuç doğrur. İşlemden önceki hukuki duruma dönülür ve genel etkilidir.” O halde iptal kararlarının serbest tüketici olan abonelerle sınırlı biçimde lehe değerlendirilmesi gerekir. Davacıdan sadece maktu sayaç okuma bedeli tahsil edilebileceğine göre fazla tahsilatın iadesi gerekir.

Dosya bir elektrik mühendisi bilirkişiye teslim edilerek dava konusu dönemde davacıdan ne kadar nispi sayaç okuma bedeli tahsil edildiği, tahsil edilmesi gereken maktu sayaç okuma bedelinin ne kadar olduğu yolunda rapor alınmıştır. Rapora göre maktu sayaç okuma bedelleri tenzil edildikten sonra davacıdan fazla tahsil edilen nispi sayaç okuma bedelleri toplamı 65.170,63 TL’dir. Bilirkişi raporunda davacının serbest tüketici konumunda olup olmadığı da ele alınmış, davacının yıllık tüketim miktarları nazara alındığında serbest tüketici statüsünde olduğu belirtilmiştir. Ayrıca davacı için UEDAŞ tarafından 31/12/2008 tarih ve 699-4587 sayılı Serbest Tüketici Belgesi düzenlendiği tespit olunmuştur.

Mahkememizde yapılan değerlendirmede davanın haklı olduğu kanaatine varılmıştır. Zira dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 Sayılı Kanun iptal edilmemiş ve yürürlükte kalmış hükümler açısından etkilidir. 6719 Sayılı Kanunun yürürlüğünden önce iptal edilerek mevzuat hiyerarşisinden ve meriyetten kalkan bir hükmün bu kanunla tekrar hayata dönmesi mümkün değildir.

6719 Sayılı Kanunla eldeki davalar açısından ve meri mevzuata uygun olan maliyet kalemleri açısından düzenleme yapılmıştır. Halbuki nispi sayaç okuma bedellerine ilişkin EPDK kararı çok daha önce iptal edilmiştir. 6719 Sayılı Kanunun meriyetine kadar geçen dönemde bir boşluk vardır. Üstelik her dava kural olarak açıldığı gündeki şartlara tabidir. Açık bir yasa hükmü olmadıkça sonradan yürürlüğe giren mevzuat geçmişe etkili olmaz.

6719 Sayılı Kanundaki denetim sınırlamaları ve bunun henüz kesinleşmemiş davalara da uygulanmasına iliskin hüküm, daha önce iptal edilmiş hükmü canlandıran bir hüküm değildir.

Davacı tüketim miktarları itibariyle serbest tüketici statüsündedir. Yürürlükteki mevzuata göre bunun için ayrıca belge alması gerekmez. Daha açık bir ifade ile, belli tüketim limitlerini aşan her elektrik tüketicisi, serbest tüketici olarak belli haklara sahip olur. Daha önce zorunlu olan belge alma şartı artık kalkmıştır. Serbest tüketici Yönetmeliğinin 6’ncı maddesinin 2’nci paragrafı 16.03.2013 tarihinde yayınlanan yönetmelikle birlikte yürürlükten kaldırılmıştır. O halde davacıdan serbest tüketici belgesi getirmesi istenemez. Şartları tutuyorsa serbest tüketici haklarından yararlanması esastır. Tüm bu hususlar bir arada değerlendirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Katip ... Hakim ...