Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/71 K.2019/559

Nilüfer/Bursa

DAVA

Tazminat (Rücuen Tazminat)

DAVA TARİHİ : 10/01/2018

KARAR TARİHİ : 09/05/2019

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH : 01/08/2019

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Rücuen Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili beyanlarında özetle ; dava dışı ...'ın asıl işveren alt işveren ilişkisi kapsamında davalı tarafından davacıya ait iş yerinde çalıştırıldığını, Bursa 8.İş Mahkemesinin 2013/259 esas sayılı dosyasında bir kısım işçilik alacaklarına hükmolunduğunu, kararın kesinleştiğini, bu alacaklarında Bursa 3.İcra Müdürlüğünün 2015/... sayılı takip dosyası ile takibe konu edildiğini, davacı tarafından icra dosyasına 47.844,14 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemeler toplamından 1/2 oranında davalının sorumluluğuna göre 25.102,53 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıya yapılan tebligata rağmen süresinde cevap dilekçesi sunmadıkları anlaşıldı.

Delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe:

Dava dava dışı ... isimli işçinin bir kısım işçilik alacaklarının ödenmesi dolayısıyla davalıya rücu istemli alacak davasıdır.

Dava dışı işçi ...'ın Bursa 8.İş Mahkemesinin 2013/259 esas 2015/125 karar sayılı ilamı ile bir kısım işçilik alacaklarına hükmedildiği, bu ilamın Bursa 3.İcra Müdürlüğünün 2015/... sayılı takip dosyası ile icra takibine konu edildiği, davacı tarafça icra dosyasına 47.844,14 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki 26/07/2010 tarihli sözleşme hükümlerine göre her iki taraf arasında dava dışı işçinin çalıştırılması bakımından asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu, bu işverenlerin işçiye karşı müteselsil olarak sorumlu olsa da kendi iç ilişkilerinde ayrık düzenleme öngörecekleri kabul edilmiştir.

Davacının davalıya rücu edebileceği alacak miktarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yapılmış, buna göre davacının davalıdan dava dışı işçi için yapmış olduğu ödemeden 25.016,67 TL'nin davalıdan rücu edilecebileceği kabul edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm fıkrası tesis edilmiştir.

Katip ... Hakim ...