KÜNYE
T.C. Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi T.C. Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2020/580
- Karar No
- 2020/749
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2020
- Esas no
- —
- Karar no
- —
- Hakim
- ... ...
- Katip
- ... ...
- Davacı
- ... - ... ...
- Davalı
- ... - ... ...
- Vekili
- —
- Dava
- Menfi Tespit (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan
- Dava tarihi
- 23/09/2020
- Gerekçeli kararın yazıldığı tarih
- 12/11/2020
Karar Metni
600 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Mahkememizde görülmekte olan Menfi Tespit (Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı mahkememize ibraz etmiş olduğu dava dilekçesinde özetle; .... firması olarak Gaziantep'te ağırlıklı olarak yapı denetim işi ile iştigal etmekte olduğunu, bu nedenle bir çok şahıslarla ticari faaliyetinin bulunduğunu, davalı ile hiç bir ticari ilişkisinin olmadığını, davalının hakkında Gaziantep ... İcra Müdürlüğünün ..../....
Esas sayılı dosyası ile takip başlattığını, takibe konu senedi davalıya kendisinin vermediğini, aralarında ticari bir ilişki olmadığını, davalının şahsına ait .... dairede 2009 yılından takip başlatılan tarihe kadar kira ödemeden ikamet ettiğini, çeşitli tarihlerde kendisine ve kızına maddi yardımda bulunduğunu, davalının kendine ait olmayan bir senedi kendi lehine doldurarak borçluymuş gibi takip başlattığını, oturduğu ev ile ilgili olarak Gaziantep ...
Sulh Hukuk Mahkemesinin ..../.... Esas sayılı dosyası ile dava açtığını, davalı ile herhangi bir ticari ilişkisinin olmadığını, bu nedenle takibe konu senet nedeni ile davalıya borçlu olmadığının tespitine ve % 20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ibraz etmiş olduğu cevap dilekçesinde özetle; Davacının 5.000,00 TL üzerinden kısmi dava açtığını, dava konusu icra takip dosyasını borcunun 122.327,29 TL olduğunu, davacının kısmi dava açmasında hukuki yararının bulunmadığını, davacının yazılı delil sunmadığını, haksız olarak iş bu davayı açtığını, açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE VE KANAAT
Dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, senetten kaynaklı iş bu menfi tespit davası açılmış ancak Asliye Hukuk Mahkemesince, Mahkememizin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Davanın tarafları tacir olmayıp gerçek kişilerdir ve taraflar arasında da herhangi bir ticari ilişki bulunmamaktadır.
Davacı taraf takibe konu senetteki imzayı inkâr etmemekte fakat senedin davalının eline nasıl geçtiğini bilmediğinden bahisle borçlu olmadığının tespitini talep etmektedir. Buna göre taraflar arasında Türk Ticaret Kanunundan kaynaklı herhangi bir ilişki olmadığı gibi ticaret hukukunu da ilgilendiren bir husus bulunmamaktadır. Takibin konusunun bono olması, sırf bu sebepten mahkememizi görevli hale getirmez.
Zira içeriğinde bono olan tüm davalara Ticaret Mahkemesinde bakılacağı anlamı çıkar ki bu da Türk Ticaret Kanunundaki Ticaret Mahkemesinin görevini belirleyen hükümlere ters düşer. Somut olayda takibin konusu senet olsa da davanın çözümü için kambiyo hukukundan kaynaklı hüküm ve esaslar tartışılıp değerlendirilmeyecektir.
Davacı taraf senetteki imzayı inkâr etmediği gibi senette tahrifat iddiası da bulunmadığından ya da senedin unsurlarında eksiklik söz konusu olmadığından yargılama sırasında Türk Ticaret Kanunu ya da kambiyo hukuku uygulanmayacaktır. Davanın seyrini belirleyecek tek şey HMK'daki senede karşı senetle ispat ve diğer ispat hükümleri olduğundan, bunun da genel mahkemelerde uygulanması gerekmekte olup, iş bu dava mahkememizin görev alanına girmemektedir.
Açıklanan hususlar doğrultusunda her ne kadar Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş ise de mahkememizin de görevsiz olduğu kanaatiyle karşı görevsizlik kararı verilerek aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.( Emsal nitelikteki bir takım örnek içtihatlar; Yargıtay 13 HD. 2016/208 E- 2017/5870 K ; 2017/2376 E- 2020/2071 K ; Yargıtay 19 HD. 2018/4150 E- 2019/1357 K; Yargıtay 3 HD. 2017/6045 E- 2019/1368 K sayılı ilamlar)
Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2020/580, K. 2020/749, 10 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama