Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2022/529 K.2023/14

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili sunduğu dava dilekçesinde özetle; 10.01.2019 günü davacı ... .... yaya olarak karşıdan karşıya geçmek isterken dava dışı sürücü....'nın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, yaya geçidi üzerinde öncelik kurallarına riayet etmeyen sürücünün tam kusurlu olduğunu, müvekkilinin malul kaldığını ve işini yapamayacağını, dava öncesi davalı ... şirketine başvurunun yapıldığını, arabuluculuk faaliyetinden sonuç alınamadığını hesaplanacak tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiz ile birlikte davalı şirketten alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekili sunduğu cevap dilekçesinde özetle; sigorta şirketine başvuru şartının yerine getirilmediğini, dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, sürücünün kusuru oranında sorumlu olduklarını, maluliyetin adli tıp tarafından tespit edilmesi gerektiğini, aktüer hesabında trh yaşam tablosunun esas alınması gerektiğini, geçici iş göremezliğin poliçe kapsamı dışında olduğunu, bakıma muhtaçlığın tespit edilmesi gerektiğini, faiz başlangıcının dava tarihi ile birlikte olması gerektiğini, müterafik kusur indiriminin yapılması geretiğini, yansıma ve dolaylı zararların indirim yapılması gerektiğini, tüm bu nedenlerle davanın reddini savunmuştur.

DELİLLER

1-Tarafların usulünce ileri sürmüş oldukları iddia ve savunmaları, 2-Kazaya ilişkin soruşturma dosyası ve kaza tespit tutanağı, 3-Davalı ... tarafından tanzim edilen ZMSS poliçesi ve hasar dosyası, 4-İlgili kamu kurumlarından celp edilen cevabi yazılar, 5-Dosyada mündemiç kusur, maluliyet ve aktüerya bilirkişi raporları, 6-İlgili yasal mevzuat ve yargısal içtihatlar.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, trafik kazası nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatı, sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri tazminatı istemlerine ilişkindir.

Mahkememizce verilen 2019/.. Esas, 2020/..

Karar sayılı ve 26/02/2020 Tarihli karar Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 2020/1041 Esas, 2022/990 Karar sayılı ve 24/05/2022 Tarihli ilamıyla "...Davacı tarafından sunulan 21.02.2019 tarihli bedel artırım dilekçesi davalıya 21.02.2019 tarihinde e- tebligat ile gönderildiği, ancak bedel artırım dilekçesine karşı cevap süresinin beklenmediği ve 26.02.2019 günü mahkemece dava hakkında karar verildiği ve davalının, Anayasa'nın 36. maddesinde ve AİHS.

6. maddesinde ve de 6100 sayılı HMK.27 madde de düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenilme hakkının ihlali ile karar verilmesi yerinde olmadığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve HMK'nın 353/1-a,6 maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." denilerek kaldırılmıştır.

Kaldırma sonrasında dosya mahkememizin 2022-529 esasına kaydedilmiş ve taraflar usulünce davet edildikten sonra kaldırma ilamı doğrultusunda yargılamaya devam olunmuştur.

Kaldırma ilamı gereğince 25/10/2022 tarihli celsenin (1) nolu ara kararı ile davalı vekiline bedel artırım dilekçesine karşı beyanda bulunmak üzere süre verilmiş ve davalı vekilince verilen süre içerisinde beyan dilekçesi sunulmuştur.

Davalı vekilince sunulan beyan dilekçesinde ileri sürülen itiraz ve savunmalar mahkememizce tetkik edilmiş olup sunulan itirazlar davanın esası bağlamında yerinde görülmemiştir.

Bu husus dışında mahkememizce önceki verilen kararda değişiklik yapılmasını gerektirecek bir durum da tespit edilememiştir.

Ayrıca ilk karara karşı davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmadığı ve böylece vekalet ücreti noktasında da davalı lehine usuli kazanılmış hak doğduğu gözetilerek (Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin 2013/18354 Esas, 2015/4157 Karar sayılı ve 24/03/2015 Tarihli ilamı) davacı lehine ilk karardaki miktarda vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Bu açıklamalar doğrultusunda da davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.