KÜNYE
T.C. İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2025
- Esas no
- 2024/413 Esas
- Karar no
- 2025/142
- Dava
- Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
- Dava tarihi
- 13/09/2018
Karar Metni
973 kelime·5 dk okuma·2 bölüm
Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; olay günü olan 30/06/2018 tarihinde sürücü ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı ile ... istikametinden ... istikametine doğru seyrettiği esnada yol çalışması sebebiyle gerekli trafik işaretlerine uymayarak yanlış yola girmesi neticesinde aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek bariyerlere çarpması sonucunda tek taraflı yaralanmalı trafik kazası meydana geldiğini, müvekkilinin bu kazada yolcu konumunda olduğunu,
kaza tespit tutanağında ... plaka sayılı araç sürücüsü ...'un 2918 sayılı kanunun 47/1-c maddesinde yazılı bulunan kuralı ihlal ettiğini ve kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunu, müvekkili ...'a ise herhangi bir kusur isnat edilmediğini, müvekkilinin söz konusu kaza dolayısıyla yaralandığını ve ... Devlet Hastanesi'nde tedavi altına alındığını, kazaya sebebiyet veren ... plakalı aracın kaza tarihini kapsayacak şekilde davalı ... Sigorta Anonim Şirketi (...
Sigorta Anonim Şirketi) nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunduğunu, müvekkilinin kaza nedeniyle uğradığı iş gücü kaybından doğan sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatları için huzurdaki davanın açılması zaruretinin doğduğunu belirterek,
fazlaya ilişkin talep ve dava haklarını saklı tutarak şimdilik 3.500,00 TL sürekli iş göremezlik, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 3.600,00 TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketine başvuru tarihi olan 17/08/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin ise davalı karşı yana yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili ise cevap dilekçesinde özetle; meydana gelen kaza sebebiyle müvekkili şirkete başvuruda bulunulduğu belirtilmekte ise de sunulan belgelerin gerekli koşulları taşımadığını, bu nedenle davacının talebinin değerlendirilmesinin ve dosyasının sonuçlandırılmasının 17/08/2018 tarihinde şirketlerine ibraz edilen belgelerle mümkün olmadığını, geçerli bir başvuru olmadığından davanın öncelikle dava şartları yokluğu nedeniyle usulden reddinin gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise dava konusu kazada yaralandığı belirtilen davacının daimi sakatlığa maruz kalıp kalmadığının, kalmış ise derecesinin,
müvekkili şirkete sigortalı olan aracın kusur oranının ve davacının gerçek zararının ancak yargılama ve uzman bilirkişilerce yapılacak hesaplama neticesinde tespit edilebileceğini, davacının yolcu olması sebebi ile gerçekleşen tek taraflı kazadaki müterafik kusurunun araştırılmasının ve hatır taşımasının da değerlendirilmesi gerektiğini, geçici iş göremezliğe ilişkin tazminatlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'nun sorumlu tutulabilmekte olduğunu, öte yandan müvekkili şirketçe geçici iş göremezliğe ilişkin tazminat tutarlarının doğrudan sorumlu tutulamayacağını, bu nedenle davacı yanın işbu taleplerinin reddinin gerektiğini,
dava konusu kaza sonucu daimi sakatlığa uğradığı belirtilen davacıya bu kaza sebebiyle SGK tarafından herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının, maaş bağlanıp bağlanmadığının araştırılmasının da gerektiğini beyanla öncelikle davanın dava şartları yokluğundan usulden reddine, faiz talebinin reddine, davanın her halükarda reddine, dava harç ve masrafları ile vekalet ücretinin davacı yana yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
GEREKÇE
Dava; 30/06/2018 tarihinde dava dışı ...'un kullandığı ... plakalı araçta davacının yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen yaralanmalı trafik kazası nedeniyle davacının uğradığı daimi ve geçici iş göremezlik nedeniyle maruz kaldığı zararların tazminine ilişkin maddi tazminat davasıdır.
Mahkememizin 2018/... Esas sayılı dosyasından verilen 23/06/202 tarihli 2021/... Karar sayılı kararının; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin 2022/80 Esas ve 2024/913 Karar sayılı ilamı ile tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun uygulanmasının ve bilinmeyen (işleyecek) devre bakımından "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanmasının gerektiği gerekçesiyle kaldırılmasına karar verilmiş olup, bu doğrultuda devam eden yargılamada;
Olay; 30/06/2018 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu ... plakalı aracın bariyerlere çarpması neticesinde davacının yaralanmasıdır.
Kusur; dava konusu olay ... plakalı araç sürücüsünün sola dönüşün yasak olduğu yerde sola dönmeye çalıştığı, yola gereken dikkat ve özeni göstermediği, buna karşın davacının olayın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla dava dışı sürücünün olayda %100 oranında kusurlu olduğu anlaşılmıştır.
Maluliyet; istinaf ilamı uyarınca alınan, olay tarihinde geçerli olan yönetmelik hükümlerine göre düzenlenen 06/09/2024 tarihli ATK raporuna göre davacının sürekli iş göremezlik oranının %1 ve geçici iş göremezlik süresinin 6 ay olduğu anlaşılmıştır.
Zarar; miktarının tespiti özel ve teknik bilgi gerektirdiğinden bilirkişi raporu alınmıştır. İstinaf ilamı doğrultusunda TRH-2010 Yaşam Tablosunu esas alan, progresif rant yöntemine göre ve AGİ'siz asgari ücret üzerinden hesap yapan gerekçeli ve denetime elverişli 01/01/2025 tarihli bilirkişi raporu benimsenmiş, bununla beraber mahkememizin 23/06/2021 tarih ve 2018/825 Esas-2021/512 Karar sayılı hükmünün yalnızca davalı tarafından istinafa taşındığı, bu hükümde geçici iş göremezlik tazminatının 6.612,20 TL olarak belirlendiği, istinaf ilamından sonra alınan bilirkişi raporunda geçici iş göremezlik tazminatının 8.705,46 TL olduğu ifade edilmiş ise de; önceki hükümdeki miktarın davalının lehine usuli kazanılmış hak teşkil ettiği nazara alınarak aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.
Katip ... · e-imzalıdır Hakim ... · e-imzalıdır
İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2024/413, K. 2025/142, 19 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama