İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/639 K.2020/236

Mahkememizde görülen İtirazın İptali davasının yapılan yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında müvekkilinin işleteceği kafeteryada kullanmak üzere davalı tarafın hak sahibi olduğu markayı franchise sözleşmesi ile satın alma hususunda anlaştıklarını, yapılan ödemelere rağmen franchise sözleşmesi kurulamadığını ve yürürlüğe girmediğini, bu nedenle davalı tarafa ödenen paranın iadesi için başlatılan takibe vaki olmuş itirazın iptali ile asgari %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalının dosyaya cevap dilekçesi sunmadığı görülmüştür. Ancak davalı borçlu vekili takibe süresinde itirazında takibe, ana para, faizlerine ve fer'ilerine itiraz ettiği görülmüştür.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuksal niteliği itibariyle, franchise sözleşmesi kapsamında ön ödeme olarak davalıya ödenen paranın, sözleşmenin uygulanmaması ve yürürlüğe girmemesi nedeniyle iadesi için başlatılan takibe vaki olmuş itirazın İİK'nın 67/1. maddesi uyarınca iptali istemine ilişkindir.

Sunulan belgelerden ve celp olunan banka hesap hareketlerinden; davacı tarafından banka havalesi kanalıyla 06/02/2017 tarihinde 2.000,00 TL, 10/02/2017 tarihinde ise 13.000,00 TL olmak üzere toplamda 15.000 TL davalıya gönderildiği görülmektedir. Dekontun açıklama kısımlarında, açık bir şekilde francahise projesi nedeniyle gönderildiği belirtilmektedir. Buna göre dava konusu havalelerin kapora amaçlı olarak davacı tarafından davalıya gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla gönderilen bu para TBK'nın 177. maddesi uyarınca pey akçesi niteliğini taşıdığı anlaşılmaktadır. Pey akçesi verilmesi halinde asıl olan akdin vukuna delil olarak verilmiş olması olup, açıkça cayma tazminatı olduğu şart edilmedikçe kapora, pey akçesi gibi verilen paralar cayma tazminatı olarak kabul edilmez.

(Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2017/165 Esas, 2017/4720 Karar sayılı, 08/06/2017 tarihli emsal içtihadı) Bir başka söyleyişle somut uyuşmazlıkta, davalının hesabına yatırılan paranın kural olarak pey akçesi olduğu, cayma akçesi olarak verildiğinin davalı tarafından ispata muhtaç olduğu aşikardır.

(Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2016/23841 Esas, 2019/6082 Karar sayılı, 13/05/2019 tarihli emsal içtihadı) Davacının ödediği paranın cayma tazminatı olarak kendisine ödendiği, davalı tarafından HMK'nın 200 ve devamı maddeleri uyarınca yazılı belge ile ispatlanabilmiş değildir. Öte yandan, sözleşmenin uygulandığı da dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle davalıya gönderilen toplam 15.000,00 TL'nin hukuksal temeli kalmadığından iadesi gerekir. Asıl alacak tutarının kabulü gerekmekle birlikte, takip tarihinden evvel paranın iadesine ilişkin temerrüt ihtarnamesi olmadığından takip öncesi işlemiş faiz isteminin ise reddine karar vermek gerekmiştir.