İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/969 K.2018/1182

Davacı vekili, müteveffa ...'nın 14/12/2016 tarihinde ...'den bireysel kredi kullandığını, kredinin davalı ... ile hayat sigortası yapıtırıldığını ve bu sirgorta karşılığında 1.094,38-TL ücret alındığını, ...'nın vefatı ile birlikte eşi ..., çocukları ... ve ...'yı mirasçı olarak bırakıldığını, ancak mirasçılardan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ... esas dosyası ile reddi mirasta bulunduğunu, böylelikle müteveffanın çocuklarından davacının sadece mirasçı olarak kaldığını, davalı sigortadan kredi bedelinin ve hayat sigortası üst limitinin faizi ile birlikte tahsilini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

SAVUNMA

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuksal niteliği itibariyle, murisin vefatından ötürü yapılan poliçe nedeniyle ödenmeyen kredi miktarının davalı sigorta şirketi tarafından ödenmesi istemine ilişkindir. Dava tarihi 17/10/2018 olup, 6502 sayılı kanunun yürürlüğe girdiği zamanda açılmıştır.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/1-k maddesinde tüketicinin; "ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi", 3/1-1 maddesinde ise tüketici işleminin; "mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem" ifade edeceği düzenlenmiş, aynı Kanun'un 73/1 maddesinde de;

tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakma görevinin tüketici mahkemelerine ait olduğu hüküm altına alınmıştır. Bu itibarla, mahkemece tüketici konumundaki davacı tarafından hayat sigortası poliçesine dayalı olarak açılan açılan işbu davada tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekmiştir.

(Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2015/19231 Esas, 2018/9912 Karar sayılı, 31/10/2018 tarihli emsal içtihadı)