İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/222 K.2025/157

T.C. İstanbul Anadolu 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2024/222 Esas

KARAR NO: 2025/157

DAVA

İtirazın İptali (Taşıma Sözleşmesi Kaynaklı)

DAVA TARİHİ: 22/03/2024

KARAR TARİHİ: 20/02/2025

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Taşıma Sözleşmesi Kaynaklı) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ----------- uzun yıllardır servis taşımacılığı sektöründe bulunan bir kişi olduğunu, müvekkil ve davalı firma arasında servis taşımacılığı amacıyla güzergah belgesi temin edildiğini, taraflar arasında km cinsinden söz konusu faaliyetin güzergahı, günlük ve aylık ücretlendirilmesi,

başta olmak üzere birçok hususun kararlaştırılmış olduğunu, müvekkilinin, 2023 Eylül ayında yapılan anlaşma gereği 44.523,72.-TL'lik hak edişine karşılık 30.09.2023 tarihinde fatura kesmiş olduğunu ve 30.863,75.-TL tutarında kısmi ödeme yapıldığını, 2023 Ekim ayında yapılan anlaşma gereği 30.885,99.-TL'lik hak edişine karşılık 31.10.2023 tarihinde bir fatura kesildiğini, 29.920,99.-TL tutarında kısmi ödeme yapılmış olduğunu, düzenlenen faturaların davalı firma tarafından ödenmediğini, borçlu hakkında icra takibi yapıldığını, icra takibini durdurmak maksadıyla itiraz edilmiş olup, takibin durduğunu beyan ederek borçlunun itirazının iptaline,

takibin devamına karar verilmesi ve haksız itirazı sonucu davalı borçlu aleyhine alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin, servis taşımacılığı alanında faaliyet göstermekte olduğunu, bu faaliyeti çerçevesinde, şartlarına sahip olan taşımacılarla servis taşımacılığı sözleşmesi yaparak müşterilerine hizmet vermekte olduğunu, davacının, sözleşmeye aykırı davranarak hesabı kat etmeden icra takibi başlattığını beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla, hesabın kat edilmemesine bağlı muaccel hale gelmemiş alacağın tahsili için icra takibi başlatılmış olması nedeniyle davanın reddine, İİK m.67 gereği davacının alacak miktarının %30'u oranında kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı yana yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, hukuki niteliği itibariyle; taraflar arasında kurulan servis taşımacılığı sözleşmesi kapsamında fatura alacağı dayanak gösterilmek suretiyle başlatılan icra takibine İİK m.67 hükmü gereğince yapılan itirazın iptali davasıdır.Dava basit yargılama usulüne tabi olup oluşturulan tensibe istinaden icra dosyası celp edilmiş, yöntemine uygun ön inceleme duruşması açılarak uyuşmazlık noktası belirlenmiş, dava dilekçesi ekinde sunulan fatura suretleri incelenmiş, deliller toplanmış ve bilirkişi raporu alınarak yargılama sonuçlandırılmıştır.

İtirazın iptali istemine konu ----------- İcra Müdürlüğü'nün ------------- Esas sayılı takip dosyasının incelenmesinde davacının alacaklı davalının borçlu olduğu, takibin 13.659,97 TL (30.09.2023 tarihinde kesilen 44.523,72 TL bedelli faturanın eksik kısmı) ve 965,00 TL (31.10.2023 tarihli kesilen 30.885,99 TL bedelli faturanın eksik kısmı) olmak üzere toplam 14.624,97 TL fatura alacağının tahsili için 09/02/2024 tarihinde ilamsız icra takibi başlatıldığı, davalı borçlunun süresi içerisinde yapmış olduğu itiraz üzerine takibin durduğu ve davanın hak düşürücü süre içeresinde açıldığı anlaşılmıştır.

Konunun incelenmesinin uzmanlık gerektiren yönleri olması ve davacı tarafça delil olarak ticari defterlere ve bilirkişi deliline dayanılmış olması sebebiyle dosya mali müşavir ----------- ve taşıma alanında uzman bilirkişi ----------- tevdi edilerek rapor alınmış,

anılan bilirkişi heyeti tarafından dosyaya sunulan 17/10/2024 tarihli bilirkişi raporu HMK 282. maddesi kapsamında denetime elverişli görülerek hükme esas alınmıştır.Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasında kurulan yazılı taşıma sözleşmesi kapsamında davacı tarafından takibe dayanak faturalar dayanak gösterilmek suretiyle başlatılan icra takip tarihi itibari ile davacının davalıdan muaccel bir alacağının bulunup bulunmadığı, davacının varsa miktarı, davalının TTK m.89 hükmüne aykırı davranıp davranmadığı,

bu kapsamda itirazın iptali ve tazminat hüküm koşullarının bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.Tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında taşıma işine ilişkin yazılı sözleşme kapsamında ticari ilişki kurulduğu, davacının taşıyıcı hizmet veren, davalının taşıtan hizmet alan olduğu, davacının gerçek kişi olduğu ve işletme esasına göre defter tuttuğu herhangi bir cari hesap kaydının yer almadığı, davalının incelenen 2023-2024 yılı ticari defter ve kayıtlarının sahibi lehine delil vasfını haiz olduğu ve kayıtlarında davacıya herhangi bir borç kaydının yer almadığı,

denetime elverişli görülerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı defterlerinde yer alan 30/09/2023 tarihli 350,00 TL, 31/10/2023 tarihli 525,00 TL ve 31/12/2023 tarihli virman açıklamalı 13.749,40 TL tutarlı dökümlere ilişkin bir belgenin mevcut olmadığı,

söz konusu fatura bedellerinin toplamının 14.624,40 TL olduğu ve davalının defterlerinde kayıtlı 31/10/2023 tarihli faturanın davacı tarafça 30.885,99 TL olarak düzenlendiği dolayısıyla her iki kayıt arasındaki fark tutarı olan 0,57 TL'nin cari dökümünde görülen ancak davalının belge sunamadığı 14.624,40 TL'ye eklenmesi sonucunda 14.624,57 TL tutarın bir alacak kaydında tarafların mutabakatının bulunmadığı, davalının cevap dilekçesinde hesap kat yapılmaması sebebiyle davacının alacağını talep edemeyeceğinin belirtildiği başkaca bir savunma vakıasının ileri sürülmediği,

taraflar arasındaki sözleşmenin 20. maddesinde cari hesap devrelerinin taşıma hizmeti verilen ayın bitimi olduğunun belirlendiği, taraflarca cari hesap vadesinin açıkça belirlendiği, TTK m.95 hükmünün yedek hukuk hükmü olduğu dolayısıyla taraflar arasında ayrıca belirlenmiş cari hesap devresi sebebiyle muacceliyet için ayrıca bir hesap kat ihtarına gerek olmadığı ve yine yorum yoluyla bir an için aksi düşünülse dahi davacı tarafından sunulan e-tuhim sistem çıktısında davacının 21/09/2023 tarihinde ayrılma isteminde bulunduğunun göründüğü,

TBK m.19 ve HMK m.33 hükmü kapsamında iş bu belge ve sözleşmenin 16. maddesinin lafzi yorumu sonucunda söz konusu bildirimin fesih olarak kabulü gerektiği, sona erme sebebiyle davacının ayrıca bir kat ihtarı yapmasına gerek olmadığı, davalının ticari defter ve kayıtlarında yer alan ve yukarıda dökümü yapılan toplam 14.624,57 TL tutarında ödemeye ilişkin TMK m.6 ve HMK m.190 hükmü gereğince ispat yükünü üzerine aldığı ancak buna ilişkin bir delil sunamadığı,

yargılamanın ön inceleme duruşmasında her ne kadar oluşturulan bilirkişi heyetinden rapor alınmasına karar verilmiş ve yalnızca mali müşavir bilirkişi tarafından rapor sunulduğu görülmüşse de bu eksikliği gidererek heyet halinde rapor tanziminin HMK m.30 hükmü kapsamında gerek olmadığı, davacının alacağını ispat ettiği kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.