İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2025/539 K.2026/444

T.C. İstanbul Anadolu 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2025/539

KARAR NO : 2026/444

DAVA

Sıra Cetveline İtiraz (İflas Tasfiyesinde Düzenlenen Sıra Cetveline Yönelik Kayıt Kabul Ve Terkin Talebi (İİK 235))

DAVA TARİHİ : 23/06/2025

KARAR TARİHİ : 06/05/2026

Mahkememizde görülmekte olan Sıra Cetveline İtiraz (İflas Tasfiyesinde Düzenlenen Sıra Cetveline Yönelik Kayıt Kabul Ve Terkin Talebi (İİK 235)) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesi özetle ; müvekkilinin 92.387.723,31 TL alacağının iflas masasına kayıt talebinin ----- kayıt numarası ile reddedildiğini, müvekkilinin---- Merkezleri'nde müflisin işletmesinin bulunduğu mağazaların maliki, ----- Alışveriş Merkezi'nde kiraya vereni, ---, ---, ---- ve ---- Alışveriş Merkezleri'nde ise eski malik sıfatını haiz olduğunu, müflis şirket ile 2000 ve 2014 yılları arasında imzalanan farklı kira sözleşmeleri olduğunu (----), bu sözleşmelerin | Aralık 2016 tarihli bir protokol ile feshedildiğini,

mağazaların 2017 yılında fiilen teslim alındığını ve bu sözleşmelerden doğan kira borçlarının halen mevcut olduğunu, ayrıca , ----- mağazalara ilişkin de müflis şirketin geçmiş döneme ilişkin borçları olduğunu, alışveriş merkezlerinin yönetim faaliyetlerini yürüten ----- ödenmesi gereken tüketim, reklam katkı payı ve ek gider bedellerinin müflis şirket tarafından ödenmediğini, bu tutarların malik sıfatıyla davacı şirketten tahsil edildiğini,

Müflis şirketin 2016 yılında açtığı iflasın ertelenmesi davasında davacı şirketi alacaklı olarak bizzat bildirdiğini, 1 Aralık 2016 tarihli Protokol uyarınca müflis şirketin tüm alt kiracıları tahliye etmesi şartıyla borçlarından ibra edileceği kararlaştırılmış olsa da ------ alt kiracının tahliye edilmemesi sebebiyle bu şartın gerçekleşmediğini, müflis şirketin iflasına karar verilen 16.01.2020 tarihi itibariyle;

kira sözleşmelerinde belirlenmiş yabancı para cinsinden alacak tutarlarının 8.539.594,05 curo (kira) ve 170.808,37 dolar (reklam katkı payı) olup bu tutarların iflas tarihinde geçerli kurdan çevrildiğinde toplam 80.678.953,15 TL olduğunu, bu alacaklara 11.708.770,16 TL ek gider, tüketim, emlak vergisi, sigorta primi alacağı ilave edildiğinde ana paranın 92.387.723,31 TL olarak belirlendiğini,-----Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 16.10.2020 tarihli, ----- esas,

---- sayılı ilamı ile müflis şirketin iflasına karar verdiğini ve bu kararın kesinleştiğini belirterek borçlu şirketten olan (16.10.2020 iflas tarihindeki ------ döviz satış kuru üzerinden) 92.387.723,31 TL alacağının sıra cetveline tam ve eksiksiz olarak kayıt ve kabulü ile sıra cetveline eklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı tarafa dava dilekçesi tebliğ edilmiş ancak davaya cevap verilmemiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, sıra cetveline itiraz ve neticelerini düzenleyen İİK'nun 235.maddesi hükmüne dayalı kayıt kabul davasıdır.Müflis hakkında ----.Asliye Ticaret Mahkemesinin 16.10.2020 tarih ve ----- esas sayılı dosyası ile iflas kararı verildiği, iflas kararının kesinleştiği, tasfiyenin ---- İflas Müdürlüğünün ----- İflas sayılı dosyasından yürütüldüğü, davacının alacağın sıra cetveline yazılması bakımından iflas idaresine başvurduğu ve alacağı red edildiği, sıra cetvelinin 22.06.2025 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği dosyadan anlaşılmıştır.

Davanın, İİK'nun 223/3 ve 235 maddesi hükümlerine göre süresinde açıldığının belirlenmesiyle davacının alacağıyla ilgili deliller toplanıp müflis defterleri de incelenmek suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Düzenlenen bilirkişi raporu gerekçeli ve denetime elverişli bulunmakla hükme esas alınmıştır.

Bu itibarla toplanan deliller, mahkememizce benimsenen bilirkişi raporu, tarafların iddia ve savunmaları, hep birlikte değerlendirildiğinde;

Davacı şirketin ticari defter kayıtlarına göre; davalıdan iflas tarihi itibariyle 8.539.594,06 EURO,170.808,38 USD ve 11.708.770,16 TL alacaklı olduğu ,

Davalı şirketin müflis idaresinde 2018, 2019 ve 2020 yılları ticari defterlerinin olduğu, davaya dayanak faturaların 2015, 2016 ve 2017 yılına ilişkin olduğu, bu yıllara ilişkin defterlerin iflas idaresinde bulunmadığı, 2018, 2019 ve 2020 yılı ticari defterlerine ilişkin yapılan incelemede müflis şirketin ticari defterlerinde 3'lü hesap kodlarının detayına yer verilmediği , hesapların detayının ilgili defterlerde belirtilmediği, ana hesap bazında defterler tutulduğundan davaya konu alacak yönünden tespit yapılamadığı,

Davacı ile davalı arasında Türkiye'nin belirli şehirlerinde faaliyet göstermek amacı ile 01.06.2000 tarihli ---, 05.12.2000 tarihli -----, 17.10.2002 tarihli -----, 22.07.2014 tarihli ---, 21.08.2006 tarihli ----,01.01.2000 tarihli -----, 01.01.2000 tarihli --- ve 01.10.1998 tarihli ------ olmak üzere kira sözleşmeleri akdedildiği, dosyaya sunulan tüm kira sözleşmelerinde davalı müflise ait kaşe ve imza olduğu, kiraya veren ve malik sıfatlarının aynı kişide toplanması gerekmediği,

kiraya veren, kiralanan şeyin maliki olabileceği gibi o şey üzerinde sınırlı bir ayni hak sahibi veya kiracı da olabileceği, taraflar arasındaki kira sözleşmelerinin karşılıklı olarak feshine ilişkin 01.12.2016 tarihli protokolün incelenmesinde ise, 3.maddesinde “...İşbu protokolün imza tarihi itibariyle taşınmazlara ilişkin olarak --- ile ----- arasında akdedilmiş olan tüm kira sözleşmeleri derhal hüküm doğurmak üzere feshedilmiş ve taraflar arasındaki kiracı kiralayan ilişkisinin sona erdiği,

-----kiracıları ve/veya alt kiracıları ile imzalamış olduğu sözleşmeler kapsamındaki kiracıların tahliyesi için işbu protokolün imzalandığı tarihten bir gün sonra ----- bu kiracılara ve/veya alt kiracılara kira sözleşmelerinin feshi ve tahliyeye ilişkin noter aracılığıyla ihtarname göndereceği, ancak bu kiracıların ve/veya alt kiracıların bildirilen tarihte tahliye yapmamaları halinde ----- bir gün sonra tahliyeleler için hukuki her türlü işleme başlayacak ve tahliye süreci tamamlanana kadar tüm hukuki süreci takip edeceği, ----- kiracılarını ve/veya alt kiracılarını en geç 28 Şubat 2017 tarihinde,

---- kiracılarını veya alt kiracılarını 30 Nisan 2017 tarihinde tahliye edeceği, bu tarihte --- --- ve ---- mağazalarındaki kiracılarının ve/veya alt kiracılarının tahliyesinin gerçekleşmemesi halinde , --- ile arasında akdedilmiş ve işbu protokol konusu olan veya olmayan kira sözleşmelerine ilişkin hiçbir borcundan ibra edilmeyeceği, yani borcun aynen geçerli olacağı ve ----- alacağın tahsili için her türlü hukuki işlemi başlatma hak ve yetkisine sahip olacaktır...” hususunun kararlaştırıldığı,

ancak dava dilekçesinde, 1 Aralık 2016 tarihli Protokol uyarınca müflis şirketin tüm alt kiracıları tahliye etmesi şartıyla borçlarından ibra edileceği kararlaştırılmış olsa da ---- alt kiracının tahliye edilmemesi sebebiyle bu şartın gerçekleşmediğini ileri sürmüştür, yapılan incelemede de, ----- alt kiracısını müflis asıl kiracı şirketin tahliye etmemiş olması nedeniyle müflis şirketin kira sözleşmelerinden doğan hiçbir borcundan ibra edilmeyeceğinin açıkça düzenlendiğinden,

protokolde belirtilen tarihte ----- kiralanan taşınmazın tahliye edilmemiş olduğu davacı alacaklı tarafından beyan edilmiş ve zaten kiralananın tahliye edildiğine, anahtar teslimine ilişkin de yazılı delil bulunmadığından, müflis şirketin kira sözleşmelerinden kaynaklanan borçlarından sorumlu olduğu, ibra edilmemiş olduğu, Müflis şirketin kira borçlarının yanında, Alışveriş Merkezi niteliğindeki kiralananla ilgili kira sözleşmesinden kaynaklanan Reklam Katkı Payı, tüketim, ek gider bedellerinden de sorumlu olduğu,

alışveriş merkezindeki kiracılar, ortak kullanım alanlarına ilişkin elektrik, su, ısınma, bakım-onarım, güvenlik ve temizlik gibi belirli dönemlerde tekrarlanan, alışveriş merkezinin aynına ilişkin olmayan giderlerden sorumlu olduğu, zira Alışveriş Merkezleri Hakkındaki yürürlükte olan yönetmeliğin 3.maddesinde, “Ortak gider: ortak kullanım alanlarına ilişkin elektrik, su, doğalgaz, yenileme niteliğinde olmayan bakım ve onarım, güvenlik, temizlik ve sağlık giderleri gibi alışveriş merkezinin aynına ilişkin olmayan ortak kullanım alanı giderleri ile yönetim giderini” olarak tanımlanmıştır.

Bunlar, öncelikle, TBK md.341'in kullanma giderleri olarak ifade ettiği elektrik, su ve ısınma giderleridir. Bunun yanı sıra yönetmelikteki hüküm, ... güvenlik ve temizlik gibi belirli dönemlerde tekrarlayan giderlerden de bahsedilmiştir, yani “işletme giderleri” de ortak giderler kapsamındadır.

İşbu dava konusu alacağın dayanağı Kira Sözleşmelerinin 22.maddesinde, “...reklam tedbirlerinin alınması için gereken finansman vasıtaları (reklam katkı payı) kiracılar tarafından karşılanır, kiralayana aylık ek gider bedeli ile birlikte,

miktarı kiraladıkları alanın büyüklüğüne bağlı olan reklam katkı payı öderler... ”. dolayısıyla davacı alacağının dayanağını da taraflar arasında düzenlenen kira sözleşme bedellerinin ödenmemesinden kaynaklı fatura alacağı oluşturmaktadır ve düzenlenen fatura alacaklarının sözleşme şartlarına uygun olduğu belirlenmiştir.Ayrıca dosya sunulan e- Faturalar elektronik sistem üzerinden oluşturulduğundan davalı şirkete tebliğ edildiği, davaya konu faturalara itiraz edildiğini gösterir mahiyette bir belgenin bulunmadığı, davacı şirket tarafından dosyaya sunulan dekontlar incelendiğinde dava --- yazısında.

“Kat Malikleri kurul kararı gereğince ----- bulunan reklam borcunuz----- dekont edilmiştir”. açıklaması bulunduğu, davacı şirketin maliki olduğu taşınmazların kiralanmasından doğan katkı bedellerinin dava dışı şirket yönetimi gereğince davacı şirketin cari hesabına kaydedildiği, davacı şirketin dava dışı firma tarafından cari hesabına borç kaydedilen meblağı aynı şekilde dekont düzenleyerek davalı şirketin cari hesabına kaydettiği, davacının, davalı müflis şirketten 92.387.723,31 TL tutarlı fatura alacağı için iflas müdürlüğüne başvurduğu, başvurusunun reddedildiği,

davacının davalı müflisten 539.594,06 Euro, 170.808,38 USD ve 11.708.770,16 TL alacaklı olduğu, iflas tarihi itibariyle TL olarak 92.387.723,31 TL alacaklı olduğu, davalı müflisin ödeme iddiası olmadığı ve ödemeye ilişkin belge sunmadığı, düzenlenen ve tebliğ edilen bilirkişi raporuna beyan ve itiraz sunmadığı belirlenmekle; davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.