İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi E.2020/263 K.2020/126

T.C. İstanbul Anadolu 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO

2020/263 Esas

KARAR NO : 2020/126

DAVA

Marka (Marka Hakkına Tecavüzden Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ : 17/07/2020

KARAR TARİHİ : 09/09/2020

Mahkememizde görülmekte bulunan Marka (Marka Hakkına Tecavüzden Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılamasının sonunda,

İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesi ile : Müvekkili şirketin ---- tüketicilere --- üretmek üzere kurulmuş olup, hem müşteri memnuniyetine hem de hizmet çeşitliliği ve kalitesine yapılan uzun yıllar süren yatırımlar sonucu bünyesinde--------olduğunu, müvekkili şirketin, bu suretle ---- iç pazardaki en büyük turizm şirketlerinden biri haline geldiğini, ------ yanında en kaliteli hizmeti, sürekli sunmayı hedefleyen ülkemizin turizm sektöründe faaliyet gösteren en önemli firmalarından birisi olduğunu,---- nezdinde uzun yıllardır tescilli olduğunu, müvekkili şirket tarafından kullanılmış,

tanıtılmış ve her şeyden önemlisi tanınmış marka haline getirildiğini, tarafınca yapılan araştırmalardan ve başvurulardan müvekkili şirketçe faaliyet gösterilen turizm sektöründe faaliyet gösteren--------internet sitesi üzerinde müvekkili şirkete ait “--------ile müvekkili şirketin ticaret unvanının kullanılmakta ve sitenin müvekkili şirkete ait olduğu ve müvekkili şirketle bağlantılı olduğu izlenimi yaratılmış, müvekkil müşterilerinin siteye bu yolla çekilmesinin amaçlandığını, nitekim sitenin alt kısmında sitenin her türlü hakkının müvekkil ...’ye ait olduğu belirtilmiş, müvekkilinin markası ---------- gibi ifadelere yer verildiğini,

davalının 6769 sayılı sınai mülkiyet kanunun 29/1-A kapsamında marka sahibi müvekkili şirketin sahibini izni olmaksızın m. 7 hükmünde düzenlenen haksız kullanım halleri dolayısıyla marka hakkı tecavüzünde bulunulduğunu, şirketine ait ----- ibareli tescilli markalardan doğan marka hakları davalının------” ibaresini--- birebir kullanması sonucu 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun m. 29/1-a hükmünde yapılan atıf uyarınca m. 7/2-b kapsamında tecavüze uğradığını,

6769 sayılı Kanun’un m. 149/f hükmü kapsamında öncelikle dava süresince davalıların müvekkile ait marka hakkına tecavüz oluşturan fiillerinin ---- kullanımlarının ve ------- sitesinin kullanımının ve erişiminin tedbiren durdurulmasına, 6769 sayılı Kanun’un m. 7/3 hükmü kapsamında;--------ibareli işaretin davalılarca sair ---üzerine konularak kullanılmasının yasaklanmasına; “etstur” ibareli işaretle davalıların hizmet sunmasının yasaklanmasına;

“etstur” ibareli işareti davalıların iş evrakında ve reklamlarında kullanmasının yasaklanmasına;-------işaretin internet ortamında davalılarca kullanılmasının yasaklanmasına ve özellikle ------ isimli internet sitesinin kapatılmasına; karar verilmesini, 6769 sayılı Kanun’un m. 149 hükmü kapsamında. Davalının müvekkil şirkete ait marka haklarına tecavüz niteliğindeki fillerinin durdurulmasına.

Marka tecavüzünün devamının önlenmesi bakımından gerekli tedbirlerin alınması ile uyuşmazlık konusu tescilsiz işaretin davalılarca kullanılan ürün, araç, işyeri ve sair yerlerden silinmesine mahkemece marka tecavüzü fiili dolayısıyla tarafımızca açılan davanın haklılığına karar verilmesi halinde, verilecek kararın tamamının---- birinde duyurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER VE GEREKÇE

Davacı vekilinin 24/07/2020 tarihli dilekçesi ile; iş bu davadan feragat edildiğine ilişkin dilekçesini mahkememize UYAP sisteminden sunmuştur.

Tüm dosya kapsamından; Her ne kadar davacı tarafından davalı aleyhine dava açılmışsa da, davacı vekilinin davasından feragat ettiği anlaşıldığından, feragatın HMK 309. madde gereği davaya son veren taraf işlemi olduğu dikkate alınarak feragat nedeniyle davanın HMK' nun 311. Maddesine göre feragat nedeniyle reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM /Yukarıda açıklanan nedenlerle ;

1-Davanın FERAGAT NEDENİ İLE REDDİNE,

2-Harçlar Kanununun 22. maddesi gereğince alınması gerekli 18,13 TL harcın

mahsubu ile fazladan yatan 36,27 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya İADESİNE,

3-Yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde BIRAKILMASINA,

4-Gider avansından kullanılmayan kısmın karar kesinleştiğinde davacıya İADESİNE,