KÜNYE
T.C.
- Mercii
- İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2016/454
- Karar No
- 2018/178
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2018
Karar Metni
982 kelime·5 dk okuma·7 bölüm
İstanbul Anadolu 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO
2016/454 Esas
KARAR NO : 2018/178
DAVA TARİHİ : 14/04/2016
KARAR TARİHİ : 20/02/2018
Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
İDDİA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.
11/05/2014 tarihinde sürücü davalı ...'ın ---- plakalı aracı ile seyir halinde iken yolun karşısına geçmekte olan müvekkiline çarptığını ve müvekkilinin ağır yaralandığını, 2 kez ameliyat geçirdiğini, bu kaza neticesinde müvekkilinin psikolojisinin de bozulduğunu, müvekkilinde geçici ve kalıcı iş gücü kaybı oluştuğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkilinde oluşan geçici iş göremezlik nedeniyle 200 TL , kalıcı hasar ve sürekli iş göremezlik nedeniyle 400 TL, müvekkilin bakıcı masrafı için 200 TL , müvekkilin hastaneye gidiş gelişlerinde oluşan yolculuk gideri için 100 TL,
SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderleri için 100 TL olmak üzere toplamda şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken tahsili ile 40.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı ... 'tan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 04.11.2016 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat yönünden davalı ... şirketi ile sulh olunduğunu, bu nedenle maddi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini, manevi tazminata yönelik talepleri ile ilgili karar verilmesini talep ettikleri anlaşılmıştır.
SAVUNMA
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu kazaya karışan --- plaka sayılı aracın müvekkil sigorta şirketi nezdinde ZMMS ile sigortalı olduğunu , müvekkil şirketin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve zarar nispetinde olduğunu, bu nedenle öncelikle kusur durumunun tespiti gerektiğini, davacının talep ettiği giderlerden müvekkil şirketin sorumlu olmadığını, sorumluluğun SGK ya ait olduğunu, davayı kabul anlamına gelmemekle beraber davacının olay tarihinden itibaren avans faizi taleplerinin haksız olduğunu, her türlü aleyhlerine açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiş,
davalı vekili 08.11.2016 tarihli dilekçesinde davacının feragat dilekçesi çerçevesinde her hangi bir vekalet ücreti ile yargılama gideri talebi bulunmadığını belirterek buna göre karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.
İNCELEME ve GEREKÇE: Dava hukuki niteliği itibariyle, trafik kazası neticesinde yaralanan davacı için davalılardan iş göremezlik tazminatı ile hastane, bakım giderleri adı altında maddi tazminat istemine yönelik davadır. Dilekçeler aşaması tamamlanmakla ,ön inceleme duruşması sonrası dava şartları ve ilk itirazlar incelenmiş, tarafların sulh olma imkanının bulunmadığının tespiti ile , uyuşmazlık noktaları belirlenerek tahkikat aşamasına geçilip deliller toplanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında taraflarca gösterilen deliller toplanmış ve konunun incelenmesi uzmanlık gerektiren yönleri bulunduğundan bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.
Bilirkişi tarafından alınan raporda ,"davacının 2918 Sayılı KTK nun 47/d, 68/b-1,2,3,c,d maddeleri , 84.maddenin son paragrafı, KTK da belirtilen yayalara ait Yolda birden bire çıkma , araçlara ilk geçiş hakkı vermemek, yol içinde koşmak, yürümek, oynamak, oturmak "asli kusurlarını işlediği" ,2918 Sayılı KTK 'na bağlı yönetmeliğin madde 95/d, madde 138/b-1,2,3,c,d maddeleri, madde 157/b son paragrafında açıklanan hükümler gereği açıklanan trafik kurallarını ihlal ederek , kazanın meydana gelmesinde etkenlik arz ettiği, bu nedenle yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının oluşumunda birinci derecede 6/8 oranında %75 kusurlu olduğu,
davalı sürücü ... sevk ve idaresinde bulunan --- plaka sayılı otosu ile. 2918 Sayılı KTK madde 47/d, madde 52/b, madde 72 , madde 73 ve 2918 Sayılı KTK na bağlı yönetmeliğin madde 95/d, madde 101/b , madde 144/b-1, madde 145/e, madde 157/b bentlerinde açıklanan hükümler gereği açıklanan trafik kurallarını ihlal ettiğinden kazanın meydana gelişinde etkenlik arz etmediği , kazada 2/8 oranında %25 kusurlu olduğu yönünde " görüş bildirilmiştir.
Davacı vekili 04.11.2016 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat yönünden davalı ... şirketi ile sulh olunduğunu, bu nedenle maddi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini, manevi tazminata yönelik talepleri ile ilgili karar verilmesini talep ettikleri görüldü.
Davalı vekili 08.11.2016 tarihli dilekçesinde davacının feragat dilekçesi çerçevesinde her hangi bir vekalet ücreti ile yargılama gideri talebi bulunmadığını belirterek buna göre karar verilmesini talep etmiştir.
İncelenen tüm dosya kapsamına , tarafların iddia ve savunmaları , denetlenebilir bilirkişi raporu içeriğine göre, davacı vekilinin 04/11/2016 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat yönünden davalı ... şirketi ile sulh olduğunu belirterek maddi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini beyan etmiş oldukları gözönüne alındığında davacı vekilinin ve vekaletnamesinde feragata yetkisinin bulunduğu anlaşılmakla davacının maddi tazminat talebi ile ilgili açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş ;
Manevi tazminat istemine yönelik talep BK 47.maddesi kapsamında zarara uğrayandan manevi huzuru gerçekleştirecek bir ceza niteliğinde bulunmayan ve mal varlığına ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmeyen , amaca uygun elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisi de gözönüne alınarak manevi tazminat konusunda talebin kısmen kabulü ile; kazanın oluşu, belirlenen kusur oranı, dosyaya yansıyan ekonomik-sosyal durum araştırmaları ile tıbbi ve adli raporlarla birlikte, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2016/454, K. 2018/178, 20 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama