İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/908 K.2024/966

T.C. İstanbul Anadolu 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2024/908 Esas

KARAR NO: 2024/966

DAVA

Tazminat (Trafik Sigorta Sözleşmesi Kaynaklı Rücuen)

DAVA TARİHİ: 25/11/2024

KARAR TARİHİ: 27/11/2024

DAVA

Davacı vekili mahkememize sunduğu 25/11/2024 tevzi tarihli dava dilekçesinde özetle.

26.08.2022 tarihinde müvekkilinin sevk ve idaresindeki --------- plaka sayılı araç ile --------- plaka sayılı araç çarpıştığını ve çift taraflı trafik kazası meydana geldiğini, ---------- plakalı araç sahibi aracında oluşan hasar sebebiyle müvekkilinin aracını sigorta eden -------.Ş.'den 7.000,00 TL tazminat bedeli tahsil ettiğini, daha sonra yine aynı araç sahibi -----------, aracında oluşan değer kaybı için müvekkili hakkında ilamsız icra takibi-------- İcra Dairesi -------- E. başlattığını, müvekkilinin bunun üzerine icra dairesine 20.108,00 TL ödeme yapmak zorunda kaldığını,

TTK 1409-1427 maddeleri uyarınca sigorta sözleşmelerinden doğan tazminat borcunu sigortacı ödemek zorunda kaldığını, müvekkiline ait --------- plaka sayılı araç davalı sigorta şirketince sigortalandığından müvekkilinin ödemiş olduğu tazminat tutarından davalı yan sorumlu olduğunu, karşı araç sürücüsüne icra takibi sonrası ödemek zorunda kalınan 20.108,00 TL, zarardan sorumlu davalı sigorta şirketinden talep edildiğini, bu talebe sigorta şirketi olumsuz cevap verdiğini, TBK'da rücuen tazminat davalarında rücu isteminin,

tazminatın tamamının ödendiği ve birlikte sorumlu kişinin öğrenildiği tarihten başlayarak iki yılın ve her hâlde tazminatın tamamının ödendiği tarihten başlayarak on yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağı belirtildiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 20.108,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz uygulanmak sureti ile davalıdan tahsiline, yargılama gideri ve avukatlık ücretinin karşı tarafa ödetilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava; sigortalı tarafından ödenen değer kaybı bedelinin sigorta poliçesi kapsamında davalı sigorta şirketinden rücuen tahsili istemine ilişkindir.6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun geçici 73. maddesinde. "Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir." ifadesi ile tüketici mahkemelerinin görev alanı tüketici işlemleri ile sınırlandırılmıştır.

Aynı yasanın 3/l maddesinde ise, mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem, tüketici işlemi olarak tanımlanmıştır.

Dosyanın incelemesinde.

Davacı vekili --------- plaka sayılı araç ile ---------- plaka sayılı araç arasında trafik kazası meydana geldiğini, ---------- plakalı araç sahibi aracında oluşan değer kaybı için takip başlattığını bu nedenle ödenen 20.108,00 TL'nin ---------- plaka sayılı araç davalı sigorta şirketince sigortalandığından davalıdan tahsilini talep etmiş olup sigorta sözleşmesine konu araç hususi nitelikte otomobil olup, davacının tacir sıfatının da bulunmaması nedeniyle taraflar arasında işlemin tüketici işlemi olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda; davacının, davalı sigorta şirketi ile aralarındaki hususi araca ait zorunlu mali mesuliyet sigorta sözleşmesine dayalı olarak talepte bulunduğu ve bu sigorta sözleşmesinin de bir tüketici işlemi olduğunun anlaşılmış olup, davanın,

davacı sigortalı tarafından kendi aracına ait sigorta poliçesine dayalı olarak açtığı tazminat davası olması ve 6502 sayılı Tüketici Yasasının yürürlüğe girdiği 28.05.2014 tarihinden sonra açılmış olmasına göre mahkemece Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek davanın HMK'nın 114/c maddesi gereğince görevsizlik nedeni ile HMK'nın 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.