İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2016/343 K.2018/182

Mahkememizde görülmekte olan Tenfiz davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREKÇE

Davacı vekili mahkememize sunduğu dava dilekçesinde. Almanya devleti, Stuttgart Asliye Mahkemesi ...

Hukuk Dairesi tarafından sözlü duruşma yapmadan 20 Eylül 2012 tarihinde tek yargıç olarak Sulh Mahkemesi ... tarafından davalı ...'ın mal varlığı üzerindeki iflas davasında davacının kredi sözleşmesinden doğan 14 Eylül 2010 tarihli borç senedine göre 91.600 EURO tutarındaki iflas alacağını, 01 Ekim 2010 tarihinden itibaren Baz Faiz oranı üzerine % 5 faizi ile ayrıca mahkeme huzurundaki 1999,32 EURO tutarındaki avukatlık ücretini 21 Şubat 2011 tarihinden itibaren Baz Faiz oranı üzerinden % 5 faizi ile birlikte hak kazandığı tespit edilmiştir.

Dava masraflarını davalı karşılayacaktır, bu kararı geçici olarak icra edebilir, şeklindeki 20.09.2012 tarihli ... dosya nolu kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı AV ...'in tenfizi istenen kararda borçlu Mutlu Kundak'ın iflas yöneticisi olduğu anlaşılmakla, kendisine istinabe yolu ile dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ olunmuştur.

Dava dilekçesi ekindeki tenfizi istenen ...Asliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesinin 20 Eylül 2012 tarihli ... dosya nolu kararı (apostil şerhli olarak) ve tercümesi mahkememizce incelenip değerlendirilmiştir.

Kararın içeriğinde ''bu karar geçici olarak icra edilebilir'' şeklinde hüküm bulunduğu, dolayısı ile bu kararın dava tarihi itibarı ile icra edilebilir nitelikte olup olmadığının belli olmadığı anlaşılmış, davacı vekiline kararın dava tarihinde ve halen icra edilebilir nitelikte olduğu konusunda belge getirmesi konusunda çeşitli kereler süre verilmiş, en son 17.11.2017 tarihli duruşmada kesin mehil verilmiş, buna rağmen kararın halen icra edilebilirliği konusunda mahkemeden alınmış bir karar sunulmamıştır.

Davacı vekilinin 06.02.2018 tarihli dilekçesi ekinde sunduğu ... tarafından söz konusu kararın icrasına yetki verdiği şeklindeki yazı da mahkememizce yeterli bulunmamıştır, zira bir mahkeme kararının icra edilebilir olup olmadığı konusunda yalnız mahkeme tarafından değerlendirilip karar verilebileceği kanaatine varılmıştır.

5718 sayılı yasanın 53. Maddesinde tenfiz istemine eklenecek belgelerin ''a) Yabancı mahkeme ilâmının o ülke makamlarınca usulen onanmış aslı veya ilâmı veren yargı organı tarafından onanmış örneği ve onanmış tercümesi. b) İlâmın kesinleştiğini gösteren ve o ülke makamlarınca usulen onanmış yazı veya belge ile onanmış tercümesi.'' olduğu ortaya konulmuştur.

Dosyaya sunulan tüm deliller karşısında; davacı vekilince Stuttgart Asliye Mahkemesi ...

Hukuk Dairesinin 20 Eylül 2012 tarihli ... dosya nolu kararının tenfizinin istendiği, kararın içeriğinde geçici olarak icra edilebileceğine dair hüküm bulunduğu, söz konusu karar tarihi olan 30 Eylül 2012 tarihinden bu davanın tarihi olan 18.03.2016 tarihine kadar geçen zaman dikkate alındığında, kararın halen geçerli ve icra edilebilir olup olmadığının anlaşılamadığı, davacıya bu konuda mahkemeden alacağı belgeyi sunmak üzere çeşitli kereler süre verildiği, ancak davacı tarafından bu konuda mahkemeden alınmış bir belgenin sunulmadığı,

bir kararın tenfizinin istenebilmesi için öncelikle tenfiz isteğinin hukuki yararının bulunması gerektiği, halen icra edilebilir nitelikte olmayan bir yabancı mahkeme kararı için tenfiz isteminde hukuki yarar bulunmayacağı ve davacının tenfizini istediği kararın halen icra edilebilirliği konusunda hukuki yararını ortaya koyan mahkemeden alınmış bir belge sunmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

Başkan ... e-imzalı Üye ... e-imzalı Üye ... e-imzalı Katip ... e-imzalı