Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2022/3145 K.2022/2214

Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 22/10/2020 tarih, 2017/... Esas, 2020/... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 22.05.2015 tarihli trafik kazasında, sürücü ... 'ın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobili ile, ... plakalı araca araca arkadan çarptığını, çarpma neticesinde ... plakalı araçta yolcu olarak bulunan ...'ın yaralandığını, fazlaya ilişkin tüm dava ve talep haklarımız saklı kalmak kaydıyla 50,00 TL geçici iş göremezlik, 3.200,00 TL maluliyet tazminatının davalıya başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini iddia ve talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; başvuru şartı yerine getirilmediğinden davanın usulden reddi gerektiğini, geçici iş göremezlik taleplerinin teminat dışı olduğu, dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiği, netice olarak davanın reddine karar verilmesini iddia ve talep ettiği görüldü.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, kalıcı maluliyete yönelik açılan davanın reddine, geçici maluliyete ilişkin açılan ve ıslah edilmeyen 50,00 TL değerli davanın kabulü ile, 50,00 TL geçici iş göremezlik maddi tazminatının temerrüt tarihi olan 13/11/2017 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği görüldü.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle; dava açılmadan önce sigorta şirketine başvuru aşamasında alınan 25.10.2017 tarihli 6399 sayılı ... tarafından düzenlenen rapora göre müvekkilinde oluşan engel oranının %18 ve sürekli olduğunun yazılı olduğunu, ... düzenlenen raporlara göre müvekkilinin kalıcı maluliyet oranının 0 olduğuna kanaat getirilmiş mahkemece bu raporun dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de taraflarınca ...'nın raporuna yaptıkları itirazların hiçbirinin değerlendirilmemiş, müvekkilinin fiziki muayeneye çağrılmamış, dosya üzerinden rapor düzenlenmiş olduğunu,

müvekkilinin kaza sonucu malul kaldığı apaçık ortadayken ve aldıkları engel durumunu gösterir rapor mevcut iken ... tarafından bu rapora hiç değinilmemiş olduğunu ve aradaki çelişkinin değerlendirilmediğini beyan ederek, Sağlık Bakanlığınca belirlenen hastanelerden birinden çelişkiyi ortadan kaldıracak bir rapor düzenlenmesi gerektiğini beyan ederek kararın kaldırılması ile talepleri gibi karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55 maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, maddi tazminat talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporuna yönelik yaptığı istinaf başvurusunun incelenmesinde;

Açıklamalar ışığında eldeki dosyaya baktığımızda mahkemesince hükme esas alınan 05.06.2020 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. ihtisas kurulu tarafından düzenlenen maluliyet raporunun, kaza tarihi olan 22/05/2015 tarihinde uygulanması gereken yönetmekilk hükümleri çerçevesinde düzenlendiği bu yönü ile davacının kalıcı bir maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiği, başka bir anlatımla iş bu trafik kazasına bağlı olaşan cismani zarar arasında illiyet bağı kurularak kalıcı maluliyetinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekillinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 357. ve 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.