Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/791 K.2025/990

Av. ...

DAVALILAR : 2- ... -

3- ... VEKİLİ : Av. ...

DAVA

Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat

KARAR TARİHİ : 21/04/2025

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH : 21/04/2025

Adana 2.Asliye Ticaret Mahkemesinin 28.12.2022 tarih ve 2018/... Esas, 2022/... Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'ın sürücü davalı ..., araç sahibi ... ... Şirketi ve sigorta edeni ... Sigorta A.Ş olan ... plaka sayılı aracın tam kusurlu olarak arkadan çarpması sonucu sonucu müvekkilinin ciddi şekilde yaralandığını belirterek 5.000,00-TL maddi 40.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 45.000,00-TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın usul ve esasa ilişkin itirazlar kapsamında reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir. Davalı ... ve davalı ... ... Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; talep edilen ve hükmedilecek manevi tazminatın müvekkillerinin ekonomik mahvına sebep olacağını, maluliyet raporunun tüm tedaviler bittikten sonra alınması gerektiğini, kusur yönünden ceza mahkemesinin aldığı kurumun ATK olmadığını başka bir kurumdan kusur raporu alınmasını talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; maddi tazminat talebi yönünden davanın reddine, manevi tazminat yönünden 20.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 23.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... ... Şti. ile ...'den alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili; Adana Şehir Hastanesi Engelli Sağlık Kurulu raporunda tüm vücut fonksiyonuna göre müvekkilinin engel kaybının %10 olarak hesaplandığını, bilirkişinin eksik ve hatalı rapor tanzim etmiş olup yerel mahkemenin bu doğrultuda usul ve yasaya aykırı hüküm kurduğunu, yerel mahkemenin İstanbul 2.İhtisas Kurulu'nun 15.09.2020 ve 01.07.2022 tarihli raporları doğrultusunda hüküm kurduğunu, ancak dava konusu olay ile ilgili 2.İhtisas Kurulunun rapor veremeyeceğini, dava dilekçesinde geçici iş göremezlik tazminatı talep edilmediği gerekçesi ile bilirkişi raporunda hesap edilmiş olan geçici iş göremezlik tazminatı taleplerinin reddinin usul ve yasaya aykırı olup yasaya aykırı bu kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, trafik kazasından kaynaklı cismani zarar nedeniyle açılan kalıcı maluliyet ile manevi tazminat talebidir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Maluliyet raporuna yönelik yapılan incelemede:

Bilindiği üzere Yargıtayın 4. ve 17. Hukuk Dairesinin yerleşik uygulamasına göre maluliyet oranları Adli Tıp Kurumu İhtisas dairesi ya da Üniversitelerin Adli Tıp Anabilim dalı başkanlığından oluşturulacak bilirkişi heyetinden kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan mevzuat yönetmelik hükümlerine uygun olacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre 01/06/2015 ile 20/02/2019 tarihleri arasındaki kazalar için 30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporunun esas alınması gerekmektedir.

Davacı vekili hükme esas alınan maluliyet raporunun hatalı yönetmeliğe göre alındığını belirtmiş ise de, alınan 24.08.2020 tarihli ATK 2.İhtisas Kurulu raporunun kaza tarihi olan 23/05/2017 tarihinde yürürlükte olan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" göre hazırlandığı ve maluliyet oranının %0 olduğunun bildirildiği, itiraz üzerine alınan 23.06.2022 tarihli ATK 2.Üst Kurul raporunun kaza tarihi olan 23.05.2017 tarihinde yürürlükte olan aynı yönetmeliğe uygun olarak hazırlandığı,

davacının maluliyetinin bulunmadığının bildirildiği anlaşılmıştır. ve ATK'nın rapor düzenlemeye ehil olduğu açık olduğu gibi, davacı vekili tarafından maluliyeti etkileyecek başkaca delil, belge sunulmadan maluliyet oranın yanlış tespit edildiğine ilişkin istinaf sebepleri yerinde görülmemiştir.

Geçici iş göremezlik yönünden yapılan istinaf incelemesinde: Dava dilekçesinde "kaza sonucu malul olması nedeni ile uğramış olduğu cismani zararları" diyerek talebinin kalıcı maluliyete dayalı olduğunu belirttiği, davacı vekili daha sonra 12.10.2018 tarihli talep açıklama dilekçesinde de talebinin açık olarak kalıcı maluliyet nedeniyle oluşan zarar olarak açıklamıştır.

Şu halde eldeki dosyada davacının sadece kalıcı iş göremezlik zararının talep ettiği davacının geçici iş görmezlik zararına ilişkin usulüne uygun açılan bir davası bu yönde bir talebi olmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece davacının istemi bu şekilde açıklandıktan sonra verilen davanın reddine ilişkin karar davacının iş bu dosyada talep ettiği kalıcı iş göremezlik zararına ilişkindir.

Davacının eldeki dosyada geçici iş göremezlik zararı bakımından usulüne uygun açılan bir davası olmadığına göre mahkemece verilen red kararının geçici iş göremezlik zararı isteminin reddi olarak kabul edilemeyecektir. Diğer bir ifade ile davacının geçici iş göremezlik zararına ilişkin olarak verilen bir red kararı bulunmamaktadır. Davacı zaman aşımı süresi içinde kaza nedeni ile geçici iş göremezlik zararına ilişkin olarak talepte bulunabilecektir.

Bu nedenle bu yöndeki istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davanın reddine karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.