Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi E.2021/1655 K.2025/1753

Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 23/06/2021 tarih ve 2020/... Esas-2021/... Karar sayılı kararı ile kurulan hüküm nedeniyle davacı vekilinin istinaf başvurusu ile ilgili yapılan incelemede:

DAVACI VEKİLİ DAVA DİLEKÇESİNDE ÖZETLE

Müvekkilinin iş yerinde bilgisayar ve yazılım vb ile kamera ve güvenlik sistemleri satışı yaptığını, davalı şirketin müvekkilinden iş yerleri için güvenlik kamerası ve görüntü sistemi kurulmasını talep ettiğini, müvekkilinin davalının taleplerini usule uygun şekilde yerine getirdiğini ancak herhangi bir ödeme alamadığını, bu nedenle Mersin 8 İcra Müdürlüğünün 2019/... esas sayılı dosya ile icra takibi açtıklarını, davalının borca ve takibe itirazı nedeniyle takibin durdurulduğunu, davalıya düzenlenen 11/01/2016 tarihli faturaların davalı tarafından ödenmediğini,

davalının itirazı üzerine arabuluculuğa başvurulduğunu ancak anlaşma sağlanamadığını, müvekkili ile davalı şirket arasında hukuki ve ticari ilişkinin mevcut olduğunu, davalının müvekkilinden mal ve hizmet aldığını ancak ödeme yapmadığını, buna rağmen yaptığı itirazın yerinde olmadığını, zaman kazanmak amacıyla, likit olan borçlarına ilişkin icra takibine karşı hukuken geçerli bir gerekçe göstermeksizin ve hiç bir belgeye de dayanmaksızın yapılan borca yönelik itirazlarının tamamen haksız, yersiz ve kötü niyetli olduğunu ve bu durumun müvekkilinin mağduriyetine yol açtığını belirterek,

davanın kabulü ile itirazın iptali ve takibin devamına, davalı aleyhine %20 den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

DAVALI VEKİLİ CEVAP DİLEKÇESİNDE ÖZETLE

Davacı ile müvekkili şirket arasında mal ve hizmet alışverişi olduğunu ve alınan mal/hizmet karşılığında bedelin, müvekkili tarafından peşin olarak ödendiğini, davacının buna rağmen haksız ve kötü niyetli olarak müvekkili aleyhine icra takibi yoluna başvurduğunu, takibe haklı olarak itiraz edildiğini, davacının sonrasında haksız olarak bu davayı açtığını belirterek, haksız ve hukuka aykırı davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

"Tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilmesi için taraf defterlerinin incelenmesi yoluna gidildiğini fakat taraflar ticari defterlerini mahkemece verilen kesin sürede ibraz etmediğini, dosyada bulunan fatura örneği incelendiğinde kapalı olarak tanzim edildiği görüldüğünü, ticari teamüle göre kapalı fatura teslim edilen mal veya hizmetin bedelinin peşin ödendiğine karine teşkil ettiğini, karinenin aksini ispat yükü faturayı düzenleyen tarafta olduğunu, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2017/...

E. 2018/...

K. sayılı ilamında da bu hususun altı çizilmiş olup ispat yükü üzerinde bulunan ve ticari defterlerini ibraz etmeyen davacı tarafa delil listesinde bulunan yemin delili hatırlatıldığını ve davacı yemin hakkını kullanıldığını, 23.06.2021 tarihli 3 nolu celsede davalı taraf yemine davet edildiğini ve alınan beyanında dava konusu fatura karşılığı mal ve hizmet bedellerini peşinen ödediğini davacıya herhangi bir borcu olmadığını beyan ettiğinden bahisle davacının davasını ispatlayamadığına kanaat getirilmekle davanın reddine ilişkin" karar verildiği anlaşılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili 21/07/2021 UYAP kayıt tarihli istinaf dilekçesinde:

Yerel mahkemece dava konusu faturaların kapalı fatura olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, davalı taraf ödeme iddiasınında bulunduğu için bunu ispatla mükellef olduğunu, davalının dava konusu borç miktarını VUK gereği banka kanalı ile gönderilmesi gereken tevsiki zorunluğu kapsamında olduğunu bu nedenle ödemeyi bankadan yaptığını ispat etmesi gerektiğini,

Sonuç olarak: İlk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacı tarafın istinaf dilekçesine cevap dilekçesinde: davacı taraf ile aralarında mal ver hizmet alışverişi olduğunu buna karşılık bu bedelin müvekkili tarafından peşin ödendiğini, zaten dava konusu faturanın da kapalı olarak düzenlendiğini bunun aksini iddia edenin bunu ispatla mükellef olduğundan bahisle davacı tarafın istinaf itirazlarının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLER

İstinaf incelemesine esas: Yerel mahkemenin dosyası içerisinde bulunan belge ve kayıtlar.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, hukuki niteliği itibariyle eser sözlemesinden kaynaklanan itirazın iptali isteğidir. Davacı dava dilekçesinde, davacı müvekkilinin davalı işyerine güvenlik kamerası ve görüntü sistemi kurduğunu, müvekkili tarafından edimin eksiksiz yerine getirildiğini, bu hizmet karşılığı dava konusu faturaları düzenlediğini, fakat davalı tarafça bu faturalara istinaden bir ödeme yapılmadığını, bu faturalardan kaynaklanan alacağının tahsili için müvekkili tarafından davalı aleyhine Mersin 8. İcra Müdürlüğünün 2019/... E. sayılı ile icra takibine başlandığını, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğinden bahisle haksız itirazın iptalini talep ettiği görülmüştür.

Bilindiği üzere ispat hakkı, yargılamanın temeli olup adil yargılanma ve hukuki dinlenilme hakkının bir gereği olduğundan yasalarımızda düzenlenmiştir. İspatın konusu, uyuşmazlığın çözümünde etkili olan, tarafların anlaşamadığı ve çekişmeli olan vakıalardır. Herkesçe bilinen vakıalar ile ikrar edilmiş olan vakıalar ise, çekişmeli olmadığından ispat konusu değildir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesine göre "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 190. maddesi gereğince de, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir. Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu olmayan ticari ilişki içerisinde alacaklı olduğu iddia eden davacı taraftadır.

Takibe dayanak yapılan ve de davalı tarafından da varlığı inkâr edilmeyen faturalar incelendiğinde, davacı tarafından davalı şirket adına düzenlenen 11/01/2016 tarih ve 3.540,00 TL meblağlı ve 05.12.2015 tarih ve 6.195,00 meblağlı faturaların davacı şirkete ait kaşe ve imza faturanın alt kısmında olduğundan kapalı fatura niteliğinde olduğu görülmektedir.

Bilindiği üzere satıcının, düzenlediği faturanın alt kısmına kaşe ve imza koymasına faturanın kapatılması (akide edilmesi) denir ve bu durum ticari bir örf ve adet kuralı olarak bedelin tahsil edildiğine karine teşkil eder. Bunun aksi fatura bedelinin ödenmediğini iddia eden tarafa düşer.

Bu nedenle davacının kapalı olarak tanzim ettiği faturaların varlığına rağmen fatura bedellerinin kendisine ödenmediğine ilişkin ispat yükünün karinenin aksini iddia eden davacıda olduğunun kabulü gerekir. Davacı taraf alacağını ilk derece mahkemesince ticari defterlerini kesin sürede sunmadığından ticari defterleri ile, kapalı faturanın fatura bedelinin ödendiği karinesini aksini ispatlayamamıştır.

Yine her ne kadar davalının dava konusu ödemelerin banka kanalıyla yapması zorunlulu olduğunu belirtmiş ise de bu yöndeki istinaf itirazını, ödemenin banka kanalıyla yapılması yönündeki düzenlemenin sadece vergisel bir yükümlülük olduğu,

davalı tarafın ödemeyi banka kanalı ile yapmamasının davalı tarafça ödeme yapılmadığını ispatlamayacağı, sonuçla dosya kapsamı itibariyle davacı taraf kapalı olarak düzenlenen faturanın aksi yönde fatura bedellerin ödenmediği yönünde bu hususu ispata elverişli delil sunamadığı gibi mahkemece davacı tarafa yemin delili hatırlatılmış ve davacı tarafça sunulan yemin metnin davalı şirket yetkilisince eda edilmiş olduğundan mahkemece davanın reddine karar verilmesi mahkememizce yerinde görülmüştür.

(Yargıtay HGK.'nun 22.04.2015 tarih ve 2013/... Esas-2015/... Karar sayılı kararı, Yargıtay HGK.'nun 01.07.2020 tarih ve 2017/... Esas- 2020/... Karar sayılı kararı ve Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2017/... Esas - 2018/... Karar sayılı içtihatları benzer mahiyettedir.)

Sonuçla; davacı tarafın takibe dayanak faturaların davacı tarafça ödenmediğini usule uygun deliller ile ispatlayamamış olduğundan bu nedenle de, ilk derece mahkemesince ispatlanamayan davanın reddine yönelik kararı usul ve yasaya uygundur. Davacı vekilinin istinaf sebepleri yerinde değildir. Sonuç İtibariyle: 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince davacı vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.