Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi E.2025/1604 K.2025/1332

Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26/03/2025 tarih ve ... esas sayılı ara kararı aleyhine istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, dosya üzerinde yapılan istinaf incelemesi sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, itirazın iptali davası olup, istinafa konu uyuşmazlık ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir talebinin reddi kararının kaldırılması istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; otel işletmecisi olan müvekkili ile davalı arasında imzalanan 23/08/2023 tarihli sözleşme uyarınca müvekkili tarafından davalı şirket çalışanlarına konaklama hizmeti verildiğini, ancak dava konusu fatura bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla yapılan takibe de itiraz edildiği belirtilerek davalı şirket adına kayıtlı mallara ihtiyati haciz niteliğinde ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece iş bu talebin reddine karar verilmiştir. Ara karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf incelemesi HMK'nun 355.maddesi gereğince davacı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzeni ile sınırlı olarak yapılmıştır.

2004 sayılı İİK'nun 257. maddesi uyarınca, rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir. Tanımdan da anlaşılacağı üzere ihtiyati haciz hukuki himaye tedbirinin işlerlik kazanabilmesi için ortada bir para borcu bulunmalı, buna ek olarak yasada belirlenen diğer koşullar gerçekleşmelidir.

Bir başka hukuki himaye tedbiri olan ihtiyati tedbir ise genel olarak 6100 sayılı HMK'nın 389 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Değinilen madde kapsamında, “Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.” genel tanımına yer verilmiştir.

Her iki tanımdan da anlaşılacağı üzere ihtiyati haciz kurumu para alacaklarına, ihtiyati tedbir kurumu ise dava konusuna ilişkin olarak güvence sağlamaktadır.

1-İhtiyati Haciz Talebi yönünden; 2004 sayılı İİK'nun 257. maddesinde ihtiyati haciz talep edilebilmesinin koşulları sayılmıştır. 2004 sayılı İİK'nun 257. maddesine göre, ihtiyati haciz istenebilmesi için alacağın vadesinin gelmesi ve rehinle temin edilmemiş olması yeterli olup, tam ispat gerekmeyip yaklaşık ispat yeterli olduğu gibi, borçlunun gerçek kişi veya tüzel kişi olması şeklinde bir ayrım da söz konusu değildir.

Somut olayda davacı tarafça davalı şirkete konaklama hizmeti verildiği, ancak iş bu hizmet bedeline ilişkin borcun ödenmediğinin iddia edildiği, bu kapsamda sunulan belgelerin İİK'nun 258.md. kapsamında alacak ve ihtiyati haciz sebepleri bakımından kanaat verici olmayıp, alacağın varlığının, miktarının ve istenebilirliğinin yargılamayı gerektirdiği, bu nedenlerle ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmıştır.

2-İhtiyati Tedbir Talebi yönünden. İhtiyati tedbir kurumu genel olarak 6100 sayılı HMK'nın 389 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Değinilen madde kapsamında, “Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir” genel tanımına yer verilmiş olup, eldeki davanın konusunu davalı şirkete verilen konaklama hizmetine ilişkin fatura oluşturmaktadır.

İhtiyati tedbir yolu ile devrinin önlenmesi talep edilen, şirkete ait menkul, gayrimenkul ve araçlar dava konusu değildir. Bu nedenle ilk derece mahkemesinin ihtiyati tedbir talebi yönünden verdiği ara kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Başkan e-imzalıdır Üye e-imzalıdır Üye e-imzalıdır Katip e-imzalıdır