Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2024/973 K.2024/1028

Taraflar arasındaki davada Ankara 1. Asliye Hukuk, Ankara 9. Asliye Ticaret ve Ankara 7. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya incelendi:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, hayat sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Ankara 7. Tüketici Mahkemesince; davacıların murisinin kullandığı kredinin genel kredi olduğu, murisin tüketici olmadığı, davacının da tacir olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesince; müteveffanın çektiği tarımsal krediye istinaden hayat sigortası yaptırdığı ve uyuşmazlığın bu hayat sigortasından kaynaklı alacağın istemine ilişkin olduğu, hayat sigortasının TTK’da yer alan ticari davalardan olduğu, kural olarak sigorta alacaklarından kaynaklanan davalarda görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu, davanın görevli mahkeme olan Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 sayılı TTK.nun 16/1 maddesi gereğince tacir olan davalı şirket ile 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/1-k maddesine göre ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek kişi tüketici davacılar arasındaki alacak isteminden kaynaklandığı, ölenin tacir olduğunun iddia ve ispat edilmediği görülmekle uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda; davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ... ile ...

Şubesi arasında 17/01/2022 tarih ve 8111122000051 kredi numaralı 30.240,00 TL tüketici kredisi sözleşmesi akdedildiğini ve kredi sözleşmesi gereğince kendisine 18/01/2022 tarihli ve 611649773 poliçe numaralı hayat sigortası poliçesi düzenlendiğini, hayat sigortası uyarınca muristen sigorta prim ödemesi alındığını, murisin 06/05/2022 tarihinde vefat ettiğini ve öldüğü tarihte toplam 30.240,00 TL bakiye kredi borcu kaldığını, murisin vefatı sonrasında davalı şirketten muris ve davalı şirket arasında düzenlenmiş olan poliçeye istinaden söz konusu kredi borcunun ödenmesinin talep edildiğini, ancak talebin reddine karar verildiğini,

18/01/2022 tarihinde herhangi bir kanser hastalığının mevcut olmadığını, kredi ve hayat sigortası sözleşmeleri akdedildikten sonra 03/02/2022 tarihli patoloji raporu ile murisin kanser hastalığı teşhisi konulduğunu, sigortanın yapıldığında davalıya kanser teşhisinin konulmadığını, sigorta şirketinin ödeme yükümlülüğü bulunmasına rağmen gerçeğe dayanmayan bir gerekçe ile tazminat ödenmesi talebinin reddedildiğini, ancak murisin ölüm raporunda ölüm nedeninin kanser hastalığından olmadığını, kalp krizinden kaynaklı doğal ölüm olduğunun belirtildiğini ileri sürerek,

fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalması kaydıyla şimdilik sigorta tazminatına istinaden 30.240,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalı şirketten alınarak mirasçılara ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Dosya kapsamından, Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 16.05.2017 tarih ve 2017/198-2017/5526 E-K sayılı; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesinin 14.03.2017 tarih ve 2017/226-2017/208 E-K ve 12.07.2018 tarih ve 2018/1462-2018/1042 kararlarında da belirtildiği gibi, davanın dayanağı hayat sigorta sözleşmesi olup ticari kredi sözleşmesi değildir. Hayat sigorta sözleşmelerinin niteliği gereği, sigortalı tarafın mesleği ne olursa olsun (tacir, esnaf, işçi, memur vs.) gerçek kişi ve tüketici olması dışında bir seçenek yoktur.

Bu nedenle, davacılar miras bırakanı tüketici olup, davalı sigorta şirketi ile arasındaki hayat sigortası sözleşmesine dayalı olarak talepte bulunulduğunun anlaşılmasına göre, 6502 sayılı yasa kapsamında kalan uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi tarafından görülüp sonuçlandırılması gerektiğinin kabulü ile aşağıdaki hüküm kurulmuştur.