Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2021/1890 K.2024/156

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 08/12/2020 tarih ve 2019/171 Esas - 2020/279 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davalı Şirket vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 2017/107676 sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirket tarafından 2017/104027 sayılı "..." ibareli markaya dayalı olarak bu başvuruya itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından bu itirazın yerinde görüldüğünü ve başvuru kapsamındaki 29. sınıf mallar yönünden başvurunun reddine karar verildiğini, müvekkilince bu karara yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin soy isminin ... olduğunu, bu nedenle ürün ve/veya hizmetlerde soyadını kullanmasının doğal bulunduğunu, müvekkilinin soyadı ile aynı olan "...’s ..." markası altında,

zeytin ürünleri ve zeytinden türev mamuller, bilhassa zeytinyağı üreterek satacağını, davalı Şirketin ise otel ve restoran işletmeciliği yaptığını, ortalama tüketicinin müvekkili ve davalı Şirketin işaretlerini birbirinden ayırabileceğini, her iki logo ve yazı stilinin birbirinden tamamen farklı olduğunu, müvekkili ve davalı şirketin markalarının işitsel ve görsel olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, davalı Şirket başvurusu ile müvekkili markasının başvurusu arasında sadece 11 gün olduğunu, verilen kararla davalı Şirkete 100 yılı aşkın bir süredir kullanılan müvekkili soyadının önüne geçme hakkı tanındığını, davalı Şirketin,

marketlerde, pazarlarda satılacak herhangi bir ürünü de bulunmadığını, sonuç olarak taraf markalarının karıştırılmayacağını ileri sürerek, YİDK’in 2019-M-1494 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan mallar yönünden karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, her iki markanın esas unsurunun da "..." ibaresinden oluştuğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı Şirket vekili, müvekkilinin gıda sektöründeki faaliyetlerinde "..." markasını kullandığını, davacının, "..." ibaresine, zeytin anlamına gelen "..." ibaresini eklemesinin, dava konusu başvuruya ayırt edicilik sağlamayacağını, davacı başvurusunda asli unsurun "..." ibaresi olduğunu, taraf markalarının karıştırılacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davalı adına tescilli "..." esas ibareli marka ile davalının "...+şekil" esas ibareli markası arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde olmadığı, taraf markaları arasında iltibas tehlikesi bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'in 2019-M-1494 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı ... vekili, gerek dava konusu başvuruda, gerekse de redde mesnet markada ön plana çıkan esas unsurun, birbirinin tıpatıp aynısı olan "..." kelimesi olduğunu, fonetik, biçimsel ve anlamsal benzerlik nedeniyle, markaların umumi intibalarının da aynı bulunduğunu, markalarda yer alan "..." ve "..." ibarelerinin; yapılan işin cinsine, türüne işaret eden unsurlar olup, herhangi bir ayırt edicilik taşımadıklarını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, 40 yıllık bir şirket olan müvekkilinin, 1992 yılından beri gerçekleştirdiği gıda faaliyetlerinde "..." markasını kullandığını, müvekkilinin yıllarca sarfettiği emek ile bugünlere getirdiği "..." markasına, davacının zeytin anlamına gelen "..." ibaresini eklemesinin, 29. sınıfta ayırt ediciliği sağlamayacağını, markalar arasında karıştırılma tehlikesinin bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

İşlem dosyasının incelenmesinden; davacının 27.11.2017 tarihinde 2017/107676 sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğu, başvuru kapsamında 3. ve 29. sınıflarda yer malların olduğu, başvurunun ilanına davalı Şirketin 2017/104027 sayılı "..." ibareli markaya dayalı olarak itiraz ettiği, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından SMK'nın 6/1 maddesine dayalı olarak itirazın kısmen kabulüne karar verildiği ve başvuru kapsamından 29. sınıftaki "Zeytin, zeytin ezmeleri.

Yenilebilir bitkisel yağlar" mallarının çıkarıldığı, davacının bu karara yaptığı itirazın, YİDK'in 21.02.2019 tarih, 2019-M-1494 sayılı kararıyla reddine karar verildiği, YİDK kararının davacıya 04.03.2019 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesinde, tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvurunun reddedileceği belirtilmiştir.

Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir.

İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409).

Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya dönüldüğünde; dava konusu başvuru kapsamından çıkarılan 29. sınıftaki "Zeytin, zeytin ezmeleri. Yenilebilir bitkisel yağlar" malları, redde mesnet alınan 2017/104027 sayılı markanın kapsamında aynen yer aldığından, yasada aranan emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmiştir.

İşaretlerin karşılaştırmasına gelince; dava konusu başvuru, "...’s" kelime unsurunun altında "..." ibaresi ile bu kelimelerin sol tarafında yer verilen elinde sopa bulunan erkek figüründen oluşmaktadır. Başvuruda yer verilen "..." kelimesi, Türkçe'de zeytin anlamına gelmekte olup, başvuru kapsamından çıkarılan mallar gözetildiğinde, bu ibarenin herhangi bir ayırt ediciliği bulunmamaktadır.

Yine başvuruda yer verilen şekil unsuru da, ayırt edicilikte geri planda kaldığından, tali unsur konumundadır. Buna göre dava konusu başvurunun asli unsuru, "...'s" ibaresinden oluşmaktadır. Redde mesnet marka da "..." ibareli olup, "..." ibaresi ayırt edicilik taşımadığından, ayırt edici unsur "..." ibaresidir.

Her ne kadar redde mesnet markanın asli unsurunu oluşturan "..." ibaresindeki ikinci "E" harfi ters yazılmış ise de bu durum, redde mesnet markanın "..." olarak algılanmasına engel değildir. O halde, redde mesnet markanın asli unsuru "..." ibaresi iken dava konusu başvuru da "...'s" ibareli olduğundan, markalar arasında karıştırılmaya yol açacak kadar benzerlik mevcuttur.

Gerçekten de redde mesnet markanın asli unsurunu oluşturan "..." ibaresi, dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanılmış, başvuruda farklı olarak yer verilen "s" takısı ile şekil unsuru ve "..." kelimesi başvuruya yeterli ayırt ediciliği katmamıştır. Öte yandan, dava konusu başvurunun, SMK'nın 7/5-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi de mümkün değildir.

Bu itibarla ilk derece mahkemesince, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında, ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, dolayısıyla iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğu gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden Dairemizce davalıların istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş ve davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/01/2024

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...