Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/1167 K.2025/1295

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 17/02/2023 tarih ve 2020/257 Esas - 2023/93 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin taraflar arasındaki anlaşma uyarınca davalıya taşıma hizmeti verdiğini, taşıma ücretine ilişkin faturalardan kaynaklı olarak 35.959,00 TL alacaklı olduğunu, davalıya 26.06.2019 tarihli 35.4000 TL bedelli faturanın gönderildiğini ancak bedelinin ödenmediğini, alacaklarının tahsili amacıyla Ankara 24. İcra Dairesi'nin 2019/122201 sayılı dosyasında başlattıkları icra takibinin davalını itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında icra takibine konu faturaya dair taşıma sözleşmesi bulunmadığını, davacıya borçlu olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, taraf defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, davacı şirketin ticari defter ve kayıtlarında davalı şirkete icra takibine konu fatura da dahil olmak üzere 14 adet toplam 129.210,00-TL bedeli fatura düzenlendiği, açılış fişinden gelen 96.819,00-TL bakiye ile birlikte toplam 226.029,00-TL davacının davalıya taşıma işi yaptığı, davalının davacıya toplam 190.100,00-TL ödeme yaptığı ve 35.959,00-TL borç bakiyesinin bulunduğu, davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi sonucunda;

açılış fişinde 2018 yılından 2019 yılına devreden 96.819,00-TL davacıya borç bakiyesi olduğu ve 2019 yılında davacının davalı adına taşıma hizmeti karşılığı düzenlediği 13 adet fatura karşılığı 93.810,00-TL olmak üzere toplam davacının davalıdan 190.629,00-TL tutarında alacaklı olduğu, bunun karşılığından davalının davacıya 190.070,00-TL ödeme yaptığı ve bakiye olarak davacının davalıdan 559,00-TL alacaklı olduğu, ancak bu tutarın da tek taraflı olarak mutabakat açıklamasıyla kapatıldığının anlaşıldığı, takibe konu edilen faturanın davalı defterinde kayıtlı olmadığı gibi davacının fatura konusu işi davalı adına yaptığını da kanıtlayamadığı,

davacının takibe ve davaya dayanak aldığı taşıma sözleşmesinin davacı ile dava dışı ...A.Ş arasında olup davalının taraf olduğu bir sözleşmeyi dosyaya sunmadığı , davacının, taraflar arasındaki cari hesap ilişkisine dayandığı, faturaya konu hizmeti davalı adına yaptığını ispatlayamadığı, davaya ve takibe konu faturanın davalının defterlerinde kayıtlı olmadığı, tek başına fatura düzenlenip, bu faturanın davalı tarafa teslim edilmiş olmasının, hizmetin davalı adına verildiğine karine teşkil etmeyeceği, davacının yazılı delilerle taraflar arasındaki sözleşmesel ilişkiyi ve teslimi kanıtlaması gerektiği ( Y.19.

H.D. 2018/271E.- 2019/4711 K.), bu yönde delillerin dosyaya sunulmadığı davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, müvekkilinin usulüne uygun tutulan ticari defterlerine göre davalıdan dava konusu takip miktarı tutarında alacaklı olduğunu, mahkemece alınan bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere, müvekkilinin taraflar arasındaki anlaşma uyarınca davalıya taşıma hizmeti verdiğini, davalının müvekkiline gönderdiği ihtara cevabından 35.400 TL'lik faturaya konu taşıma işinin müvekkili tarafından yerine getirildiğinin anlaşıldığı,

müvekkilinden kaynaklanmayan sebeplerle taşıma ücretinin ödenmemesinin haksız olduğunu, müvekkilinin üzerine düşen sorumluluğu yerine getirdiğini, ,ayrıca dava dışı ....A.Ş'nin davalıya ait yan bir şirket olduğunu, davalının sözleşmeden kaynaklanan edimlerden kurtulmak amacıyla müvekkilini yanılttığını ve sözleşme dışı firma adına fatura düzenlettiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir. .

GEREKÇE

1-Dava, taşıma ücretine ilişkin faturalara dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu icra takibinde talep edilen 35.959,00 TL alacağın, davacı tarafça davalıya düzenlenen 26.06.2019 tarihli 35.400 bedelli fatura ile bu faturadan önceki tarihli faturalardan bakiye kalan 559,00 TL'nin toplamından oluştuğu, davacının 26.06.2019 tarihli faturaya konu taşıma için davalı ile aralarında bir anlaşma olduğunu ve bahsi geçen taşımayı davalı adına gerçekleştirdiğini dosya kapsamı itibariyle ispatlayamadığı,

bahsi geçen faturanın davalının ticari defter ve kayıtlarında bulunmadığı, tek başına davacının ticari defter ve kayıtlarında 26.06.2019 tarihli faturanın yer almasının, taraflar arasında bahsi geçen faturaya konu taşıma için anlaşma bulunduğu anlamına gelmeyeceği, ayrıca davacının anılan faturanın ödenmesi amacıyla gönderdiği ihtara davalı tarafından verilen cevap içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde, 26.06.2019 tarihli fatura konusu taşıma işi için taraflar arasında bir anlaşma yapıldığının davalı açıkça kabul edildiğinin söylenemeyeceği,

bu itibarla ilk derece mahkemesince icra takibinde talep edilen 26.06.2019 tarihli faturadan kaynaklı 35.400 TL tutarında alacak yönünden yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair istinaf itirazlarının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

2-Ancak yukarıda da açıklandığı üzere, dava konusu icra takibinde 26.06.2019 tarihli fatura dışında, bu faturadan önce düzenlen faturalardan bakiye kalan 559,00 TL'nin tahsili de talep edilmiştir.

Mahkemece tarafların ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi için alınan bilirkişi raporlarından, icra takibinde talep edilen 559,00 TL alacak yönünden tarafların ticari defter ve kayıtlarının birbiri ile uyumlu olduğu yani davalı tarafın ticari defterlerinde de, 26.06.2019 tarihli fatura dışındaki diğer faturalardan kaynaklı olarak davacının bakiye 559,00 TL alacaklı olduğunun kayıtlı olduğu, ancak bu tutarın davalının ticari defter ve kayıtlarında yer alan mutabakat kaydı ile kapatıldığı, davacının ticari defter ve kayıtlarında ise mutabakat kaydının yer almadığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında davalının ticari defter ve kayıtlarında yer alan ve davacının 559,00 TL alacağının kapatıldığı mutabakat kaydının dayanağına ilişkin bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Bu duruma göre, davalının ticari defter ve kayıtlarında yer alan 559,00 TL davacı alacağının tek taraflı olarak dayanağı ispatlanamayan mutabakat kaydı ile kapatmasının davacı aleyhine sonuç doğurması mümkün olmayıp, bu tutarın ödendiğinin de davalı tarafça kanıtlanamaması karşısında, davalının icra takibinde talep edilen 559,00 TL alacak yönünden davacıya borçlu olduğunun kabulü gerekmiş ve anılan tutar yönünden davalının icra takibine yaptığı itirazının iptaline karar verilmiştir.

Dava konusu icra takibinde talep edilen 559,00 TL alacağın, faturalardan kaynaklanması ve davacının bu tutardaki alacağının davalının ticari defter ve kayıtlarında da yer alması nedeniyle likit alacak niteliği taşıdığı kanaatine varıldığından, davacının icra inkar tazminatı istemi de yerinde görülmüş anılan tutarın % 20'si oranında icra inkra tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

HMK'nın 353/1-b-2. maddesine göre, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun, yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca davanın kısmen kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 04/07/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.