Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/1175 K.2025/1289

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/02/2023 tarih ve 2022/186 Esas - 2023/49 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ve "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı şahsın 2020/19646 sayılı ve “... ” ibareli marka başvurusuna anılan markalarına dayalı olarak itiraz ettiklerini, dava konusu başvuru sahibi davalının müvekkilinin itirazına mesnet bir kısım markaları yönünden, kullanım ispatı talebinde bulunduğu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itirazına mesnet markaların bir kısmının kullanımın ispatına ilişkin delillerin yeterli görülmemesi,

bir kısım markanın ise benzerlik içermemesi veya aynı sınıfta yer almaması gerekçe gösterilerek itirazlarının reddedildiğini, müvekkilinin bu karara karşı yaptığı itirazlarının da aynı gerekçelerle dava konusu YİDK kararı ile reddine karar verildiği, oysa müvekkilinin itirazına mesnet markalarını aktif şekilde kullandığını, bu hususun sundukları delillerle sabit olduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkilinin itirazına mesnet markaları arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında iltibas bulunduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek,

YİDK’ın 2022-M-3989 sayılı kararının iptaline, dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalarından sadece “... " ve "..." ibareli markaları yönünden emtia benzerliğinin bulunduğunu, bunlardan “... " ibareli markanın ise tescilli bulunduğu 12 sınıfın satışına özgü 35 sınıf hizmetler yönünden kullanılmadığını, emtia benzerliği şartının gerçekleştiği "..." ibareli markası yönünden de işaret benzerliği bulunmadığını, markalar arasında iltibas koşullarının oluşmadığını, davacının markalarının tanınmış olmadığını, kötü niyet iddiasının da dayanaksız bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dava konusu başvuru sahibi davalının, başvuruya itiraza karşı sunduğu dilekçesinde, davacının itirazına mesnet 2010/55112, 2010/50545, 2009/63719, 2009/15365, 2000/16041, 2009/71533, 2006/26208, 2002/21175, 2001/0178 sayılı markaları yönünden, davaya cevap dilekçesinde ise davacıya ait 2009/15365 sayılı marka yönünden “kullanmama def’i”nde bulunduğu, davacı tarafça sunulan kullanım delillerin miktarı, yoğunluğu ve özellikle tarih içermemesi, tarih içeren belgelerin ise, dava konusu markanın başvuru tarihinden sonraya ilişkin olması hususları gözetildiğinde,“ciddi kullanımı” ispatlamak için yeterli olmadığı, bu nedenle;

davacının 2010/55112, 2010/50545, 2009/63719, 2009/15365, 2000/16041, 2009/71533, 2006/26208, 2002/21175, 2001/01781 sayılı markalarının YİDK kararının iptali davası bakımından, 2009/15365 sayılı markanın ise hükümsüzlük davası bakımından iltibas değerlendirmesinde dikkate alınamayacağı, buna göre ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi iddiası incelenirken, YİDK kararının iptali davası bakımından 2016/51907, 2015/27760 sayılı markalar, hükümsüzlük davası bakımından ise iş bu markalara ek olarak 2010/55112, 2010/50545, 2009/63719, 2000/16041, 2009/71533, 2006/26208, 2002/21175,

2001/01781 sayılı markalar değerlendirmeye alındığı, bu markalardan dava konusu başvuru ile emtia benzerliğinin bulunduğu, tek markanın 2002/21175 sayılı marka olduğu ancak "..." ibareli bu mark a ile marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığı, davacının tanınmışlık iddiasını ispatlayamadığı, kötü niyet iddiasının da yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, müvekkilinin markaları ile dava konusu başvuru arasında SMK'nın 6/1 maddesi kapsamında iltibas bulunduğunu, dosyaya sundukları delillerle markaların kullanıldığının ve tanınmışlığın ispat edildiğini, dava konusu markanın müvekkilinin ticaret unvanı ile de benzer olduğunu, benzer marka başvurularının yaptıkları itiraz üzerine reddedildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının gerek davadaki YİDK kararının iptali istemi bakımından kullanım ispatı talebinde bulunan gerekse de hükümsüzlük istemi bakımından kullanmama define muhatap olan karar yerinde belirtilen markalarını kullandığını ispatlayamadığı, zira davcı tarafça bu hususta sunulan delillerin bahsi geçen markaların ciddi kullanımını ispata elverişli olmadığı,

esasen bu hususun YİDK kararının iptali istemi bakımından kullanım ispatı talebinde bulunulan 2010/55112, 2010/50545, 2009/63719 2000/16041, 2009/71533, 2006/26208, 2002/21175, 2001/0178 sayılı davacı markaları yönünden bir öneminin de bulunmadığı, zira mahkemece de kabul edildiği üzere bu markalardan sadece 2002/21175 sayılı marka yönünden emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, bu markanın da "..." ibareli olup dava konusu başvuru ile işaretler bakımından benzer bulunmadığı, davacının itirazına mesnet 2016/51907, 2015/27760 sayılı markaları yönünden de emtia benzerliği şartının gerçekleşmediği,

davacının marklarının tanınmış olduğunun ve kötü niyet iddiasının ispatlanamadığı, diğer taraftan davacının başvurunun yayımına yaptığı itirazında SMK'nın 6/6 maddesine dayanmadığı gibi hükümsüzlük istemi yönünden de ilk kez istinaf aşamasında ileri sürülen bu iddianın dinlenilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 03/07/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.