Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2025/1225 K.2026/219

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/10/2024 tarih ve 2020/271 E. - 2024/425 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 30.sınıfta 2019/70399 numaralı ile "..." ibareli marka başvurusuna davalı şirket tarafından "..." ibareli markaları mesnet gösterilerek gerçekleştirilen itiraz üzerine, MDB tarafından SMK'nın 6/1.maddesi kapsamında markalar benzer bulunarak başvurunun reddedildiğini, müvekkilinin bu karara itirazının da dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, müvekkilinin aile/grup şirketlerince 2001 yılından beri "..." ibaresinin tescilli ticaret unvanı ve fiilen de markasal olarak aktif ve yaygın biçimde kullanıldığını,

müvekkilinin tescilli 2010/19099 sayılı “... grup gıda tem. ürün. dağ. ve paz. tic. ltd. şti.+ şekil” ibareli markasının bulunduğunu, Konya'da yoğun ve yaygın tanınmışlığa sahip olduğunu, müvekkilinin dahil olduğu aile şirketlerine ait ... logosunun birebir aynısını kendi adına tescil ettiren davalının kötü niyetle hareket ettiğini, davalının İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2020/225 Esas sayılı dosyası ile müvekkiline karşı marka tecavüzü ve unvan terkini davası açtığını, müvekkilinin de karşı dava olarak 14/08/2020 tarihinde hükümsüzlük,

unvan terkini ve alan adına erişimin engellenmesi istemli davayı açtığını ve bu dilekçeyi TÜRKPATENT'e sunduklarını, yine grup şirketlerinin İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nde 2020/389 Esas sayılı birleştirme talepli davayı açtıklarını, bu davaların sonuçlarının beklenmesinin gerektiğini ileri sürerek, Türk Patent YİDK’nın 2020-M-8775 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, verilen Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, müvekkil şirket Türk Patent nezdinde 26.05.2003/12781 tarih ve sayı ile 30. sınıftaki, 22.12.2010/81495 tarih ve sayılı 30. sınıftaki, 27.04.2012/39458 tarih ve sayılı ve 24.07.2019/70115 tarih ve sayılı 5. sınıftaki “Kekik yağı” ile 29. ve 30.sınıftaki ürünleri içeren "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, "..." sözcüğünün, markaların kapsamında yer alan mal ve hizmetler bakımından ayırt ediciliği yüksek olduğu gibi uzun yıllara dayanan yaygın ve yoğun kullanım ve tanıtımlarla bunun daha da ileri seviyelere ulaştığını,

davalının 2019/70399 sayılı başvurusunun asıl ve ayırt edici unsurunun da "..." ibaresi olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, kapsamlarında yer alan malların birebir aynı olduğunu, dava dışı şirketlerin ticaret unvanı ve marka tescillerinin işbu davada tartışılma yerinin bulunmadığını, davacı şirketin müvekkilinin markalarından daha eski tarihli bir markasının olmadığını, müvekkilin ticaret unvanın tescilinin de davacıdan önceye dayandığını, 2010/19099 sayılı markanın uyuşmazlık konusu 30. sınıf ürünleri içermediğini,

davalının müvekkilin uzun yıllardır çikolata ve benzeri ürünler üzerinde kullandığı markasını aynı sınıfta tescil ettirilmeye çalışmasının kötüniyetli bir yaklaşım olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, taraf markalarının başvuru kapsamında reddedilen malların tamamı yönünden, aynı, aynı tür ya da orta/düşük düzeyde benzer nitelikteki gıda ürünlerini kapsadıkları, “...” esas unsurunu ortak olarak içerdikleri ve görsel, işitsel ve kavramsal açıdan doğrudan benzer algıları tüketiciye verdikleri “...” ibaresinin uyuşmazlık konusu emtialar açısından ayırt ediciliği bulunan bir kelime olduğu,

hal böyleyken tüketicinin markaların farklılaşan unsurları itibariyle iki ayrı marka karşısında olduğunu algılasa dahi bu markaların işletmesel kaynakları yönünden aynı kaynağa ait olduklarını düşünebileceği ve buna bağlı olarak yanılgı yaşayabileceği bu durumun ise tam olarak karıştırılma ihtimalinin bir karşılığı olduğu, taraf markaları arasında SMK 6/1 maddesi anlamında iltibas bulunduğu, davacının dava konusu olan

“...” işaretinin 30.sınıfta yer alan hizmetlerdeki kullanımının, SMK m. 6/3 hükmünde

aranan “markasal kullanım”, “ciddi kullanım” ve “geniş bir coğrafyada kullanım” koşullarını

karşılayamadığı, davacının 30. sınıftaki mallar bakımından gerçek hak sahipliğinden doğan

haklarının bulunmadığı, SMK 6/3 koşullarının somut olayda oluşmadığı, davacı yanın işlem ve dava dosyası kapsamında “... ÇİKOLATA

GIDA SANAYİ TİCARET ANONİM ŞİRKETİ.” şeklindeki ticaret unvanının, SMK m. 6/6

maddesi kapsamında aranılan şekilde ve markasal nitelik arz edecek mahiyette kullanımını

gösterir deliller sunmadığı, davacı yanın müktesep hak karinesinden yararlanabileceği bir markasının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin, ticaret unvanının çekirdek unsuru "..." olan aile grup şirketlerinin 2001 yılından itibaren ticaret sicilinde tescilli olduğunu, 2007 yılından bu yana "...+..." ibaresini markasal olarak kullandıklarını, ...+... asli unsurlu markalarını 24/03/2010 tarihinde tescil ettirdiklerini, bu tarihte davalı şirketin henüz kurulmadığını, davalı firmanın 19/05/2020 tarihinde İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde açtığı 2020/225 Esas sayılı marka tecavüzü ve unvan terkini davasında karşı dava açarak unvan ve alan adı terkini ile marka hükümsüzlüğü talep ettiklerini,

diğer aile grup şirketleri tarafından da aynı mahkemede 16/11/2020 tarihinde 2020/389 esas sayılı aynı talepleri içeren davanın açıldığını, bu davalarda verilen kararların istinaf aşamasında bulunduğunu, sonuçlarının bekletici mesele yapılmasının gerektiğini, "..." ibaresi üzerinde müvekkilinin 2001 yılına dayanan öncelik hakkının söz konusu olduğunu, bekletici mesele ve öncelik hakkı ile ilgili taleplerinin mahkemece dikkate alınmadığını, davalının müvekkiline karşı üstün hak ileri sürmesinin mümkün olmadığını, davalı marka başvurularının müvekkilinin markalarından yararlanmak maksadıyla kötüniyetle yapıldığını,

davalı markalarının hükümsüzlük şartlarının oluştuğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK marka kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının "..." ibareli marka başvurusu ile davalının itirazına mesnet ... esas unsurlu markaları arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, zira itiraza mesnet markaların asli unsuru olan "..." ibaresinin dava konusu başvuruda da asli unsur olarak kullanıldığı,

sair kelime unsurlarının tali nitelik taşıdığı ve markalar arasında yeterli ölçüde ayırt edicilik sağlamadığı, bunun yanında başvuru markasının kapsamındaki 30.sınıf malların, redde mesnet markaların kapsamında da aynı/aynı tür/benzer olarak yer aldığı, diğer yandan 2010/19099 sayılı markanın davacı lehine müktesep hak koşullarını sağlamadığı,

öncelik hakkı bulunduğu yönündeki iddianın davacıya tescil hakkı sağlamayacağı, dava YİDK kararının iptali istemine ilişkin olduğundan ilgili kararın verildiği tarihteki koşullara göre değerlendirme yapılmasının gerektiği, YİDK karar tarihi itibariyle İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2020/225 Esas ve aynı mahkemenin 2020/389 Esas sayılı dosyalarında nihai karar verilmediğinden, anılan dava dosyalarının sonuçlanmasının beklenmesine de gerek bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 09/02/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.