Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2024/706 K.2024/752

Taraflar arasındaki genel kurul kararının butlanı istemine ilişkin davanın yargılaması sırasında ihtiyati tedbir kararında yer alan teminata itirazın reddine yönelik olarak verilen ara karara karşı davacılar vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TALEP

Davacılar vekili ihtiyati tedbir ara kararındaki teminata yönelik itiraz dilekçesinde özetle; ihtiyati tedbir kararının icrası için takdir edilen teminatın alınmamasının daha isabetli olacağını, alınsa dahi uygun bir teminata hükmedilmesi gerektiğini, itirazın bu yönüyle sadece takdir edilen teminata ilişkin olduğunu, teminatın hakkaniyete ve somut olay adaletine uygun düşmediğini belirterek ihtiyati tedbir ara kararındaki teminatın kaldırılmasına, mümkün olmaması halinde uygun bir miktara indirilmesine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, HMK'nun 392. madde hükmünde; "ihtiyati tedbir talep eden, haksız çıktığı takdirde karşı tarafın ve üçüncü kişilerin bu yüzden uğrayacakları muhtemel zararlara karşılık teminat göstermek zorundadır.

Talep, resmî belgeye, başkaca kesin bir delile dayanıyor yahut durum ve koşullar gerektiriyorsa, mahkeme gerekçesini açıkça belirtmek şartıyla teminat alınmamasına da karar verebilir" düzenlemesine yer verildiği, yaklaşık ispat koşulları sağlanmış olması nedeniyle ihtiyati tedbir kararı verildiği, davacıların talebi resmi belgeye veya kesin bir delile dayalı olmadığından, tedbir talep edenin haksız çıkması durumunda, karşı tarafın ve üçüncü kişilerin uğrayacakları muhtemel zararlar için teminat takdir edildiği,

tedbir talep edenden kural olarak teminat alınması zorunlu olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; görülmekte olan davada verilen ihtiyati tedbirde durum ve koşullar gereği teminat istenmesinin doğru olmadığını, şirketle bağlı kopartılmaya çalışan müvekkillerinin şirketi ayakta tutmaya çalışırken bir de teminat yükümlülüğü altına sokulduğunu, belirlenen taşınmazın müvekkillerinin mülkiyet hakkı ve adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini, ortaya bir zarar çıkacaksa bu zararın sadece ihtiyati tedbir kararı nedeniyle doğacağından söz edilemeyeceğini, belirlenen teminatın somut olay adaletine ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi ara kararındaki teminatın kaldırılmasına, mümkün olmadığı takdirde uygun bir miktara indirilmesine karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Talep; ihtiyati tedbir kararında yer alan teminata itiraz istemine ilişkindir. HMK'nun "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341. maddesinin 1. fıkrası, "İlk derece mahkemelerinin aşağıdaki kararlarına karşı istinaf kanun yoluna başvurulabilir: a)Nihai kararlar. b)İhtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinin reddi kararları, karşı tarafın yüzüne karşı verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararları, karşı tarafın yokluğunda verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine verilen kararlar." hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacılar vekilinin ihtiyati tedbir kararında yer alan teminatın kaldırılmasına yönelik itirazı üzerine mahkemece itirazın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen ara karar HMK'nun 341/1. maddesi kapsamında düzenlenen esas hakkında nihai karar niteliğinde olmadığı gibi, ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz talebinin reddi, karşı tarafın yüzüne karşı verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararı, karşı tarafın yokluğunda verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararına karşı yapılan itiraz üzerine verilen karar niteliğinde de değildir.

Tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen ara karar HMK'nun 341/1 maddesinde düzenlenen istinaf yoluna başvurulabilen kararlar niteliğinde olmadığından, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.