Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2020/1216 K.2024/1664

Davalı vekili tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Davacı vekili, 2011 yılından itibaren davacı firma tarafından süt ürünleri için ithal lisansı alımına ilişkin olarak davalı şirkete danışmanlık hizmeti verildiğini, davacının en son hizmeti karşılığında davalı firmaya 065904 sıra numaralı, 31.10.2014 tarihli ve 58.844,10 TL bedelli faturanın gönderildiğini, davalının ise faturayı iade ettiğini, iade nedeni olarak faturanın düzenlenmesini gerektirecek bir sözleşme bulunmadığı ve fatura düzenlenmesi ile ilgili olarak herhangi bir muvafakatlarının bulunmadığını gösterdiklerini,

davalıyı temsilen 12.08.2014 tarihinden 31.12.2015 tarihine kadar geçerliliği olan vekaletname ile müvekkilinin yetkili kılındığını, vekaletnameye ve davalı ile yapılan görüşmelere dayanarak müvekkili tarafından gerekli tüm yasal başvuruların davalıyı temsilen yapıldığını, başvurular sonucu 26.09.2014 tarihli ve 32304, 32294, 32268 sayılı ve 29.09.2014 tarihli ve 32407 sayılı ithal lisanslarının davalı tarafa ulaştırıldığını, davalı şirket adına Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Ankara İl Müdürlüğünden ithalat için kontrol belgeleri alındığını ve ithalatın gerçekleştirildiğini,

yapılan tüm bu işlemlerin bedeli olarak davalıya fatura gönderilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek 58.844,10 TL'nin fatura tarihi olan 31.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek olan avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu, davacının müvekkili firmaya verdiği hizmetin sadece müvekkilinin bazı ithalat işlemlerine ilişkin olarak Ankara'da Ekonomi Bakanlığı ve Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı nezdinde evrak takibi yapılması ve evrak alınıp verilmesi işlemlerinden ibaret olduğunu, vekaletname kapsamında davacı tarafından evrak takibi işlemlerinin yapıldığını ve buna ilişkin olarak müvekkili şirkete faturalar düzenlendiğini,

davacının danışmanlık hizmetine dair faturalar haricinde davacı tarafça müvekkili firma adına ödenmiş olan harç bedellerinin de müvekkili şirkete dekont edildiğini ve söz konusu faturaların müvekkili tarafından davacıya ödendiğini, davacının 2014 yılında davalı şirkete vekaletname kapsamında evrak takibi hizmeti verdiğini, bu faturalar haricinde taraflar arasında ayrıca bir sözleşme olmaksızın ve davalı firma yetkililerinin muvafakatı bulunmaksızın mükerrer olarak danışmanlık hizmeti adı altında ve fahiş miktarda fatura düzenlenmesinin kabul edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince "...davalı vekili, taraflar arasında herhangi bir sözleşme olmadığını, hangi sözleşmeye dayanarak düzenlendiği belli olmayan faturanın kabul edilmediğini ileri sürmüş ise de, taraflar arasındaki hizmet ilişkisinin geçerliliği için yazılı bir sözleşme yapılmasına gerek olmayıp, taraflar arasında şifahi şekilde yapılan hizmet anlaşması, sözleşmenin geçerliliğini etkilememektedir.

Kaldı ki, davalı da, davacının ithal lisansı ve kontrol belgesi temini için davalıya vekaleten ilgili bakanlıklarda evrak takibi işlemleri yapıldığını kabul etmiştir. Dosya içerisinde mevcut mail yazışmalarında da, bakanlıklara başvuru için gerekli olan evrakların davalıdan talep edildiği, davalı şirketin de söz konusu eksik belgeleri temin ederek davacıya gönderdiği, yani yapılan işlemlere onay verdiği anlaşılmıştır.

Tüm bunların yanı sıra ithal lisansı düzenlenmesi için Ekonomi Bakanlığına yapılan başvuru dilekçesi incelendiğinde de, başvurunun davalıya vekaleten, davacı temsilcisi ... tarafından gerçekleştirildiği görülmüştür. Tüm bu tespitler ışığında, vekaletname kapsamında davacının, ithal lisansı alınması için davalı şirket adına başvurular yaptığı ve başvuru neticesinde ithal lisansı ve kontrol belgelerinin alındığı kanaatine varılmıştır.

Bundan sonra, verilen hizmete karşılık fatura bedelinin ödenip ödenmediği hususu irdelenmiş, buna göre, davacı tarafından düzenlenen fatura bedelinin davalı tarafından ödendiğine ilişkin delil sunulmadığı gibi, aksine davalının ilgili faturayı iade ettiği ve davacı ile sözleşme ilişkisinin bulunmadığını ileri sürdüğü anlaşıldığından hizmet bedelinin ödenmediği kanaatine varılmıştır.

Davalı vekili her ne kadar davacı tarafından yapılan evrak takip işlemleri neticesinde düzenlenen fatura bedellerini ödediğini, söz konusu faturalar haricinde danışmanlık hizmeti adı altında mükerrer şekilde fatura düzenlenemeyeceğini iddia etse de, işin niteliği gereği ithal lisansı alındıktan sonra bir de kontrol belgesi alınması gerekmekte olup, ödendiği belirtilen fatura bedelleri kontrol belgesine ilişkindir.

Dava konusu fatura alacağı ise, ithal lisansı alınmasına yönelik verilen hizmet içindir. Ödenen fatura dava konusu fatura olmayıp davacı davalıdan alacaklıdır.

Fatura bedelinin fahiş olduğuna ilişkin iddialar yönünden ise; bilirkişi raporunda söz konusu hizmete ilişkin mevzuatta fiyat tarifesi bulunmadığı, taraflarca belirlenen fiyatlar üzerinden işlemler yapıldığı belirtilmiş olup, davacı tarafından davalıya gönderilen mail yazışmalarında danışmanlık takip hizmet bedelinin 100 USD/ton (KDV dahil) olarak belirtildiği,

2011 yılından itibaren ithal lisansı alınmasına ilişkin verilen hizmet karşılığı düzenlenen diğer (2012 ve 2013 tarihli) fatura bedellerinin de dava konusu (2014 tarihli) fatura ile aynı çerçevede belirlendiği ve bu faturaların davalı şirket tarafından kabul edilerek ödendiği hususları gözetildiğinde, davaya dayanak fatura bedelinin fahiş olmadığı ve fakat, faturanın tevkifatlı olarak kesilmesi ve diğer faturalarda da tevkif edilen tutar üzerinden ödeme yapılması nedeniyle tevkifat hariç toplam tutarın alacak miktarı olduğu kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne..." karar verilmiştir.

İstinaf yasa yoluna başvuran davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: HMK m 6 gereği yetkili mahkemenin müvekkili firmanın merkez adresinin bulunduğu yer olan İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, yetki itirazlarının reddedilmesinin yerinde olmadığını;

Davacı tarafın iddia ettiği 58.844,10 TL tutarındaki alacak iddiasına ilişkin olarak taraflar arasında herhangi bir akdin ve bir ilişkinin bulunmadığını, bu hususta yerel mahkemece 01.07.2015 tarihli tensip tutanağının 8 nolu bendinde "Davacı vekiline, davalı taraf verilen danışmanlık hizmetinin varlığına dair sözleşme veya benzeri belgeleri sunması için..." 2 haftalık süre verildiğini, davacı tarafın ise davaya konu faturanın dayanağı olan herhangi bir sözleşme ibraz etmediğini, zira ortada böyle bir sözleşmenin bulunmadığını; bilirkişi raporlarında da "dosyaya sunulmuş bir sözleşme bulunmadığı,

davaya konu faturanın miktar ve birim fiyatlarının neye dayandırılarak kesildiğinin tespit edilemediği"nin açıkça belirtildiğini ve davacı tarafın iddiasını ispat edemediğinin sabit olduğunu, buna rağmen mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinin yersiz olduğunu, davacının müvekkili firmadan herhangi bir alacağının bulunmadığını beyan ederek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, davacı tarafça, davalı adına ilgili kamu birimlerinden ithal lisans alımı ve ithalat için gereken kontrol belgeleri alınmasına dair hukuki ilişkiden kaynaklanan ve faturaya dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hmK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1,b,1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARAR YAZIM TARİHİ : 12.12.2024

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ... · e-imza e-imza e-imza e-imza