KÜNYE
T.C. Ankara Bölgeadliyemahkemesi 23. Hukukdairesi (D Üzelterekyeniden Esashakkındakara R)
- Mercii
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2025
- T.C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 23. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No
- 2020/1338 - 2025/1191
- Esas no
- 2020/1338
- Karar no
- 2025/1191
- İncelenen kararın
- —
- Mahkemesi
- ANKARA 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 24/02/2020
- Esas-karar numarası
- 2012/10E., 2020/140K.
- Dava
- Tazminat (Sözleşmeden Kaynaklanan
- Yazım tarihi
- 18/12/2025
Karar Metni
1.017 kelime·5 dk okuma·2 bölüm
Davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352 maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili özetle; davalı ile bant konveyör hatları işletmeciliği sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşme uyarınca 01.12.2005/18.03.2009 tarihleri arasını kapsayan sözleşmenin ifası sırasında çalışan dava dışı işçilerin işçilik haklarının ödenmesi nedeniyle Elbistan 1.Asliye (İş) Mahkemesi’nde tarafına açılan davaların hükümlerinin Elbistan İcra Dairelerinde infaz edilmesiyle 293.069,75 TL ödediğini, taraflar arasında imzalanan sözleşme uyarınca bu bedelden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, toplam 293.069,75 TL bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davalıdan alınmasını istemiştir.
Davalı vekili özetle; davacı ile sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra ihaleyi alan yeni şirkette dava dışı işçilerin çalışmasının sürdüğünü, teminat mektuplarının nakde çevrildiğinden borç bulunmadığını ve faizin hatalı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
İlk derece mahkemesince "Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında hizmet sözleşmesinin bulunduğuna, bu sözleşmenin ifası sırasında dava dışı işçilerin çalıştırıldığına, davacının bu işçilerin işçilik haklarına dair açılan davada hükmedilen bedeli ödediğine ilişkin bir çekişme bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, bu bedelin davalının sözleşmenin kurulması sırasında davacıya verdiği teminat mektuplarından alınıp alınmadığına ilişkindir.
Davacının yaptığı ödemenin dayanağını oluşturan 39 işçinin ayrı ayrı Elbistan Asliye(İş) Mahkemesi’nde açtığı davalar ile bu davalarda verilen hükümlerin infazının yapıldığı Elbistan İcra Müdürlüğüne ait evraklar dosya arasına alınmıştır. Davacı ve davalı arasındaki sözleşmenin kurulması sırasında davalı tarafından davacıya ... Şubesi’nin 23.05.2007 günlü 24519759 numaralı 343.951,20TL bedelli; ... Şubesi’nin 30.01.2009 günlü 24525899 numaralı 170.000,00TL bedelli ve ...
Şubesi’nin 30.01.2009 günlü 038-VT-1052736 numaralı 87.000,00TL bedelli teminat mektuplarının verildiği ve bu bedellerin tahsil edildiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki alacak borç ilişkisinin saptanması için hesap bilirkişi ve mali müşavirden oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınmıştır. 29.04.2013 günlü bilirkişi kurulu raporunda 342.976,14TL ödeme yapıldığı belirtilmiş.
İtiraz üzerine alınan 03.08.2015 günlü ek bilirkişi kurulu raporunda 135.174,07TL alacağın bulunduğu açıklanmıştır. Raporda bulunan çelişkiler üzerine yeniden oluşturulan bilirkişi kurulundan alınan 03.10.2016 günlü raporda, 39 adet icra takibi nedeniyle yapılan ödemenin 342.976,14TL olduğu, dava dışı firmaların sorumlu olduğu bedel 60.157,65TL olmakla, davacının davalıdan 282.818,49TL talep edebileceği belirtilmiştir.
İtiraz ve ödeme belgelerinin sunulmasıyla alınan 19.11.2018 günlü ek bilirkişi kurulu raporunda davacının davalıdan 283.940,84TL talep edebileceği saptanmıştır. Bilirkişi kurulu raporuna dayanaklarının gösterilmesi açıklayıcı ve objektif olması nedeniyle itibar edilerek hükme esas alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu uyarınca davacının davalıdan 283.940,84TL alacaklı olduğu kanıtlanmış olup, davalı bu bedeli ödediğine dair bir kanıt sunmamıştır.
Dolayısıyla, davacının istemi bu bedel yönünden yerinde bulunmuştur. Yukarıda açıklanan gerekçeler uyarınca davanın kısmen kabulüne" karar verilmiştir.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk derece mahkemesince kabul kararı verilmesi gerektiğini ancak eksik hesaplama yapıldığını, davanın 9.128,91 TL'lık kısmının reddedildiğini, lehlerine hükmedilen vekalet ücretinin aleyhlerine hükmedilen vekalet ücretinden az olduğunu belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE
Dava, hizmet sözleşmesi uyarınca ödenen işçilik haklarının sözleşme gereği rücuen tahsili istemine ilişkindir.
I-Davacı vekilinin istinaf istemi ile ilgili olarak; Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK 355/1 maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden aşağıda sayılan hususlar dışındaki istinaf sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
II-Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin istinaf istemleri ile ilgili olarak; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2.maddesinde; "Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez." şeklinde düzenleme bulunmasına göre, İlk derece mahkemesince reddedilen 9.128,90 TL'lık kısmı yönünden davalı yararına vekalet ücretinin 14.825,18 TL olarak belirlenmesi yerinde görülmemiştir.
Bu durumda Dairemizce, davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin istinaf başvurusunun kabulüyle, HMK'nın 353/(1)-b.2. maddesi uyarınca, İlk derece Mahkemesi kararını düzelterek davalı yararına hükmedilen vekalet ücreti yönünden yeniden esas hakkında aşağıda gösterildiği şekilde karar vermek gerekmiştir.
Başkan Üye Üye Katip
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi, E. 2020/1338, K. 2025/1191, 18 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama