Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2020/1965 K.2025/1349

Davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili özetle: Davalı şirketin Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 10.04.2014 tarih ve 2013/253 E., 2014/286 K. sayılı ilamı ile iflasına karar verildiğini, müvekkili ile davalı arasında Adapazarı 400 Yataklı Devlet Hastanesi inşaatındaki yarım hermetik ve tam hermetik kapı işleri için 25.02.2011 tarhli sözleşme yapıldığını, sözleşme kapsamında işler tamamlanarak 27.12.2011 tarihli 214.551,52 TL miktarlı faturanın tanzim olduğunu, faturanın davalının kayıtlarına girmesine rağmen yapılan iş nedeniyle bir kısım ödeme yapıldıktan sonra 29.751,88 TL bakiye alacaklarının kaldığını,

yine müvekkili ile davalı arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi 200 Yataklı Çocuk Hastanesi bünyesindeki tüm fotoselli otomatik kayar kapılar, hermetik kapılar, endüstriyel seksiyonel kapı ile otomatik bariyer işlerinin yapılması için sözleşme akdedildiğini, sözleşme kapsamında işlerin tamamlanarak 22.02.2013 tarihli 254.462,79 TL bedelli faturanın tanzim edilerek müflise tebliğ edildiğini ve bu faturadan da 57.963,82 TL alacağın kaldığını, müvekkilinin 12.02.2015 tarihinde iflas idaresine müracaat ederek 87.715 TL alacağının kaydının yapılmasını talep ettiğini,

iflas idare memurluğunun 27.12.2015 tarihli kararı ile alacağın 1.797,24 TL'sinin kabulü ile sıra cetveline kaydına bakiye kısmının reddine karar verildiğini, reddin haksız olduğunu iddia ederek 85.917,76 TL alacağın kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili özetle: Davacıının iflas idaresine 196 sayılı başvuruyu yaptığını, başvurunun iflas idaresi tarafından kısmen kabul kısmen reddine karar verildiğini, davanın 15 günlük süre içersinde açılıp açılmadığının değerlendirilmesi gerektiğini, davacının alacağını taraflar arasındaki sözleşme ve faturalara dayandırdığını, davacının alacağının müflis ticari kayıtlarındaki alacaklı olduğu miktara göre belirlediklerini ve kısmen kabul ettiklerini, bakiye alacağın ise yargılmayı gerektirdiğinden reddine karar verildiğini, müvekkilinin İİK m. 226 gereğince masanın menfaatlerini korumakla yükümlü olduğunu, davacının talep ettiği alacak miktarını kanıtlayamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince "...Toplanan delillere alınan bilirkişi raporlarına ve tüm dosya kapsamına göre, gere davacı tarafından gerekse de davalı tarafından ticari defterlerinde yapılan işe ilişkin faturaların kayıtlı olmasına ve sözleşmelere konu işin yapıldığı anlaşılmış olup, bilirkişi tarafından 3 adet çekin iade edilip edilmediğine göre alternatifli rapor sunmuş ise de, tarafların kabulü 3 adet çekin iade edilmiş olması yönünde olmasına, davalının da kayıt kabulü talebini bu çerçevede kısmen kabul etmiş olmasına göre, bilirkişi raporunda belirtilen 3 adet çekin iade edilmiş olmasına göre yapılan hesaplama nazara alınmıştır.

Bu çerçevede taraflar arasındaki ihtilaf 22/03/2013 tarihli 254.462,79 TL bedelli faturayı davalı tarafın genel toplam üzerinden ticari defterlerine kaydetmiş olmasına rağmen davacı tarafın ara toplam 261.315,47 TL üzerinden kaydetmiş olması,

davalının, davacının adi ortaklığa olan 64.929,45 TL borcunu 30/01/2013 tarihli protokol ile alacaklıdan devir alması nedeniyle, davalının bu miktarı ticari defter ve kayıtlarında, davacıya borcundan mahsup etmesine rağmen davacının defter ve kayıtlarında söz konusu protokolün ödeme olarak gözükmemesi ve 13/02/2013 tarihinde kayıtlı 745715 no'lu fatura ile davacıdan alacak kaydedilen ve davacıya tebliğ ediliği anlaşılan 3.947,08 TL bedelli taşeron namına yaptırılan işçilikler yemek bedeli, şantiye giderlerine katılım payı ve all risk destek primleri borcuna ilişkin faturadan kaynaklanmaktadır.

Dosyaya sunulan 30/01/2013 tarihli "Alacak devir protokolü Feragatname ve İbraname" başlıklı sözleşme ile davacı, ... İnşaat San. A.Ş-... İnş. San. Tic. AŞ Adi ortaklığına 64.929,45 TL borcu olduğunu kabul ederek, borçların alacaklısının ... İnşaat Ticaret A.Ş olduğu kabul edilerek söz konusu sözleşme imzalanmış olup, davalı, davacının da sözleşme ile kabul ettiği alacağını cari hesapta, davacıdan olan borcundan mahsup edebilir.

Davalı tarafından söz konusu ödeme de, davacıya olan borcundan mahsup ediliğinden, davacı kendi defterlerinde göstermediği bu miktarda borcunu davalıdan talep edemez. Diğer husus ise 3.947,08 TL bedelli faturaya ilişkin olup söz konusu faturanın davalıya tebliğ ediliği davalı tarafından iade edilmediği gibi itiraz da edilmediği anlaşılmaktadır. Bu çerçevede davalı söz konusu fatura meblağı kadar alacaklı olduğundan, cari hesap miktarına ilişkin borcundan mahsup edebilir.

Öte yadan davacının ticari defterlerinde kayıtlı bulunan 261.315,47 TL bedeli fatura genel toplamı 254.462,79 TL olup, davacı tarafından bu miktarda alacak talep edilebileceğinden, mahkememizce alınan bilirkişi raporuna göre yapılan hesaplama neticesinde davalı tarafından kabul edilen miktar haricinde davacı alacağının olduğunu kanıtlayamadığından davanın reddine..." karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: İlk derece mahkemesince müvekkilinin müflis şirketten alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin eksik incelemeye dayalı ve hatalı bilirkişi raporuna istinat ettiği, bilirkişi raporuna yönelik itirazların karşılanmadığı, müvekkili ile müflis şirket arasında 2011 ve 2012 yıllarında imzalanan sözleşmeler kapsamında yapılan işlerden kaynaklanan alacakların bulunduğu, bu alacakların Ankara 21. İcra Müdürlüğü'nün 2014/7 iflas dosyasına kaydının haksız şekilde reddedildiği,

müvekkilinin defter ve kayıtlarının usulüne uygun tutulduğu ve müvekkili lehine delil niteliği taşıdığının bağımsız denetçi raporu ile tespit edildiği, kur farkı, ödenmeyen çekler, tebliğ edilmeyen faturalar ve başka sözleşmelere ilişkin bedellerin dava konusu alacak hesabına dâhil edilmesinin hukuka aykırı olduğu, bu hususlar ayıklandığında müvekkilinin müflis şirketten 87.715,70 TL alacaklı olduğunun ortaya çıktığı, dosyada mevcut bilirkişi raporları arasında açık çelişki bulunmasına rağmen bu çelişki giderilmeden hüküm kurulduğu nedenleriyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava, alacağın iflas masasına kayıt kabulü taleplidir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına;

özellikle davacı tarafın defterlerine 10.10.2012 tarihinde kaydedilen 105.156' şar TL tutarlı çeklerin davacı tarafça açılan Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/639 esas sayılı davaya konu edildiğinin anlaşılmasına,

30.01.2013 tarihli ALACAK DEVİR PROTOKOLÜ FERAGATNAME VE İBRANAME başlıklı belge gereğince davacının davalıya borçlu olduğu 64.929,45 TL'nin davacı alacağından indirilmesinin tabii bulunmasına ve yine dava konusu edilen Ankara Üniversitesi ve Adapazarı hastane işleri nedeniyle davacının bakiye alacağının bulunmadığının bilirkişi raporuyla tespit edilmiş olmasına göre davacı vekilinin istinaf istinaf başvurusunun HMK m. 353/1.b.1 gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...