Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2021/1376 K.2026/257

Davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352. maddesi uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili özetle: Müvekkili kooperatifin 49 üyesi bulunduğunu, 30.06.2019 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında, ortakların bir defaya mahsus olmak üzere en geç 20.07.2019 tarihinde 21.500 TL ödenmesine, ödeme yapmayanlardan aylık %2 oranında gecikme faizi alınmasına karar verildiğini, kararın tüm üyelere bildirildiğini, davalının da içinde bulunduğu 7 üye dışında tüm üyelerin gerekli ödemeyi yaptıklarını, ödemelerini yapmayan üyelere yazılı bildirimin dışında sözlü uyarının da yapıldığını, ancak sonuç alınamayınca Ankara 24. İcra Müdürlüğü'nün 2019/14326 sayılı dosyası kapsamında icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ederek takibi durdurduğunu iddia ederek, haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili özetle: Genel kurulda ödemeye ilişkin karar alınmadığını, ayrıca olağanüstü genel kurulun karar yeter sayısı olmadan yapıldığını, genel kurul kararının iptali için Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/372 sayılı dosyası kapsamında iptal davası açıldığını, bahse konu borcun ödenmesi için müvekkiline bildirimde bulunulmadığını, temerrüt süresinin geçmediğini, genel kurulda yönetime yüklenici firma ile görüşme yapma yetkisi verildiğini,

görüşme sonucuna göre toplantı yapılmasının kararlaştırıldığını ancak toplantıdan birgün sonra Bakanlık temsilcisine ek bir tutanak imzalatılarak tutanağa her ortaktan 21.500 TL alınması kararının yazıldığını, kabul anlamına gelmemek üzere genel kurulda böyle bir ödeme kararı alınmış bile olsa bu kararın toplantıya katılanların % çoğunluğu ile alınması gerektiğini, belirlenen nisabın sağlanmamış olması nedeniyle kararın sakat olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince "...Tüm dosya kapsamı ve deliller, bilirkişi incelemesi kapsamı, Ankara 7. ATM'nin 2019/392 esas, 2020/447 karar sayılı dosyası kapsamında toplanan deliller hep birlikte değerlendirildiğinde; takibe konu edilen davacı alacağının kooperatifin 30/06/2019 tarihli genel kurul toplantısında alınan, birleştirilen 4 ve 5 numaralı kararına dayandırıldığı, toplantı gündeminde ek ödemenin belirlenmesi hususunun yer aldığı, davaya konu ara ödemenin kooperatifin alt yapı inşaat vb giderlerine ilişkin olduğu, bilanço açığının kapatılmasına yönelik olmadığı, inşaat ve alt yapı giderlerine katılım payı niteliğinde belirlendiği,

bu nedenle davalı tarafça ödenmesi gerektiği, Ankara 7. ATM'nin 2019/392 esas sayılı dosyasında kooperatif aleyhine açılan davanın ret ile sonuçlandığı, eldeki davanın itirazın iptali niteliğinde olmasına göre verilen kararın kesinleşmesine gerek bulunmadığı, öte yandan yasal faiz oranının yıllık %9 olmasına göre bunun %100 fazlasının yıllık %18 olması gerektiği, buna göre aylık %1,5 oranında yasal faiz uygulanması gerektiği, TBK'nın 120.maddesine göre bu oran dikkate alınarak hesaplanan tutardan faiz oranı işletilmesi gerektiği açıkça anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne..." karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: İlk derece mahkemesince davalının ana para borcunu ve işlemiş gecikme faizini ödemesi gerektiğine karar verilmesinin yerinde olduğunu, ancak istinaf taleplerinin yalnızca gecikme cezası faiz oranına ilişkin bulunduğunu, olağanüstü genel kurulda gecikme faizinin aylık %2 olarak belirlenmiş olmasına rağmen bilirkişi raporu ve mahkeme kararında bu oranın kabul edilmediğini ve hatalı şekilde aylık %1,5 faiz uygulanmasına karar verildiğini, kooperatiflerin ticaret şirketi ve tacir niteliğinde olduğunu, yapılan işlerin ticari iş sayıldığını,

TTK 8 ve 19 madde hükümleri gereğince ticari işlerde faiz oranının serbestçe belirlenebileceğini ve bu nedenle genel kurulca belirlenen %2 faiz oranının hukuka uygun olduğunu, genel kurulda belirlenen faiz oranının taraflar arasında sözleşme hükmünde olduğunu ve bunun dikkate alınmamasının da hatalı bulunduğunu beyan ederek ,ilk derece mahkemesi kararının yalnızca faiz oranına ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Takibe konu borcun dayanağı olarak gösterilen olağanüstü genel kurulda ek ödeme alınmasına ilişkin usulüne uygun bir karar bulunmadığını, söz konusu olağanüstü genel kurulun usulüne uygun toplanmadığını ve alınan kararların kanuni yeter sayı sağlanmadan alındığını, ödemeye ilişkin karar alınmadığı hâlde genel kuruldan bir gün sonra düzenlenen ek tutanakla 21.500 TL tutarında borç çıkarılmasının hukuka aykırı olduğunu, olağanüstü genel kurulun ve ek ödeme kararının iptali için Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde dava açıldığını ve bu davanın henüz kesinleşmediğini,

sonucunun eldeki davayı doğrudan etkileyeceğini, olağanüstü genel kurulda yönetim kuruluna yalnızca yüklenici firma ile görüşme yapma yetkisi verildiğini, para toplanmasına yönelik bir karar alınmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla, ek ödeme kararı alınmış olsa dahi KK 52. madde gereğince bütün ortakların dörtte üçünün rızasının gerektiğini, bu çoğunluğun sağlanmadığını, bu nedenle takibe konu edilen 21.500 TL tutarındaki ek ödemenin hukuki dayanağının bulunmadığını beyan ederek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

1-Dava, kooperatif aidat borcundan kaynaklanan alacak nedeniyle başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali taleplidir.

HMK'nin "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341. maddesinin (2) no'lu bendinde, miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 41. maddesi ile de, maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmek suretiyle, söz konusu kesinlik sınırı üçbin Türk Lirasına çıkarılmış ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiştir.

Diğer taraftan, 6763 Sayılı Kanun’un 44. maddesi ile 6100 sayılı HMK’ne eklenen Ek madde 1/2 gereğince, HMK'nin 341. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında, hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüştür.

Buna göre, asliye ticaret mahkemeleri yönünden kesinlik sınırı, ilk derece mahkemesine ait karar tarihi 01.01.2021 tarihinden itibaren 5.880 TL olarak uygulanacaktır.

Somut davada, ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın tarihi 28.01.2021'dir. Dava konusu edilen alacak miktarı 21.500 TL asıl alacak ve 1.447,67 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 22.947,67 TL olup mahkemece davanın 21.500 TL asıl alacak ve 1.092,08 TL işlemiş faiz üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Görüldüğü üzere, davada reddedilen ve davacı tarafça istinafa getirilen bu miktar, HMK'nin 341/2. maddesi gereğince karar tarihi itibariyle 5.880 TL olan kesinlik sınırının altında kaldığından davacının istinaf yasa yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır.

HMK'nin 346/1. maddesi uyarınca istinaf dilekçesi kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir. Ayrıca 352. maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde kararın kesin olması halinde fıkra uyarınca mahkemece gerekli kararın verileceği belirtilmiştir. Öte yandan 360. madde gereğince de bu bölümde aksine hüküm bulunmayan hâllerde, ilk derece mahkemesinde uygulanan yargılama usulü, Bölge Adliye Mahkemesi'nde de uygulanacaktır.

Bu nedenle davacı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1.b.1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...