Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2024/1754 K.2024/1644

Davalı vekili tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Dava, taraflar arasındaki Yangın Paket Sigorta Poliçesine dayalı olarak zarar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili duruşmadaki ve dilekçesindeki beyanında, İş Mahkemesi dosyasında alınan maluliyet raporu doğrultusunda geçici ödeme talebinde bulunduğunu bildirmiştir.

İlk derece mahkemesince; "...Davacının geçici ödeme talebinin maluliyet raporları sunulduktan sonra değerlendirilmesine karar verilmiştir.

Dosyada bulunan ve CBS tarafından alınan 03/06/2022 tarihli kusur raporu incelendiğinde; davalının sigortalısının asli kusurlu olduğu ve davacıya herhangi bir kusur izafe edilmediği görülmüştür.

İş Mahkemesi tarafından alınan maluliyet raporu incelendiğinde 5510 Sayılı Kanuna uygun olarak alındığı ve %28 oranında meslekte kazanma gücünden kayıp yaşadığı anlaşılmıştır.

Söz konusu raporların bu halleriyle denetime elverişli olduğu ve davacının mevcut durumu değerlendirildiğinde, davalı sigorta şirketinin teminat limiti, teminat limitine uygulanacak muhtemel muafiyet ve tenzilatlar ile davalının sigortalısının kusur tenzilatı ile HMK nun 389.maddesi kapsamında esas uyuşmazlığı çözecek mahiyette bir miktara karar verilemeyeceği de gözetilerek şimdilik mahkememizce hükmedilecek maddi tazminat miktarından mahsup edilmek üzere TBK 76. Maddesi gereğince takdiren 40.000,00TL geçici ödemenin makul ve orantılı olduğu anlaşıldığından, bu miktarın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine..." karar verilmiştir.

İstinaf yoluna başvuran davalı sigorta vekili; davacı ...’ün yangın sırasında sergilediği davranışların, olay anında yangına karşı gerekli tedbirleri alıp almadığının, dikkat ve özen yükümlülüğüne uygun hareket edip etmediğinin detaylı bir şekilde incelenmesi gerektiğini, böyle bir inceleme yapılmadan mağdurun maluliyetinin tamamen işverene atfedilmesinin dosyanın hakkaniyete uygun bir şekilde sonuçlanması açısından yetersiz olabileceğini, mağdurun dikkatsizlik veya tedbirsizlik gibi faktörlerin yangının büyümesine veya mağduriyetin artmasına katkıda bulunmuş olabileceği ihtimalinin göz ardı edilmemesi gerektiğini,

bu nedenle tarafların kusur oranlarının net bir şekilde belirlenmesi, olayın tüm yönleriyle ele alınması ve mağdurun kendi katkısının da araştırılması gerektiğini beyan ederek yerel mahkemenin 04.10.2024 tarihli ara kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

HMK'nun, "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341/(1). maddesi, "İlk Derece Mahkemelerinde verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir." hükmünü içermektedir.

Geçici ödeme, TBK 76.maddesine dayalı olarak verilen bir ara karar niteliğindedir.

Geçici ödeme kararı, nihai karar olmadığından istinaf edilemez.

İstinaf kanun yolu kapalı olmasına rağmen ilk derece mahkemesince kararda istinaf kanun yolunun açık olduğunu belirtilmesi, yasada mevcut olmayan istinaf kanun yoluna başvurma hakkını bahşetmeyecektir.

Bu durumda Dairemizce, HMK'nın 341. maddesinde sayılan kararlardan olmayan, delil tespiti talebinin reddine dair karara karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı gözetilerek, HMK'nın 346/(1) ve 352/(1)-b maddeleri uyarınca davalı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

GER. KARAR YAZIM TARİHİ : 05/12/2024

e-imza e-imza e-imza e-imza