Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2023/9 K.2025/17

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 28.04.2021 tarihinde, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı, ... yönetimindeki ... plakalı aracın davacı yönetimindeki ... plakalı motosiklet ile çarpışması sonucu davacının yaralandığını ve malul kaldığını, kazanın oluşumunda davacının kusursuz olduğunu belirterek HMK’nın 107. Maddesi uyarınca belirsiz alacak davası niteliğinde olmak üzere 5.900,00 TL daimi maluliyet tazminatı ve 100,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 6.000,00 TL maddi tazminatın, davalı sigorta şirketine başvuru tarihi olan 15.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile talebini, geçici işgöremezlik tazminatı için 26.717,85 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yetkili mahkemede açılmadığını, dava konusu kazaya karışan ... plakalı aracın davalı şirket nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı olduğunu, sorumluluğunun araç sürücüsünün kusuru oranında olmak üzere poliçe limitleri ile ve sigorta poliçe teminatı dışında olmamak şartı ile sınırlı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dosyadaki bilgi ve belgelere, alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından alınan raporda, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyet oranının %0, tıbbi iyileşme süresinin 9 ay olduğunun mütalaa edildiği, davacının geçici işgöremezlik zararının hesaplanması yönünden aktüer bilirkişiden rapor alındığı,

alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 26.717,85-TL geçici iş görememezlik tazminatının 26.06.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, sürekli işgöremezlik tazminatı talebinin reddine, karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacının maluliyeti yönünden Ankara Üniversitesinden alınan raporu kabul etmediklerini, kazada davacının boynunda ve bacağında kırık meydana geldiğini, kazadan sonra davacının halen tam olarak iyileşemediğini, tıbbi iyileşme süresinin uzunluğu da dikkate alındığında daimi maluliyetinin bulunmamasının kabul edilemez olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle daimi işgöremezlik tazminatı ve geçici işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maluliyetinin belirlenmesi yönünden Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Adli Tıp Anabilim Dalı Bölümünden alınan raporda; sağ femur tip 1 açık şaft kırığı meydana geldiği, opere edildiği, davacının yapılan fizik muayenesinde, sağ kalça lateralinde oblik seyirli 9x1 cm'lık hiperpigmente ameliyat skarı, sağ uyluk lateralinde vertikal seyirli hiperpigmente 7x0,5 cm'lik ameliyat skarı, tibia ön yüz orta 1/3'lük kısımda vertikal seyirli hiperpigmente 5x1 cm'lik ameliyat skarı, dizproksimalinde 2x1 cm'lik ve distalinde 2x2 cm'lik skarlarının olduğu, yürüyüşün normal, eklem hareket açıklıklarının tam olduğu,

motor ve duyu kaybın olmadığı, bilateral alt ekstremite boy ve çaplarının eşit olduğu, aktif psikopatolojisinin olmadığının tespit edildiğinin belirtildiği ve Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyetinin bulunmadığı, yaralanmanın araz bırakmadan iyileştiği belirtilmiş, bu rapor hükme esas alınarak davacının sürekli işgöremezlik tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre davaya konu kazanın gerçekleştiği tarih (28/04/2021) itibariyle Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik uygulanmakta olup davacının maluliyetinin bu yönetmelik hükümlerine göre belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmasa da, bu yönetmeliğin ekinde yer alan “Engel Oranları Cetveli”nin “alt ekstremiteye ait sorunlarda engellilik oranları” başlıklı 3 üncü maddesinde, “... engellilik hastanın mevcut durumuna göre belirlenmeli, kişi engelinin zaman içerisinde değişebilme ihtimali varsa rapor süreli olarak verilmelidir.

Devamlı engellilik raporu verilmeden önce, hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olmadığı tespit edilmelidir. Alt ekstremitenin sürekli bozukluklarının değerlendirilmesinde anatomik, tanısal ve fonksiyonel yöntemler kullanılır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, davacının yaralanmasının alt ekstremiteye ilişkin olduğu, kazanın meydana geldiği tarih ile hükme esas alınan raporunun düzenlendiği tarih arasında bir yıllık sürenin geçmediği anlaşılmıştır. Bu nedenle hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olmadığı tespit edilmeden alınan rapora itibar edilerek karar verilmesi doğru değildir.

Bu durumda mahkemece, davacının kazaya ilişkin yaralanmasıyla ilgili varsa gördüğü son tedavi evrakları ve raporların da getirtilerek, davacı vekilinin itirazları da değerlendirilerek, kazadaki yaralanması nedeniyle iyileşmesinin sona erip ermediği, kalıcı hale gelip gelmediği, araz bırakacak şekilde çalışmasına engel teşkil edip etmediğinin belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu’ndan veya üniversitelerin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlıklarından Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine göre davacının maluliyetinin belirlenmesi için yeniden rapor alınması gerekirken hüküm kurmaya elverişli bulunmayan rapor hükme esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-a.6. maddesi gereğince kararın kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılarak hüküm kurulması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine, kararın kaldırılma sebebine göre sair istinaf sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.