Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/542 K.2024/594

Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2023/484 Esas 2023/819 Karar sayılı ve 06/12/2023 tarihli kararı aleyhine davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan tazminat davası sonunda mahkemece 20.12.2019 tarih ve 2019/114 Esas 2019/955 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Dairemizin 04.06.2020 tarih 2020/762 Esas ve 2020/641 sayılı kararı ile temyiz yolu açık olmak üzere HMK'nın 353/1.b.1.maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup, kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 07.11/.2022 tarih 2021/9867 Esas ve 2022/13907 sayılı ilamı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4. maddesinde; “Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir” düzenlemesi gereğince Yargıtay bozma ilamına uyulduktan sonra verilen karar istinaf kanun yoluna tabi olmayıp temyize tabidir. Yasa yolunun adının yanlış gösterilmesi ona istinaf hukuki vasfını kazandırmayacaktır.

Açıklanan nedenlerle kararın tabi olduğu yasa yolu hükümlerine göre temyiz incelemesinin Yargıtay tarafından yapılması gerektiğinden yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.