Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2024/93 K.2025/1488

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 07.07.2019 tarihinde, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracın, davacının yolcu olarak bulunduğu araca çarpması sonucu yaralandığını ve malul kaldığını belirterek HMK’nın 107. maddesi uyarınca şimdilik geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı olarak 7.000 TL maddi tazminat ile 100 TL bakıcı giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile talebini, geçici işgöremezlik tazminatı için 19.160,29 TL’ye, sürekli işgöremezlik tazminatı için 370.839,71 TL’ye, bakıcı gideri için 15.427,32 TL’ye yükseltmiştir. Davalı sigorta şirketi, tebliğ edilen dava dilekçesine karşı cevap dilekçesi sunmamıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; dosyadaki bilgi ve belgelere, alınan bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunun anlaşıldığı, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinden alınan raporda, davacının kazadan kaynaklanan daimi maluliyetinin %28 oranında olduğu, 9 ayda iyileşeceğinin belirtildiği, Eskişehir Üniversitesinden alınan raporda, bakıcı ihtiyacı süresinin 6 ay olduğunun belirlendiği, davacının geçici ve sürekli işgöremezlik zararı ve bakıcı giderinin hesaplanması yönünden aktüer bilirkişiden rapor alındığı,

alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 370.839,71 TL sürekli işgöremezlik, 19.160,29 TL geçici işgöremezlik tazminatı,15.427,32 TL bakıcı gideri zararının temerrüt tarihi olan 13.12.2019 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş, hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda davacının aylık gelirinin asgari ücret olarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu kabul edilmesinin doğru olmadığını, keşif yapılması gerektiğini, dava dilekçesinde %14 daimi maluliyete göre talepte bulunulduğunu, talebin aşıldığını, sağlık giderlerinden olan bakıcı giderinden ve geçici iş göremezlik tazminatından SGK’nın sorumlu olduğunu, davacının emniyet kemeri takmaması nedeniyle müterafik kusurlu olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Davacı vekili, davalı şirkete ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın davacının yolcu olarak bulunduğu araca çarpması meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talep etmiştir.

1- Dava konusu kazaya ilişkin kaza tespit tutanağında, davalı şirkete sigortalı ... plakalı araç sürücüsünün karşı yol şeridine geçtiği ve davacının yolcu olarak bulunduğu ... plakalı araçla çarpıştığının, davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün olay yerinden firar ettiğini tespit edildiği görülmüştür. Mahkemece, kazanın meydana gelmesinde kusur oranlarının belirlenmesi yönünden Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda, kazanın oluşumunda şerit ihlali yapan davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, raporun kaza tespit tutanağındaki bilgiler ve kazanın oluşumu ile uyumlu olduğu, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde tanzim edildiği anlaşılmakla davalı vekilinin kusur oranına yönelik istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

2-Davacının maluliyetinin belirlenmesi yönünden Adli Tıp Kurumu İstanbul 2. İhtisas Kurulundan rapor alındığı; raporda, davacının kaza sonrası tedavisine ilişkin tıbbi evrakların ve raporların incelendiği, yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre kaza tarihi itibariyle uygulanmakta olan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre, davacının daimi maluliyet oranının % 28 olduğunun, tıbbi iyileşme süresinin 9 ay olduğunun belirlendiği, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Sağlık Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalından alınan raporda bakıcı ihtiyacı süresinin 6 olduğunun belirlendiği,

raporların ayrıntılı ve gerekçeli şekilde tanzim edildiği, hüküm kurmaya elverişli olduğu, ayrıca dava dilekçesinde her ne kadar Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan Engellilik Sağlık Kurulu Raporunda davacının %14 oranında daimi maluliyetinin belirlendiği belirtilmişse de, bu oran üzerinden davanın kabul edilmesi yönünde bağlayıcı bir talepte bulunulmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf itirazının reddi gerekmiştir.

3- Davalı vekili, geçici işgöremezlik tazminatı ve bakıcı giderinden, tedavi gideri kapsamında Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olduğu yönünde istinaf itirazında bulunmuşsa da; geçici işgöremezlik tazminatı, yaralanan kişinin iyileşme süresince çalışamaması nedeniyle ortaya çıkan zararı,

bakıcı gideri ise yaralanma halinde sürekli veya iyileşinceye kadar başkasının yardımına ihtiyaç duyulmasından kaynaklanan zarar olup 2918 sayılı KTK.nın 98. maddesinde belirtilen sağlık hizmet bedeli sayılamayacağı gibi iyileşme süresince meydana gelen ve TBK.nın 54. maddesinde de sayılan bu zararlardan zarar sorumluları KTK.nın 85. maddesi ve 91. maddesi gereğince araç işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortası sorumlu olduğundan ve KTK.nın 98. maddesinde belirtilen SGK'nın sorumlu olduğu sağlık hizmet bedeli kapsamında geçici işgöremezlik zararı ve bakıcı gideri bulunmadığından ve yasa ile düzenlenmeyen hususun zorunlu mali sorumluluk

sigortası genel şartları ile düzenlenmesi mümkün olmadığı gibi, kanun maddesine aykırı genel şart hükümleri de getirilemeyeceğinden davalı sigorta şirketinin geçici işgöremezlik zararından ve bakıcı giderinden sorumlu olacağının kabulü gerekir. Bu itibarla, davalı vekilinin bu hususa yönelik istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.

4-Davacının geçici ve sürekli işgöremezlik zararı ile bakıcı giderinin hesaplanması yönünden aktüer bilirkişiden alınan raporun, dosyadaki bilgi ve belgelerle uyumlu olduğu, yerleşik Yargıtay uygulamalarına uygun olduğu, davacının asgari ücretin üzerinde aylık gelirinin olduğuna ilişkin iddianın dosya kapsamında ispat edilemediği anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf itirazı reddedilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, HMK’nın 355. maddesi gereğince, davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden yapılan incelemede; ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden bir hukuka aykırılık görülmediğinden tarafların istinaf başvurularının HMK.nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermek gerekmiştir.