Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi E.2026/400 K.2026/545

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili, 15.08.2024 tarihinde davacıya ait, ...’un idaresinde olan ... plakalı taksi ile davalılardan ...'un maliki olduğu ve ...’un idaresindeki ... plakalı aracın çarpışması sonucunda trafik kazası meydana geldiğini, davacıya ait aracın yolcu indirdiği esnada kazanın meydana geldiğini, sigorta şirketine yapılan başvuru ile 200.000,00 TL alındığını, davacıya ait aracın pert olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 150.000,00-TL maddi zararın ve ticari taksinin kazanç kaybı nedeniyle 1.000,00 TL tazminatının kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı ve kazanç kaybı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olduğu, davanın Türk Ticaret Kanunu'nun 4. Maddesinde yer alan mutlak ticari davalardan olmadığı, nispi ticari dava kabul edilmesi için her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğması gerektiğini, davacının dava tarihi itibariyle tacir olması nedenleri ile Türk Ticaret Kanununun 4. maddesi, HMK'nın 114. maddesinin 1. fıkrasının c bendi ve 115. maddesinin 2. fıkrasının 1. cümlesi gereğince mahkeme görevsiz olduğundan dava şartı noksanlığı nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, trafik kazasından kaynaklanan tazminat davası açıldığını, ihtiyati haciz talebinin reddi üzerine istinaf başvurusu sonucunda ihtiyati haciz kararının görevli mahkeme tarafından değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın görevli mahkemeye gönderilmesi yönünde karar verildiğini, bunun üzerine Ankara 31. Asliye Hukuk mahkemesi tarafından görevsizlik kararı verildiğini ve karara karşı istinaf başvurusunda bulunulduğunu, Bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilerek ticari taksi kavramını ticari iş olarak algılayan bir karar verildiğini,

esasında taksi işletmesinin esnaf işletmesi olduğunu ve esnaf odasına kaydı bulunduğunu, 6100 sayılı HMK’nin 21’c maddesi uyarınca olumsuz görev uyaşmazlığına ilişkin derecattan geçmeme şartı bulunduğunu, ancak Asliye Hukuk Mahkemesi kararı derecattın geçmiş olup Asliye Ticaret Mahkemesinin tahkikata girip dosyayı karara bağlaması gerektiğini, görevsizlik kararı verilemeyeceğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 362/1-c maddesi uyarınca kesin olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE 6100 sayılı HMK'nın 355. maddesi uyarınca ileri sürülen istinaf sebepleri ile sınırlı olarak dosya içindeki bilgi ve belgeler, Mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonucunda; Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı ve kazanç kaybı istemlerine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, davanın 15.08.2024 tarihinde davacıya ait ... plakalı araç ile davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu ... plakalı aracın karıştığı trafik kazasında davacıya ait araçta meydana gelen hasar bedeli ve kazanç kaybı talepleriyle asliye hukuk mahkemesinde açıldığı, Ankara 31. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.03.2025 tarihli ve 2024/498 Esas, 2025/152 Karar sayılı kararı ile davada Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği,

bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesinin 29.04.2025 tarihli ve 2025/475 Esas, 2025/618 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlığın her iki taraf açısından ayrı ayrı ticari iş olması nedeniyle ticari dava mahiyetinde olduğu ve çözümünün Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiği, görevsizlik kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine 6100 sayılı HMK'nın 362/1-c maddesi uyarınca kesin olmak üzere karar verildiği,

bu karardan sonra mahkemenin 2025/551 Esas sırasına kaydedilen davada 16.12.2025 tarihli görevsizlik kararı verildiği ve karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar belirtilmiş, “İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir” hükmüne yer verilmiş, Kanun'un 23/2. maddesinde "Bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar." düzenlemesine yer verilmiştir.

Yine Kanun'un Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-c maddesinde "Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar" temyiz kanun yoluna başvurulamayan kararlar arasında belirtilmiştir.

Somut olay yukarıda açıklanan Kanun hükümleri ve ilkeler doğrultusunda değerlendirildiğinde, davanın davacıya ait ... plakalı taksi ile davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu ... plakalı aracın karıştığı trafik kazasından kaynaklanan araç hasar bedeli ve kazanç kaybı istemine ilişkin olduğu, Ankara 31. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.03.2025 tarihli ve 2024/498 Esas, 2025/152 Karar sayılı kararı ile davada Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği,

karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesinin 29.04.2025 tarihli ve 2025/475 Esas, 2025/618 Karar sayılı kararı ile uyuşmazlığın her iki taraf açısından ayrı ayrı ticari iş olması nedeniyle ticari dava mahiyetinde olduğu ve çözümünün Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçeleriyle esastan reddine 6100 sayılı HMK'nin 362/1-c maddesi uyarınca kesin olarak karar verildiği,

buna göre Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile kesinleşen Ankara 31. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.03.2025 tarihli görevsizlik kararının Kanun'un 23/2. maddesi uyarınca mahkemeyi bağlayacağı nazara alınmadan yazılı gerekçelerle görevsizlik kararı verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a.6. maddesi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın yeniden görülmek üzere kararı veren ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, kaldırma sebeplerine göre sair istinaf sebeplerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.