Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/375 K.2025/686

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacılar vekili ile davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacılar vekili dava dilekçesinde. 26.07.2020 tarihinde davalı ...

Sigorta A.Ş. tarafından ZMMS ile sigortalı aracın yaya olarak karşıdan karşıya geçmeye çalışan davacılar murisi (evlatları) ...’ya çarparak ölümüne neden olduğunu, 22.09.2021 tarihinde sigorta şirketine başvuru neticesinde ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, olayla ilgili Malatya Cumhuriyet Başsavcılığı 2020/16348 soruşturmasında alınan raporda sigortalı araç sürücüsünün tali %25 kusurlu olduğunun belirtildiğini, Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nde 2020/731 Esas no ile açılan ceza davasında davalının 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırıldığını belirterek,

miktarın belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda artırılmak üzere şimdilik asgari ayrı ayrı 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile davacı ... için 63.991,55 TL, davacı ... için 40.169,60 TL destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirkete yasaya uygun olarak başvuruda bulunulmadığından davanın öncelikle dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğunun kusur oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacı yanın meydana gelen kazada sigortalı araç sürücüsünün kusuru olduğunu iddia ettiğini, gerçekleşen kazada sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, yaya ...'nin kazanın oluşumunda 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 68/b kuralını ihlal ettiğinden %100 kusurlu olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; olayla ilgili Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesi dosyası ile Ankara ATK tarafından düzenlenen kusur raporu kapsamında sigortalı araç sürücüsünün %10, müteveffa yaya ...’nin %90 kusuru ile meydana gelen kazada davacıların evladı olan yaya ...’ın vefat ettiği, alınan aktüerya raporuna göre davacıların destekten yoksunluk zararlarının belirlendiği, bu kapsamda davanın ıslah edildiği anlaşıldığından, “1-Davanın KABULÜ ile;

davacı ... için 63.991,55 TL destekten yoksun kalma tazminatının, davacı ... için 40.169,60 TL destekten yoksun kalma tazminatının 16/10/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine,” karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; kusur yönünden bilirkişi raporu ile adli tıp raporu arasında çelişki olduğunu, ceza davasında alınan bilirkişi raporlarında sürücüye yüzde 25 kusur atfedilmişken, mahkemece %10 kusurlu kabul edilmesinin doğru olmadığını, sürücünün olayda asli kusurlu olduğunu, olayla ilgili tanık ifadelerinin de incelenmesi gerektiğini, olayın olduğu yerde yaya geçidinin bulunmadığını, müteveffanın geçiş yapacağı yere yakın bir yaya geçidi bulunmadığını, bu hususun değerlendirilmesi gerektiğini, müteveffaya verilen kusuru kabul etmediklerini, ayrıca tazminatlara avans faizi işletilmesi gerektiğini belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; hükme esas alınan kusur raporunda sürücü ...'in tali %10 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiğini, ancak söz konusu kusur oranını kabul etmediklerini, sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, yaya ...’nin kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğunu, hükme esas alınan hesap raporunda progresif rant yönteminin kullanılmasının hatalı olduğunu, 1,8 teknik faizin esas alınması gerektiğini, toplu olarak ödeme yapılması talep edilen bu tür davalarda iskonto uygulanmamasının hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca yerel mahkeme tarafından yargılama gideri, vekalet ücreti ve harç hesabında da hata yapıldığını belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, kamu düzenine aykırılıklar resen gözetilerek, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın kabulüne dair verilen karar, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile, dava konusu olaya ilişkin Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/731 Esas - 2022/94 Karar sayılı dosyası birlikte değerlendirildiğinde, 26/07/2022 tarihinde, saat 21:35 sıralarında çevre yolunun orta refüjle ayrılmış şerit çizgileri ile belirlenmiş tek yönlü iki şeritli yolda ve yakında yaya geçidi bulunmasına rağmen ve yayaların yoldan geçmelerini engelleme için refüjde 1.5 metre yükseklikte demir korkuluklar bulunmasına rağmen müteveffa yayanın yoldan karşıya geçmeye çalıştığı sırada sigortalı araç sürücüsünün çarpması sonucu ölümün gerçekleştiği,

olayda sigortalı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu sabit olup, mahkemece Ankara ATK Trafik İhtisas Dairesi’nden alınan raporda, tanık beyanı da değerlendirilerek sigortalı araç sürücüsünü alt düzeyde tali %10, müteveffa yayanın ise %90 kusurlu olduğunun belirtildiği, bu raporun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu, hükme esas alınan aktüer raporunun da yerleşik içtihatlara uygun olarak düzenlendiği, sigortalı aracın özel araç olması nedeniyle tazminata yasal faiz işletilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, gerçek zarar ilkesi kapsamında tazminata karar verildiği anlaşıldığından tarafların tüm istinaflarına itibar edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun ilk derece mahkemesi kararına karşı davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.