Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2024/591 K.2024/937

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Davalı sigortalısı olan ... plakalı aracın (...

Poliçe Numaralı) müvekkili davacının sürücüsü olduğu sırada geçirmiş olduğu trafik kazası nedeniyle müvekkilin iş mahkemesin Ankara 37. İş Mahkemesi 2021/3 E. sayılı kararı ile Ankara 8. İcra Müdürlüğü 2022/12481 E. sayılı icra takibi ile birlikte, 05.04.2023 başvuru tarihli ödeme planı ile SGK'ya (17.07.2023 borç kapanma tarihli) 69.803,43 TL, yine müvekkilinin dava dışı SGK'ya 24.07.2023 tarihinde 30.064,47.TL, bahsi geçen icra dosyasına 17.08.2023 tarihinde 5.068,67 TL,

yine bahsi geçen icra dosyasına 17.08.2023 tarihinde 60,00 TL olmak üzere toplam 104.996,57 TL ödeme yaptığını ödemelerin ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek olan avans faiziyle birlikte iadesi/rücu edilmesi talebine ilişkin olarak fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.000TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek olan avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece tensiben; uyuşmazlığın Borçlar Kanununda düzenlenen haksız fiil hükümlerinden kaynaklandığı, sigortalı aracın özel araç olduğu, Ankara BAM 35. HD’nin emsal 2022/1628E. 2023/20K. sayılı kararı da gözetilerek davanın genel mahkemelerin görevine girdiği anlaşıldığından, “mahkemenin görevsizliğine, HMK'nın 114/c, 115/2. maddelerine göre davanın dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine, dava dosyasının görevli Ankara Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine” karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalının şirket olması nedeniyle davanın mutlak ticari dava olduğunu, ticaret mahkemesinin görevli olduğunu, mahkemenin görevsizlik kararının doğru olmadığını belirterek, istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

İstinaf talebinde bulunan davacı vekilinin istinaf sebepleri doğrultusunda, dosya içerisindeki bilgi ve belgeler, mahkeme kararının gerekçesi, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ile yapılan inceleme sonunda;

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme tarafından davanın görevsizliği nedeniyle usulden reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 2. maddesine göre, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça Asliye Hukuk Mahkemesi’dir. Bu kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, Asliye Hukuk Mahkemesi’nin diğer dava ve işler bakımından da görevli olduğu belirtilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/I maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Görev hususu dava şartlarından ve kamu düzenine ilişkin olup, mahkemelerce yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınması zorunlu bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı, SGK’ya yaptığı ödemeyi ZMMS kapsamında davalıdan rücuan talep etmekte olup, bu durumda davanın sigorta hukukundan kaynaklanan ticari dava, davaya bakmaya görevli mahkemenin de Ticaret Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, mahkemece işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile mahkemenin görevsiz olduğu kabul edilerek usulden ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-a-3 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak mahkemesine gönderilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.