Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi E.2025/340 K.2026/244

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 01.06.2023 tarihinde ... plakalı aracın kaza sırasında park halinde bulunan ... plakalı müvekkiline ait araca tam kusurla çarparak kazaya sebep olduğunu, davalının yönlendirdiği ... Otomotiv Servisinde aracın tamir edildiğini, müvekkilin aracının değer kaybına uğradığını ileri sürüp şimdilik 100TL araç değer kaybı bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 03.10.2024 tarihli değer artırım dilekçesiyle talebini 70.000,00 TL’ye yükseltmiştir. Davalı tarafa usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; olay tarihi olan 01/06/2023 günü davalı şirkete ait ... plakalı aracın davacıya ait ... plakalı park halindeki araca çarpması ile meydana gelen trafik kazasında, davacı şirkete ait aracın hasar gördüğü, kazanın meydana gelmesinde davalı tarafın tam kusurlu olduğu, davacının araç değer kaybı ödetilmesi istemli dava açmakta haklı olduğu, alınan bilirkişi raporu ile davacının aracında meydana gelen değer kaybı tutarının 70.000 TL olarak belirlendiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 70.000TL değer kaybı tazminatının kaza tarihi olan 0106 2.023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkili şirkete ait ... plakalı araç olay günü dava dışı ...’ın kullanımında iken, park halindeki ... plakalı araca çarptığını, kazaya karışan ...’ın tek bir arabaya vurduğunu beyan edip başka bir araca zarar vermediğini bildirdiğini akabinde polis tarafından ... plakalı araç maliki olan davacı şirketin şikayeti üzerine karakola davet edilerek hasarı karşılayacağını beyan ettiğini, söz konusu aracın davacı şirkete ait olduğunun tespit edildiğini, davacı şirketle yapılan anlaşmaya rağmen haksız ve hukuka aykırı şekilde eldeki davanın açıldığını,

yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, kararın gerekçe içermediğini, hükme esas alınan delillerin yeterli olmadığını, davacıyla anlaşılmış olup uzlaşma belgesi de imzalandığını, davacının maddi/manevi tüm zararlarının giderildiğini, bu hususun yerel mahkeme kararında değerlendirilmeden hüküm kurulduğunu, dava konusu aracın tamiratı ve değer kaybı dahil tüm zararların ön anlaşma kapsamında giderildiğini, davacının aracında tramer kaydı dahi oluşmamış olup değer kaybının söz konusu olamayacağını, salt kaza tespit tutanağı ile yetinilmek suretiyle kusur belirlenmesinin doğru olmadığını,

bilirkişi raporuna yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını, kilometresi belli olmayan araçta değer kaybı tespiti yapılamayacağını, aracın tam ve net hasarı belirlenmeksizin muğlak ifadelerle değer kaybı hesaplaması yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bilirkişi raporundaki araç rayiç bedellerinin somut veriye dayanmadığını ileri sürerek istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE

Dava, maddi hasarlı trafik kazasından kaynaklanan araç değer kaybı bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından yukarıda yazılı sebeplerle istinaf kanun yoluna başvurulmuştur

Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Tüm dosya kapsamından; olay tarihi olan 01/06/2023 günü gece saat 01:30 sıralarında davalı şirkete ait ... plakalı aracın dava dışı sürücüsünün, Uğur Mumcu Caddesi üzerinde park halinde bulunan davacı şirkete ait ... plakalı aracın sol arka kesimlerine çarpması ile meydana gelen maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle davacının eldeki araç değer kaybı bedelinin ödetilmesi istemli davayı açtığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesi tarafından dava konusu kazada tarafların kusur durumunun tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup; 04/06/2024 tarihli raporda davalı şirkete ait araç sürücüsünün davacıya ait aracı davacıya ait park halindeki araca çarpması nedeniyle olayda %100 kusurlu olduğu mütalaa edilmiş olup belirlenen kusur oranı dosya kapsamını ve kazanın oluşuna uygun düştüğünden, yerel mahkemece hükme esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dava konusu kaza nedeniyle davacı tarafa ait araçta meydana gelen değer kaybı tutarının tespiti için ilk derece mahkemesi tarafından bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen aracın, yaşı, markası, modeli ve özellikleri dikkate alınarak kaza öncesi hasarsız haldeki rayiç değeri ile kazadan sonra onarılmış haldeki rayiç değeri tespit edilerek aradaki fark tutara göre gerçek zarar ilkesi çerçevesinde araç değer kaybı bedelinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Her ne kadar davalı vekili istinaf dilekçesinde davacı taraf ile anlaşmaya varılarak her türlü zararın giderildiğini ileri sürmüş ise de; taraflar arasında dava konusu kaza sonrası araç hasarı ve değer kaybı dahil her türlü zararın karşılanacağına ilişkin bir ön anlaşma belgesi düzenlendiği ancak, araç değer kaybı tutarının ödendiğine yönelik herhangi bir belge ibraz edilmediği anlaşıldığından davalı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf itirazlarına itibar edilmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere göre, ilk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca reddi gerektiği kanaatiyle aşağıdaki hüküm kurulmuştur.