Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2024/157 K.2025/36

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece verilen karara karşı davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, ücretli otoyol ve köprüden kaçak geçiş nedeniyle oluşan alacak için başlatılan takibe itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, "Davanın kabulü ile davalı borçlunun Ankara 15. İcra Müdürlüğü'nün 2017/21679 Esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın 104.981,55TL yönünden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, itirazı iptal edilen asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" dair verilen karara karşı davalı tarafından; karar duruşmasında e-duruşma talepleri kabul edildiği ve teknik arıza sebebi ile bağlantı sağlanamadığı halde yokluklarında tahkikat bitirilerek sözlü yargılamaya geçilmek suretiyle hüküm tesis edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu,

geçiş ihlallerinin davalı tarafça gerçekleştirilmediği, bir an için bu durum kabul edilse dahi davacı tarafça bildirim yapılmadığı ve temerrüt hali oluşmadığından ceza talebinin de ileri sürülemeyeceği, temerrüt olsa bile gecikme faizi adı altında gecikme zammı talep edilmesinin de yasaya ve içtihatlara aykırı olduğu, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı ayrıca raporun hukuki değerlendirme ve görüş içerdiği, alacak likit olmadığından ve koşulları oluşmadığından icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceği ileri sürülerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

Gerek istinaf sebebi yapılan ve gerekse HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni nedeniyle resen dikkate alınması gereken hususların incelenmesinde;

Takip konusu alacağın yasal dayanağı olan 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün Hizmetleri Hakkında Kanun'un 30/5 maddesinde, geçiş ücreti ve ihlalli geçiş halinde uygulanacak cezanın genel hükümlere göre tahsil edileceği düzenlenmiştir.

6001 sayılı Kanun'un “Geçiş ücretini ödememe ve güvenliğin ihlali” başlıklı 30.maddesinin 5.fıkrası “4046, 3465 ve 3996 sayılı kanunlar çerçevesinde işletme hakkı verilen veya devredilen otoyollar veya erişme kontrolünün uygulandığı karayollarından geçiş ücretlerini ödemeden geçiş yapan araç sahiplerinden, işletici şirket tarafından geçiş ücreti ödemeden giriş çıkış yaptığı mesafeye ait geçiş ücreti ile birlikte, bu ücretin dört katı tutarında ceza, genel hükümlere göre tahsil edilir. (Mülga ikinci ve üçüncü cümle: 16/5/2018-7144/18 md.) (…)”

Aynı maddenin 7.fıkrası ise, “Geçiş ücretlerini ödemeden geçiş yapanlardan, ödemesiz geçiş tarihini izleyen on beş gün içinde yükümlü olduğu geçiş ücretini usulüne uygun olarak ödeyenlere, bu maddenin birinci fıkrası ile beşinci fıkrasında belirtilen cezalar uygulanmaz. (Ek cümle: 16/5/2018-7144/18 md.) Otoyollar ile erişme kontrolünün uygulandığı karayolları için belirlenen geçiş ücretlerini ödemeden geçiş yaptığı tespit edilen yabancı plakalı araçlara uygulanan idari para cezaları için bu fıkrada belirlenen on beş günlük süre beklenmez. (Ek cümle:23/7/2020-7252/9 md.) Ancak, ödemesiz geçiş tarihini izleyen on beş gün içinde geçiş ücretinin ödenmesi halinde idari para cezası tahsil edilmez.” şeklindedir.

Yukarıda yer verilen 6001 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 5 ve 7. fıkraları ile Yargıtay içtihatları birlikte değerlendirildiğinde; davalı tarafa ait araçların davacı şirketin işlettiği yoldan çeşitli tarihlerde ve geçiş ücreti ödemeden çok sayıda ihlalli geçiş yaptığı, davalının ihlalli geçiş ücretlerini 15 gün içerisinde ödemediği, yasa gereği davalının ihlalli geçişten itibaren 15 gün sonra temerrüde düştüğü, buna göre davalının herhangi bir bildirim yapılmasına gerek olmadan bu ücret ile birlikte dört katı tutarında cezayı ödemekle yükümlü olduğu,

alacak likit olduğundan icra inkar tazminatına karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, dosyada mevcut bilirkişi raporunun hukuki denetime elverişli ve yeterli olduğu anlaşılmakla verilen kararda isabetsizlik bulunmamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalının itirazının iptaline karar verilmesi yerinde görülmüştür.

Nitekim Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 20/06/2023 tarih 2022/7984 Esas 2023/1968 Karar, 16/06/2022 tarih 2022/3213 Esas 2022/5927 Karar sayılı ilamları da aynı yöndedir.

O halde mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HARÇ

7.171,29-TL · 1.792,82-TL · 5.378,47-TL