Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2023/703 K.2023/1136

İlk Derece Mahkemesinin kararı süresi içerisinde istinaf edilmiş olduğundan dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi. Üye hakimin görüşü değerlendirildi.

DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu şirkette 1999 - 2000 yılları arasında çalıştığını ancak sigorta girişinin yapılmadığını bu sebeple açtıkları hizmet tespiti davasında şirketin sicili resen terk edildiğini öğrenildiğini, davaya devam edebilmek adına şirketin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, "...Eldeki dava şirketin ek tasfiye işlemlerine ilişkin TTK 547. Maddesine ilişkin değil, geçici 7. Maddesine göre ihya davasıdır. Bu madde hükmüne göre sicilden resen terkin edilen şirketin ihyasına ilişkin hukuki menfaat olanlar tarafından 5 yıl içinde dava açılabileceği ön görülmüştür. Bu 5 yıllık süre hak düşürücü süredir. Bu kapsamda davacı talebi incelendiğinde davanın 5 yıllık hak düşürücü süreden sonra açıldığı davaya konu edilen uyuşmazlığında 2023 yılına ait olduğu, bu hali ile Yargıtay 12. Hukuk dairesinin 2022/1741 esas 2022/2360 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu göz önüne alınarak reddine..." şeklinde karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu şirkete iş mahkemesinde hizmet tespiti davası açtığını, şirketin 2014 yılında resen terkin edilmiş olması nedeniyle ihya davası açılması zorunluluğunun doğduğunu, bu nedenle akabinde eldeki davanın açıldığını, Yargıtay kararları uyarınca ihyası istenen şirket aleyhine hizmet tespiti davası olması halinde 5 yıllık hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceğini, şirketin ihyasına karar verilmesi gerektiğini, eldeki davanın TTK 547.madde kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, istinaf nedenleri olarak ileri sürmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ ve GEREKÇE:

Dava, şirketin ihyası istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

TTK 547.maddesi;"Tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa, son tasfiye memurları, yönetim kurulu üyeleri, pay sahipleri veya alacaklılar, şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinden, bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar, şirketin yeniden tescilini isteyebilirler. (2) Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir." şeklinde düzenlenmiştir.

Eldeki dava TTK’nın 547’nci maddesine dayalı ve uygulamada isimlendirildiği üzere bir “ihya” davası niteliğindedir.

Somut olayda, davacı taraf ihyasını talep ettiği şirket hakkında hizmet tespiti davası açtığını belirterek ihya isteminde bulunmuş olup, Dairemizce Uyap'tan yapılan incelemede davacı Antalya 1. İş Mahkemesinde hizmet tespitine ilişkin davayı 10/01/2022 tarihinde açtığı, mahkemenin ... Esasına kaydedilen dosyanın halen derdest olduğu, ihyası istenen şirketin ise asgari sermaye miktarının yükseltilmemesi sebebiyle münfesih olduğu 26/08/2014 tarihinde ticaret sicilden resen terkin edildiği anlaşılmıştır.

TTK'nın 547. maddesine göre tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğunun anlaşılması halinde tasfiye memurunun atanması gerekecektir.

Kanunda açıkça belirtildiği üzere ihyası istenen şirket hakkında dava bulunması durumunda ihya kararı verilebileceğinden (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 04/04/2022 tarih ... Esas ... Karar sayılı ilamı) İlk Derece Mahkemesince hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuş olup, davacı vekilinin istinaf talebinin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Sonuç olarak, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

......