Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2024/70 K.2024/162

İlk derece mahkemesinin kararı süresi içerisinde istinaf edilmiş olduğundan dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi. Üye hakimin görüşü değerlendirildi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan tazminat istemine ilişkindir. 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa'nın 41. maddesi ve ek madde 1-(1) ile değişen HMK’nun 341/2 maddesi uyarınca karar tarihi olan 2021 yılı itibariyle miktar veya değeri 5.880,00 TL’yi geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir.

Somut olayda, davacıların desteğinin ölümü nedeniyle 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile birlikte yargılama sırasında davacıların desteğinin cenaze ve def'in gideri yönünden 1.400,00 TL bedelin davalı ... şirketinden tahsili istenilmiş olup, dosya kapsamı itibariyle davacıların isteyebileceği fazlaya ilişkin bir kısım da bulunmadığı ve istinafa konu edilen toplam dava değerinin 3.400,00-TL olduğu anlaşılmıştır.

02 Aralık 2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı yasanın 41. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu 6100 sayılı HMK'nın 341/2 maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 3.000,00 TL'ye çıkarılmıştır. Bu miktar 2018 yılı için 3.560,00 TL, 2019 yılı için 4.400,00 TL'dir, 2020 yılı için 5.390,00 TL, 2021 yılı için 5.880,00 TL, 2022 yılı için 8.000,00 TL, 2023 yılı için 17.830,00 TL, 2024 yılı için 28.250,00 TL'dir.

İstinafa konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra 14/06/2021 tarihinde verildiğinden davacının istinafı yönünden reddedilen dava değeri bakımından miktar itibariyle kesin niteliktedir.

İstinaf başvurusunun kesin nitelikte bir karara yönelik olup olmadığını denetleme görevi öncelikli olarak ilk derece mahkemesine aittir. Ancak ilk derece mahkemelerinin bu hususu gözetmeden dosyayı bölge adliye mahkemesine göndermesi halinde, bölge adliye mahkemesi tarafından ne şekilde bir karar verileceği 6100 sayılı HMK'nın 352. maddesinde gösterilmemiş, sadece gerekli kararın verileceği ifade edilmiştir.

Bu konuda kanunda bir açıklık bulunmamakla birlikte 01/06/1990 tarih ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın bu tür olaylarda kıyasen uygulanması mümkündür. Sözü edilen İçtihadı Birleştirme Kararı, ilk derece mahkemelerinden verilen bir kararın kesin nitelikte olmasına rağmen temyiz edilmesi ve ilk derece mahkemesi tarafından bu konuda bir karar verilmeksizin dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi halinde Yargıtay'ın, ilk derece mahkemesine bu konuda geri çevirme kararı verilmeksizin, temyiz talebinin reddine karar vermesinin mümkün olduğu yönündedir.

Bu nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 341/2 ve 352/1-b maddeleri gereğince ilk derece mahkemesi kararın miktar itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle davacılar vekilinin istinaf isteminin usulden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

...