Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2021/1881 K.2024/1188

Yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararın istinaf edilmesi üzerinde dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ....'nin 30/04/2016 tarihinde yaya olarak bulunduğu sırada plakası rengi, modeli ve sürücüsü tespit edilemeyen bir aracın arkadan çarpması sonucu yaralandığını belirterek 1.000,00 TL'si kazanç, 1.000,00 TL'si çalışma gücü kaybından kaynaklanan zararının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: davacının gerek maluliyetini gerekse plakası tespit edilemeyen aracın kazanın meydana gelmesindeki kusurunu ispatlaması gerektiğini, müvekkilinin geçici iş göremezlik tazminatı talebinden sorumlu tutulamayacağını, avans faizi talebinin yersiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; "davacının 30/04/2016 tarihinde meydana gelen kazadan dolayı kazanç ve çalışma gücü kaybına dayanan tazminat taleplerinin reddine" karar verilmiştir.

Davacı vekili, davacının kazada kusuru bulunmadığını, yerel mahkeme tarafından Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik'e göre düzenlenen adli tıp raporu hükme esas alınmışsa da çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği’ne göre hazırlanan raporun esas alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik talebi yönünden ise,

davacı müvekkiline SGK tarafından yapılan ödemenin hükme esas alınan adli tıp raporunda tespit edilen geçici iş göremezlik süresi için yapılan aktüer hesaptan daha yüksek olduğu gerekçesiyle kazanç kaybının olmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, ancak SGK tarafından müvekkiline yapılan ödemelerin, davacı müvekkilin kazanç kaybını tazmin etmekten uzak ve fahiş miktarda düşük olduğunu müvekkilinin maaşının yatmaya devam ediyor olmasının geçici iş göremezlik tazminatını talep etmeye engel olmadığını belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Dava, haksız fiilden kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkindir. Duruşma açılmasını gerektiren bir cihet bulunmadığından inceleme ve müzakereler HMK'nın 353 ve 355.maddeleri uyarınca istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak dosya üzerinden yürütülmüştür.

Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11/10/2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11/10/2008 tarihi ile 01/09/2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01/09/2013-01/06/2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü,

Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Buna göre kazanın 30.04.2016 tarihinde gerçekleştiği az yukarıda belirtildiği üzere 01/06/2015-20/02/2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre maluliyetin belirleneceği ATK tarafından düzenlenen raporda davacının özürlülük ölçütüne ilişkin yönetmelik çerçevesinde çalışma gücünü kaybetmediği, 18 ayda iyileşebileceğinin belirtildiği, geçici iş göremezlik yönünden bilirkişi raporuna göre davacının kazadan sonra 3 ay 5 gün süreyle çalışmadığı 06.08.2016 tarihinde aynı işyerinde çalışmaya başladığı,

davacıya SGK tarafından 3.597,28 TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, bilirkişi raporuna göre % 50 kusurlu olduğu, bakiye geçici iş göremezlik zararının bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf itirazlarının HMK’nın 353/1-b-1.madde ve bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.