Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2025/1926 K.2026/108

Av. ... DAVANIN KONUSU : Alacak

G.KARAR YAZIM TARİHİ : 19/01/2026

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin...Bankası ...Şubesinde hesabının bulunduğunu, hesaplara bakıldığında 39.590,73 TL'nin kredi tahsis ücretinin belirttikleri müvekkili şirket hesabından çekilmiş olduğunu öğrendiklerini, hiçbir uyarı yapılmadan hesaptan alınan 39.590,73 TL'nin iade edilmesi hakkındaki taleplerinin reddedildiğini, bankanın sebepsiz olarak resen hesaplarından tahsil ettiği 39.590.73 TL'nin borçlar yasası gereğince sebepsiz zenginleşme olduğunu, iadesi gerektiğini, aynı işlemin ... ...

Bankası tarafından ... A.Ş.'den ve şirkethlerinden tahsil edilen kredi tahsis ücretinin talep üzerine banka tarafından iade edildiğini, kullanılmayan kredi için yasalar ve mevzuat uyarınca kredi tahsis ücreti alınamayacağını, davalı ... Bankası'ndan dava konusu işleme ait kredi kullanılmadığını, banka iade taleplerine olumsuz yanıt verdiğinden davanın açılması zaruretinin doğduğunu beyan ederek ...

Bankası A.Ş'nin ... ...Şubesinde mevcut hesaptan çekilen 16/05/2023 tarihli 39.590.73TL kredi tahsis ücretinin 16/05/2023 tarihinden itibaren kamu bankalarınca uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalı bankadan tahsili ile müvekkilime ödenmesine, mahkeme masrafı ve vekalet ücretinin davalı bankaya tahmil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın bankalarından kredi limit revizyon talebinde bulunduğunu, akabinde usul ve yasaya uygun olarak tahsil edilen kredi tahsis ücretinin haksız olduğu iddiası ile işbu davayı ikâme ettiklerini, ancak davacının bu taleplerinin haksız ve mesnetsiz olup;

somut gerçeklere, hukuka aykırı, haksız kazanç elde etmeye yönelik söz konusu davanın reddine karar verilmesini, davacı firmanın bankalarına müracaatı akabinde firmaya ticari kredi limiti tahsis edilmesi nedeniyle toplam 39.590,73 TL komisyon tahsil edildiğini, kredi tahsis işlemlerinde masraf alınabileceği TCMB'nin Ticari müşterilerden alınabilecek masraf ve komisyonların düzenlendiği tebliğinde yanısıra bankalarınca müşterilere ilan edilen ücret ve komisyon tarifesinde açıkça belirtildiğini, dolayısıyla davaya konu kredi masrafının yasal ve hukuka uygun olduğunu,

bankalarınca yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesini, müvekkili banka tarafından kredi nedeniyle tahsil edilen kalem, kanun, yönetmelik ve yasal düzenlemeler çerçevesinde tahsil edildiğini, dava konusu edilmiş olan ücretlerinin usul ve yasaya aykırı olduğu,

haksız şekilde tahsil edildiğinin ileri sürülmesinin mümkün olmadığını, zira alınan ücretlerin yasal dayanakları bulunan ve hukuka uygun olarak tahsil edilen ücretler olduğunu, bankacılık mevzuatı çerçevesinde, müvekkili bankanın kredi kullanan müşterisinden faiz dışı masraf, komisyon ve diğer ücretleri tahsil etme hak ve yetkisinin mevcut olduğunu, dava konusu ücretlerin, davacı ile imzalanmış olan kredi sözleşmesinde yer alan koşullar doğrultusunda tahsil edilmiş olup, söz konusu sözleşme koşullarının basiretli tacir olarak davacı tarafça da bilinerek akdedildiğini,

dava konusu masrafların alınacağı hususunun müşteri ile müzakere edilmiş olup, bizzat davacı tarafından imzalandığını, anılan yasal mevzuat ve kredi sözleşmeleri hükümleri kapsamında tahsil edilen masrafların iadesi talebinin haksız ve hukuka aykırı nitelik taşıdığını, bankacılık hizmetlerinin karşılığı olarak talep edilen bedellerin verilen hizmetlerin açık ve zorunlu gereği olup, müvekkili bankanın tacir sıfatıyla vermiş olduğu hizmet karşılığında ücret isteme hakkının bulunduğunu, emsal yargıtay kararlarında da, bankacılık uygulamasında bankaların ücret isteme hakkı bulunduğunu,

bankanın tahsil etmiş olduğu masraf komisyonların hukuka uygun olduğunu, davalının tacir sıfatının bulunması nedeni ile basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "... taraflar arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinde tahsil edilecek masrafa ilişkin oran belirtilmemiş ise de yukarıda belirtilen Yargıtay içtihatları doğrultusunda davalı bankanın dava konusu ücrete ilişkin olarak belirlediği ve ilan ettiği oranların bulunduğu, bilirkişi raporunda yapılan tespitlere göre bankanın ilan ettiği oranlar uyarınca hesaplanan tutardan 215,73-TL fazla tahsilat yaptığı anlaşılmakla davanın kısmen kabulü ile, 215,73-TL'nin dava tarihinden itibaren işletilecek kamu bankalarınca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya yönelik talebin reddine" dair karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davacı şirket hesabından hiçbir uyarı yapılmadan hesaptan alınan 39.590,73 TL'nin iade edilmesi hakkındaki taleplerinin reddedildiğini, bankanın sebepsiz olarak resen tahsil ettiği 39.590.73 TL borçlar yasası gereğince sebepsiz zenginleşme olduğunu, iadesinin gerektiğini, davalının ... bankasından dava konusu işleme ait kredi kullanılmadığını, bankanın iade taleplerine olumsuz yanıt verdiğinden,

davanın açılması zaruretinin doğduğunu, davalı vekilinin onaylandığı ifade edilen 20.000.000,00 TL kredinin davacı şirket tarafından kullanılmamış olup, bu nedenle davacıdan komisyon ücreti ve diğer tahsil edilen bedellerin tahsil edilmemesi gerektiğini, 2023 yılında gerçekleşen bir olay için, 21.10.2016 tarihinde yapılan sözleşmenin geçersiz olduğunu, bankanın değiştirilmesine izin vermediğini, (kredi çeken ile bankanın müzakere ederek ortak metin olarak oluşturulması gerekirken, tek taraflı metazori imzalatılan) matbu sözleşme metnine dayanılarak,

2023 tarihinde yapılan kesintinin yasal kabul edilmesi mümkün olmadığını, Sözleşme metnindeki yazıların puntolarının büyütülmesi tek başına sözleşme nin geçerli olduğu sonucunu doğurmadığını, aynı zamanda sözleşmenin geçerli olması için tarafların tam bir anlama ve kabulle sözleşmeyi imzaladığının kabulünün gerekli olduğunu beyan ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dairemizce HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlı olmak üzere ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde;

Dava, ticari nitelikteki kredi sözleşmelerine istinaden davacıdan alınan masrafların iadesine istemiyle açılmış alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesi üzerine reddedilen kısım yönünden davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Taraflar arasında, 24/10/2016 tarihinde 5.000.000 TL limit dahilinde genel kredi sözleşmesi imzalandığı, sözleşmenin 2.7. maddesinde “….her nevi komisyon, kesinti, masraf, hesap işletim ücreti, fon ve BSMV, KKDF gibi yasal ve banka düzenlemelerine veya teamüllerine göre talep edilebilecek her türlü ücret, masraf, vergi ve giderler ile bunların gider vergilerini müşteri bankaya derhal ödemekle yükümlüdür…” şeklinde düzenlemenin bulunduğu, davacı tarafından davalı bankaya revizyon talebinde bulunulduğu, banka tarafından davacıya 05/05/2023 tarihinde 15.000.000 TL genel limit dahilinde kredi tahsis edilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Bilirkişi raporuna göre genel kredi sözleşmesi ile ilgili olarak davalı bankanın TCMB'ye bildirip kamu oyuna açıkladığı ücret ve komisyon tarifesinde kredi tahsis komisyonunun kararlaştırıldığı, davalı banka tarafından alınması gereken kredi tahsis komisyonunun 39.375 TL olması gerekirken 35.590,73 TL alındığı, 215,73 TL fazla tahsilat yapıldığı rapor edilmiştir.

Davacı tarafın; davalı taraf bankaya bu hususta başvuru yapılmadığını, kredi revizyon talep formu belgesine itiraz ettiklerini, belgenin aslının getirtilmesi gerektiğini, kendilerince kredi tahsis talebinde bulunulmadığını ileri sürdüğü, ancak mahkemece bu hususta inceleme ve araştırma yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davacı tarafça kredi revizyonuna ilişkin başvuru yapılıp yapılmadığının, davacının bu yönde bir talebinin bulunup bulunmadığının araştırılması, buna ilişkin bilgi ve belgelerin bankadan istenilmesi, davacının bu yöndeki itirazları çözüme kavuşturulduktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu hususlar gözardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup istinaf kanun yolu başvurusu açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararını kaldırılmasına ve dosyanın yukarıda belirtilen şekilde inceleme yapılıp sonucuna göre yeniden bir karar verilmek üzere mahal mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.