Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi E.2022/1448 K.2024/147

Taraflar arasında görülen davada ............ Karar sayılı kararının istinaf incelemesi davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, 6100 sayılı HMK’nın 353. Maddesi gereğince tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan, dava dosyası için düzenlenen rapor ile istinaf sebepleri dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ............ tarihinde davalı taraf ile davacıya çeşitli ürünler satımı konusunda anlaşıldığını, ürünlerin karşılığında davacı şirketçe davalı tarafa eksiksiz bir şekilde ödeme yapıldığını, ancak davalı tarafın teklif içeriğinde yer alan kalite ve nevide ürünler teslim etmediğini, davacı şirkete ............... onaylı olmayan davacı şirket uğradığı zararlar ile ilgili davalı şirkete ............... yevmiye numaralı ihtarname yolladığını, ancak cevap verilmediğini, tüm bu nedenlerle şimdilik 1.000 TL alacağın ........... tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafın basit bir kontrolle anlayabileceği halde malların teslim tarihinden 8 ay sonra ihbarda bulunduğunu, bu haliyle davalıya 8 ay sonra bu malların istenilen mallar olmadığını bildirmemesinin davacının kötü niyetli olduğunu belli ettiğini, davalı şirket üründe olası bir hata var ise ürünleri göndermelerini, üretici firma ile görüşüp, hata veya yanlış var ise değişim veya iade yoluna gitmeyi teklif ettiğini, ancak davacı ürünleri kullanılamaz ve iade edilemez halde deforme olmuş bir biçimde davalıya şirkete gönderdiğini, bu nedenlerle davanın reddine yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; "....TTK'nın 23. maddesinde, teslim sırasında açıkça belli olan ayıplar yönünden ayıbın 2 gün içinde satıcıya bildirilmesi gerektiği, devamında da, malda açık ayıp söz konusu olmasa bile, malı satım ve teslim alan tacirin 8 gün içinde malı inceleme veya incelettirmekle yükümlü olduğu düzenlendiği, dosya kapsamında maldaki ayıbın gizli ayıp olduğu kabul edilse bile bu durumu en geç fatura tarihinde öğrenmiş kabul edilmesi gerektiği, fatura tarihinin 21/02/2020 olduğu, ihbar tarihinin 06/11/2020 olduğu,

davaya konu olan ürünlerdeki ayıbın niteliği dikkate alındığında, TBK'nun 225. maddesinde düzenlenen satıcının ağır kusurundan da söz edilemeyeceğinin anlaşıldığından tacirler arasındaki satım sözleşmesinden kaynaklı uyuşmazlıkta ayıp iddiasında bulunan davacının süresinde ve usulüne uygun ayıp ihbarında bulunmaması nedeniyle malı ayıbı ile birlikte kabul etmiş sayılacağından ayıplı mal iddiası muteber kabul edilmemiş, kanun gereği süresinde gerekli ihbarda bulunmayan davacının malı ayıplı hali ile kabul etmiş sayılacağı, sözleşmeden dönmeye ilişkin TTK 18/3 maddesine uygun ihtarın bulunmadığı da gözönünde bulundurulduğunda,

davalıdan kaynaklı bir zararının bulunmaması nedeniyle davanın reddine...." karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğini, Mahkemece, ürünlerin müvekkile ne zaman teslim edildiğini, müvekkilin ürünlerin ......... onaylı olmadığını ne zaman anladığını, yansıtma faturasının ne zaman kesildiğini, iade faturasının ne zaman kesildiğini ve ihtarnameyi ne zaman gönderdiğini incelemediğini, mail ve yazışmaların vakitlerini de araştırmadığını, ayıbın gizliliğini bilirkişi raporu ile tespit etmeyerek ön inceleme celsesinin akabinde davayı "esastan" reddettiğini, söz konusu kararın hukuka ve hakkaniyete aykırılık teşkil ettiğini,

öncelikle ürünlerin ........ onayının olup olmadığının ürünlerin paketlerinin açılmadan anlaşılabilecek bir durum olmadığını, TTK'nın 23. maddesinde, "...teslim sırasında açıkça belli ise alıcı iki gün içinde durumu satıcıya ihbar etmelidir.

Açıkça belli değilse alıcı malı teslim aldıktan sonra sekiz gün içinde incelemek veya incelettirmekle ve bu inceleme sonucunda malın ayıplı olduğu ortaya çıkarsa, haklarını korumak için durumu bu süre içinde satıcıya ihbarla yükümlüdür" denildiğini, ancak, malın teslimatı sırasında belli olmayan;

kullanım sırasında ortaya çıkabilecek bir ayıp söz konusu ise ayıbın gizli nitelikte olması ve 8 günlük inceleme süre içerisindeki incelemeden de tespit edilememesi gibi durumlarda TBK'nın m. 223 hükümlerinin uygulanacağını, buna göre alıcının, ayıbın ortaya çıkmasını hemen satıcıya bildirmekle yükümlü olduğunu, huzurdaki davada, mezkur ürünler şantiyede kullanıma hazır hale getirildiğinde ... onaylarının olmadığının tespit edildiğini, müvekkilinin ... onaylı olmayan ürünlerin tespitini yapmasının akabinde iade faturası kesildiğini,

bununla birlikte davalı tarafın sunmuş olduğu teklifte ürünlerin ... onaylı olmaları gerektiğinin açıkça ortada olduğunu, davalı şirketin, müvekkil şirkete ürünleri gönderirken de ... onaylı olduğunu ısrarla belirttiğini, müvekkil şirket tarafından ürünlerin tesliminden sonra şantiyede kullanıma hazırlanırken ... onaylarının olmadığının görüldüğünü, müvekkil şirketin davalı taraf yüzünden bu denli zarara uğramışken ilk derece mahkemesinin ayıbın gizliliğinin tespitini yapmadan, eksik inceleme ile davanın reddine karar vermesinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek, açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin kararının kaldırılmasına,

davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İnceleme, HMK'nın 355. maddesi hükmü uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen nedenler ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dava, ticari satımdan kaynaklı ayıplı mal nedeniyle uğranılan zararın tazminine yönelik maddi tazminat davasıdır.

Mahkemece, TBK'nun 225. maddesinde düzenlenen satıcının ağır kusurundan da söz edilemeyeceğinin anlaşıldığından tacirler arasındaki satım sözleşmesinden kaynaklı uyuşmazlıkta ayıp iddiasında bulunan davacının süresinde ve usulüne uygun ayıp ihbarında bulunmaması nedeniyle malı ayıbı ile birlikte kabul etmiş sayılacağından ayıplı mal iddiası muteber kabul edilmemiş, kanun gereği süresinde gerekli ihbarda bulunmayan davacının malı ayıplı hali ile kabul etmiş sayılacağı, sözleşmeden dönmeye ilişkin TTK 18/3 maddesine uygun ihtarın bulunmadığı da gözönünde bulundurulduğunda, davalıdan kaynaklı bir zararının bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (HMK) 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değiştirilen ve eklenen 41. maddesi ile Ek Madde 1 hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle HMK'nın 341/2. maddesi gereğince miktar veya değeri 2022 yılı itibariyle .............. TL'yi geçmeyen malvarlığına ilişkin kararlar kesin olup, HMK'nın 346. maddesi gereğince kesin olan karara ilişkin istinaf dilekçesi ilk derece mahkemesince reddedilebileceği gibi 352. maddesi gereğince yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da istinaf isteminin reddine karar verilebilir.

İlk derece mahkemesinin karar tarihi ............ olup, istinaf istemine konu edilen alacak miktarı ise ............. TL'dir. 6100 sayılı HMK'ya 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile ilave edilen Ek Madde 1 hükmü uyarınca yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında kesinlik sınırı 2022 yılı için ........... TL'dir. HMK'nın 341/2. maddesi gereğince miktar veya değeri ............ TL'yi geçmeyen malvarlığına ilişkin kararlar kesin olup, bu bakımdan davacı aleyhine hükmolunan tutar istinaf kesinlik sınırı altında kaldığından davacı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin olması nedeniyle HMK'nın 341/2, 352. maddeleri gereğince reddi gerekmiştir.

NOT

BU BELGE ELEKTRONİK İMZA İLE İMZALANMIŞ OLUP AYRICA ISLAK İMZA UYGULANMAYACAKTIR. "5070 Sayılı Yasanın 5. ve 22. maddeleri gereğince elektronik imza ile oluşturulan belgeler elle atılan ıslak imza ile aynı hukuki sonucu doğurur."