Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2021/975 K.2023/110

Av. S..........

DAVALI

...............

VEKİLLERİ

Av............... Av. ...............

DAVANIN KONUSU

Maddi Tazminat

KARAR TARİHİ : 17/01/2023

Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25/02/2021 tarih ve 2019/113 Esas ve 2021/144 Karar sayılı kararı aleyhine davalı vekili istinaf başvurusunda bulunduğundan dosyanın yapılan incelemesi sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kaza tarihi olan ........ tarihinde davalı tarafça sigortalanan ........ plakalı araç dava dışı ............... sevk ve idaresinde iken tek taraflı kazanın meydana geldiğini, araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, davacının kaza sebebi ile bacağının kırıldığını ve bacağına platin takıldığını, davacının işbu kazada araç içi yolcu olması sebebi ile kazaya sebep kusur sahibi olmadığını belirterek davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini ve yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile .......... TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketine başvuru tarihinden ...... iş günü sonrası olan .........tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili dilekçesinde özetle; geçici iş göremezlik taleplerine ilişkin müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, hükme esas alınan maluliyet raporunun eksik incelemeyle tanzim edilmiş ve gerekçesiz olduğunu, rapora yönelik itirazlarının değerlendirilmediğini, müterafik kusur ve hatır taşıması indirimi yapılmadığını beyanla tehiri icra taleplerinin kabul edilerek mahkemece verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, trafik kazasında oluşan cismani zarar nedeniyle açılan tazminat istemine ilişkindir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 355. maddesi gereğince, istinaf sebepleri ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda;

Davacı tarafça, kaza tarihi olan ........... tarihinde yolcu olarak bulunduğu ............ plakalı aracın karıştığı tek taraflı kazada yaralandığı belirterek geçici ve sürekli iş göremezliğe ilişkin maddi tazminat talep edilmiştir.

Davalı vekilince, müvekkili şirketin Geçici İş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığı belirtilerek istinaf talebinde bulunulmuş ise de: 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarihli 6111 Sayılı Yasa’nın 59.maddesi ile 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesi değiştirilmiş,

buna göre "trafik kazaları nedeniyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı" Yasanın geçici 1. maddesi ile de "Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı,

sözkonusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanun'un 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve ........ Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği," öngörülmüştür. Sigorta şirketi, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza nedeniyle zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır.

Sigorta şirketinin, işleten ve sürücünün yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenleme ile sona erdirilmiş bulunmaktadır. 2918 sayılı Yasa'nın 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk dava dışı Sosyal Güvenlik Kurumu'na geçmiştir.

Ancak geçici iş göremezlik tazminatı madde kapsamında değerlendirilemeyeceğinden geçici iş göremezlik talepleri yönünden sigorta şirketlerinin sorumluluğu devam edeceğinden bu hususa ilişkin istinaf sebebi yerinde görülmemiştir. (Yargıtay 4. H.D.nin 2021/5372 E. 2021/8669 K., Yargıtay 4. H.D.nin 2021/3468 E. 2021/6538 K. )

Davalı tarafça dosya içerisinde mevcut maluliyet raporları arasındaki çelişki giderilmediği belirtilerek istinaf itirazında bulunulmuş ise de, mahkemece hükme esas alınan ......... tarihli bilirkişi heyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümleri uyarınca düzenlendiği ve rapor içeriğinde davacının davaya konu kaza nedeni ile % 5 oranında kalıcı maluliyetinin bulunduğunun belirtildiği,

dava açılmadan önce sigorta şirketine başvuru esnasında davacı tarafın talebi üzerine düzenlenen ......... tarihli sağlık raporunun ise hangi yönetmelik doğrultusunda hazırlandığının anlaşılamadığı, bu nedenle her iki raporun farklı tüzük ve yönetmeliklerin farklı bölümlerinde değerlendirildikleri, aralarında bağlantı bulunmadığı, aralarında çelişkiden bahsedilemeyeceği değerlendirilmekle mahkemece hükme esas alınan raporun kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata uygun olması nedeni ile davalı tarafın istinaf itirazı yerinde görülmemiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, davacının dayısının aracında seyahat etmesi karşısında davaya konu ilgili kaza esnasında herhangi bir hatır taşıması söz konusu olmadığı, yine her ne kadar davalı tarafça müterafik kusur indirimi yapılması gerektiği talebinde bulunulmuş ise de; davacının trafik kazası esnasında emniyet kemeri takmadığına ilişkin dosyada somut bir delil olmaması, davacının yaralanmasının sağ tibia ve fibula kırığı olması göz önüne alındığında emniyet kemeri takılsa dahi yaralanma oranını değiştirmeyeceği anlaşılmakla müterafik kusur indirimi yapılmamasının olaya uygun olduğu,

usuli işlemlerin kanuna uygun şekilde yapılarak, aşamalarda ileri sürülen iddia ve cevapların denetimi sağlayacak biçimde eksiksiz sergilenip, hükme esas alınan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı şirket vekili tarafından yapılan istinaf itirazları yerinde görülmemiş ve başvurunun HMK'nın 353/1-b,1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

M.T.